Bölümler 6Şu an: 4. 'MELODİ'
- 1 1. 'TİYATRO'836 kelime
- 2 2. 'OMPHALE'934 kelime
- 3 3. 'ŞAH'362 kelime
- 4 4. 'MELODİ'620 kelime · Okuduğun bölüm
- 5 5. 'HERKÜL'ÜN H'Sİ'476 kelime
- 6 6. 'PAZAR VE ERTESİ'536 kelime
Bu aramayla eşleşen bölüm bulunamadı.
Karan birkaç adım atmıştı ki durdu. Hızlıca sınıfa geri girip Asmin'i kucakladı.
Asmin gözlerini aralayıp öksürdü. Ateşe değmemişti ama epey duman yutmuştu. Karan'ı görünce korkuyla çırpındı.
Karan yüzüne endişeli bir ifade yerleştirdi. "Asmin! Sen burada mıydın? İyi misin? Cevap ver."
Asmin korkuyla Karan'a bakıyordu. "Sen demin beni attın."
Karan kaşlarını çattı. "Ne? Asmin ben az önce geldim. Şş, yorma kendini. Çıkalım hemen."
Asmin bayıldı. Karan koşarak Asmin'i binadan çıkardığında itfaiye geldi.
Karan, Asmin'i yere bırakınca etrafa toplanmış insanlar alkışladılar. Karan alnındaki teri elinin tersiyle silip öksürdü.
Asmin'in yanına çöküp dolu gözlerle baktı. Saçlarını okşadı. Etrafa döndü. "Ne bakıyorsunuz? Ambulans çağırın!"
🍰
Mor ipek elbiseyle kalabalığın içinde durmuş, Karan'a bakıyordum. Bir adam ona su şişesi uzattı.
Karan teşekkür edip şişeyi kafasına dikince oynayan âdem elmasını izledim.
Göz göze geldik. Bakışları dekolteye kayınca alnındaki damar belirginleşti. Yutkunup elimle kapattım.
Asmin'i sedyeyle ambulansa bindirdiler. Koray yanımda sigara içiyordu. "Senden hoşlanıyor sanki."
Koray'a döndüm. "Ne? Kim?"
Koray'ın kafasıyla işaret ettiği yere bakınca ellerini beline yerleştirmiş, ambulansın arkasından bakan Karan'ı gördüm.
"Yok ya," diye mırıldandım. "Bana bakmaz bence. Herkes ona aşık."
Koray güldü. "Sana bakmaz mı?"
"Haklısın direkt görmez. Bakmak için görmek gerek."
Koray cevap vermeyince cümlemi tekrar düşündüm. "Ay," dedim. "Yanlış söyledim. Görmek için bakmak gerekir." Nefes verdim. "Böyle de mantıklı olmadı."
Koray sigarasını yere atıp üzerine bastı. "Sana dediğim şeyi hatırlıyor musun?"
Gözlerimi kaçırdım. "Birçok şey dedin. Hangisini?"
Koray teneke kolanın kapağını açtı. "Dik dur dedim sen tahta oturacakken. Kraliçe olduğunu söyledim." Kolayı bana uzattı. "İster misin?"
"Yok sağ ol."
"Sen ne yaptın?" Dedi birden.
Afalladım. "Bir şey mi yaptım?"
Koray elini alnına vurdu. "Dik oturmaya çalışınca rahatsızca kıpırdandın."
"Evet de ne alaka?"
"Kendine güven Lidya. Bir de," beni süzdü. "Seni küçükken düşürdüler mi? Hiçbir şey anlamıyorsun. Beynimi," küfür edip yanımdan ayrıldı.
Babamı düşününce iç çektim. Beni hiç sormuyordu bile. Binayı söndürdüklerinde içeri girip formayı geri giydim ve çantamı alıp çıktım.
Kulaklığımı takıp Göksel'in 'Ölsem de Bir Kalsam da Bir' şarkısını açtım. Babamın sosyal medyasından karısı ve küçük kızıyla fotoğraflarına baktım.
Tek yaşıyordum. Babam para gönderiyordu. Karahan Kolejinde burslu okuyordum.
Aslında ilk evlendiklerinde onlarla yaşıyordum ama karısı beni istemedi ve babamı seçim yapmaya zorladı.
Elimi boynumdaki kalpli kolyeye götürdüm. Kapağını açıp annemin fotoğrafını parmağımla okşadım.
Telefonuma gelen bildirime bakınca kaskatı kesildim. Tuğra hoca yazmıştı. 'Pazartesi terasta olacaksın.'
Bir mesaj daha geldi. 'Konuşacağız.'
Ve bir mesaj daha. 'Gelmezsen evini biliyorum.'
Dolan gözlerimi pencereye çevirdim. Babamın fotoğrafını açıp ona kırgın gözlerle baktım.
🌑
Karan hastanede Asmin'in başındaydı. Asmin uyanıp Karan'ı görünce nefesini içine çekti. Titreyen eliyle işaret parmağını Karan'a uzattı. "Sen yaptın."
Karan kafasını yana yatırıp yüzüne şaşkın bir ifade yerleştirdi. "Asmin beni korkutuyorsun. Seni ben kurtardım, herkes gördü."
Asmin kaşlarını çatıp boşluğa baktı. "Hayır," dedi. "Ben hatırlıyorum. Sarhoştun." Karan'a döndü. "Satranç dedin hatta."
Karan kaşlarını havaya dikti. "Asmin gruba da yazmışsın. Sen iyi misin?"
"Ne grubu? Ne yazmışım?"
Karan Asmin'i süzdü. Koltukta öne eğildi. "Asmin," nefes verdi. "Ailevi nedenlerden dolayı oyundan çıkmak istediğini yazmışsın."
Karan elleriyle yüzünü ovdu. "Bunu nasıl yaparsın? Bizi yarı yolda bıraktın."
Asmin'in dudakları aralandı. "Hayır Karan," dedi nefesi hızlanırken. "Karan, benim telefonum yoktu. En son seninle sınıftaydık. Geleceğim deyip gittin."
Karan hafifçe kafasını aşağı yukarı salladı. "Evet, seninle bir şey konuşacaktım. Döndüğümde kapıyı kilitli görünce gittin sandım. Sonra bir baktım, gruba o mesajı atmışsın."
Dargın gözlerle Asmin'e baktı. "Artık diyeceğim şeyin bir önemi yok. Bizi yüzüstü bıraktıktan sonra."
Koltuktan kalkıp gözlerini Asmin'in gözlerine dikti. "Herkesten beklerdim Asmin,"
İç çekip kapıya yöneldi. "Ama senden beklemezdim."
Odadan çıkıp kapıyı çarptı.
🍰
Evin kapısını açıp converse ayakkabımı çıkardım. İçeri girince balığıma seslendim. "Melodi!"
Çantamı yere attım. "Ben geldim."
Salona girince gözlerimi kapatıp nefes verdim. "Bu hayatta seni evde bekleyenin varsa şanslısındır."
Gözlerimi açıp sehpanın üzerindeki fanusa baktım. Dondum. Dizlerimin üzerine çöktüm.
Minik turuncu balığım yan durmuş, suyun üstüne çıkmıştı. Hareketsizdi. "Hayır." Diye fısıldadım.
Bölüm etkileşimi
