HERKÜL'ÜN KRALİÇESİ kitap kapağı

3. bölüm / 6

3. 'ŞAH'

Uygulamada Aç
Bölümü paylaş
Bu sayfayı paylaş
WhatsApp

Kitap sayfası
Bölümler 6Şu an: 3. 'ŞAH'

Kağıtta yazanlar sanki Türkçe değilmiş gibi kalakaldım.

Karan'a baktım. "Hazır çökmüşken Lidya,"

Koray bağırdı. "Karan niye bozuyorsun?"

"Benimle evlenir misin?"

Koray kahkaha attı ama Karan'ın yüzü ciddiydi.

Tahttan indim. "Size yardım etmeyi kabul ettim ama resmen benimle dalga geçiyorsun."

"Şu an çıplağım aslında."

"Ne? O ne demek?"

"Hep giyindiğimi söylemiştim hatırlarsan."

"Zahmet olmuş." Dedim kalbim bedenimin altında horon teperken. "Giyineceğiz tabii."

Karan'ın dudağı yukarı kıvrıldı. "Maskelerden bahsediyorum."

Koray'a göz ucuyla baktığımda bizi sırıtarak izlediğini gördüm.

Yangın alarmının sesiyle yerimde zıpladım. Karan'ın tek kaşı havaya kalktı.

Koray yüksek sesle küfür edip kapıya fırladı.

Karan gözlerini üstümde gezdirdi. "Çıkarken dekolteyi elinle kapat."

Birden elimi tuttu ve beraber koşmaya başladık. Diğer elimle dekolteyi kapatmıştım.

Elimi avucunda öyle bir sıkmıştı ki kemiklerim acıyordu. Merdivenlerden inerken ayağım takıldı ve düşecek gibi oldum.

Karan beni hafif bir çuvalmışım gibi kucaklayınca çığlık attım. Saçlarım sırtından aşağı düşmüştü.

Sırtını yumrukladım. "Bırak ben koşabilirim!"

Koşmaya devam ederken bacağımı hafifçe sıkıp bıraktı. "Kapa çeneni."

🌑

Binadan çıktıklarında Karan, Asmin'i hatırladı. Sessizce küfür etti.

Lidya'yı yavaşça yere indirip binaya koştu.

Yangını fark edilmek için Asmin çıkarmıştı. Kilitli kapıyı tekmeliyordu. "Yardım edin!"

Karan kapıyı kırınca Asmin koşup boynuna atladı. "Karan çok korktum."

"Ben kilitli kaldım. Telefonumu da kaybettim. Ben çıkardım yangını."

Karan son cümleyi duyunca Asmin'i ittirdi. Asmin afalladı. "Karan hadi çıkalım."

Karan'ın yüzünde herhangi bir ifade yoktu. Sadece Asmin'e bakıyordu.

"Karan," dedi Asmin. "Ne oluyor? Çıkalım."

Karan fısıldadı. "Ona zarar gelebilirdi."

Asmin kaşlarını çattı. "Kime? Benden mi bahsediyorsun? Gerçekten çok korktum Karan. Çıkabilir miyiz artık?"

Karan, Asmin'in yüzüne bakarken ona acıdı. Alevler büyürken Asmin'e yaklaştı. "Sen,"

Asmin titriyordu. Arkasına dönüp alevlere baktı.

Karan konuşmaya devam etti. "Sadece bir piyonsun."

Asmin çıkmak için ileri atıldı ama Karan önünde durdu. "Eğer," diye fısıldadı.

"Satrancı biliyorsan oyunun kuralını da bilirsin. Şahı korumak için gerekirse bütün piyonlar feda edilir."

Asmin ağlamaya başladı. Çıkmak için çırpınıyordu. "Karan sarhoş musun?"

Karan hafifçe güldü. "Tahtadaki her taşın bir görevi vardır Asmin. Sen kendi hamleni yaptın. Sıranı savdın."

Karan gözlerini kırpmadan, Asmin'in dolu gözlerine bakıyordu. "Kendi yaktığın ateşte yanmak da oyunun bir parçası."

Asmin öksürmeye başlarken Karan'ın üzerine yürüdü. Karan onu bileğinden yakalayıp alevlerin arasına doğru savurdu.

Arkasını dönüp sınıftan çıktığında yüzünde en ufak bir pişmanlık kırıntısı yoktu.

Mırıldandı. "Şah mat."

Bölüm etkileşimi

Okurlar bu bölümle etkileşime geçti

47okunma 3beğeni 2yorum
Bu iki tercih yalnızca bu tarayıcıda saklanır; yukarıdaki Vaveyla sayaçları gerçek uygulama verisidir.

Kategoriler ve Temalar

Kategoriler ve temalar yükleniyor…