Bölüm 10

Hafta sonu sabahı Mira kapımı çaldı.

Mira: Kalk! Bugün büyük gün!

Azra: Ne büyüğü ya?

Mira: Aras seni sinemaya çağırmış!

Gerçekten mesaj atmıştı.

Aras: “Bugün birlikte bir şey yapalım mı?”

Hazırlandım. Bu sefer aynaya daha uzun baktım.

Parkta buluştuk. Aras beni görünce birkaç saniye sustu.

Aras: Çok güzelsin.

Kalbim kontrolsüz attı.

Azra: Teşekkür ederim…

Yürürken elimiz tekrar çarpıştı.

Bu sefer çekmedik.

Parmaklarımız yavaşça birbirine değdi.

Ve…

Elimi tuttu.

Dünya sustu.

Aras: Eğer rahatsızsan bırakırım.

Azra: Değilim.

İlk kez gerçekten içimden geldiği gibi konuştum.

Sinemadan çıktığımızda hava kararmıştı.

Aras bir an durdu.

Aras: Azra… belki erken ama… ben seni gerçekten önemsiyorum.

Nefesim kesildi.

Azra: Ben de…

Aras hafifçe gülümsedi.

Aras: O zaman… birlikte deneyelim mi?

O an kalbim sadece korku değil, umut da hissediyordu.

Azra: Deneyelim.

Uzakta bir yerde Mira saklanmış izliyordu muhtemelen.

Ama bu an sadece bize aitti.

Ve belki de gerçekten her şey şimdi başlıyordu… ✨