Bölümler 6Şu an: 1. 'TİYATRO'
- 1 1. 'TİYATRO'836 kelime · Okuduğun bölüm
- 2 2. 'OMPHALE'934 kelime
- 3 3. 'ŞAH'362 kelime
- 4 4. 'MELODİ'620 kelime
- 5 5. 'HERKÜL'ÜN H'Sİ'476 kelime
- 6 6. 'PAZAR VE ERTESİ'536 kelime
Bu aramayla eşleşen bölüm bulunamadı.
Ayın Yedisi, Pazartesi Günü:
Alisa ve Saygın için lisede sıradan bir gündü. Ta ki edebiyat öğretmenleri, gözlerinin önünde okulun ortasına çakılana kadar.
Binadan ilk fırlayan arkadaşları Karan oldu. Yüzüstü düşmüş, yerde kanlar içinde yatan adamın yanına çöktü.
Alisa, bahçede Saygın'ın kolunu tutuyordu.
Karan bağırmaya, ağlamaya başladı. "Engel olamadım, onu durduramadım!"
Öğrenciler ve öğretmenler dışarıya hücum etti. Yerdeki adamın etrafı kalabalıklaştı.
Karan'ı sakinleştirmeye çalışıyorlardı. Bir süre sonra ambulans geldi. Karan'ın gözleri Alisa ve Saygın'a kaydı.
Ağlamaklı yüzü, saniyelik olarak yerini sinsi bir gülümsemeye bıraktı.
Alisa ve Saygın birbirlerine baktılar. Bu bakışı biliyorlardı.
Tiyatro kulübündeki Karan, sahnede rolü bitince aynı böyle geçiş yapıyordu.
🌑
Cuma günüydü. Karan ders boyu, edebiyat hocasının Lidya'ya attığı kaçamak bakışları sessizce izledi.
Telefonundan tarihe baktı. "Bugün ayın dördü."
Edebiyat hocası Karan'ın önünde durdu. "Bir şey mi dedin Karan?"
Karan donuk gözlerle hocaya baktı. "Önemli bir şey değil. Ölüm tarihinizi hesaplıyordum hocam."
Hoca kaşlarını çattı. Birkaç saniye Karan'ın yüzünü izledikten sonra kahkaha attı. "Tiyatro kulübündeki şu yeni rolüne fazla kaptırdın kendini, Karan." Hafifçe sırtına vurdu. "Harika bir performans."
Sınıftakiler fısıldaşıp güldüler.
🍰
Cumartesi sabahı mutfakta, Nil Karaibrahimgil'in 'Seviyorum Sevmiyorum' şarkısını dinlerken pankek hazırlıyordum.
Telefonuma gelen bildirimi sesli okudum. "Dün gözlerimi senden alamadım."
Dudaklarım şaşkınlıkla aralandı. Bunu yazan edebiyat hocasıydı.
"Yanlış kişiye yazdı herhalde." Diye mırıldandım gözlerim ekrandayken.
🌑
Yekta, oğlu Karan'la kahvaltı yapıyordu. Sessizce omletini bölen Karan'a baktı. "Oğlum,"
Karan babasına döndü.
"Tiyatroya devam etmiyorsun değil mi? Böyle boş işlerle vakit kaybetme."
Karan'ın kaşları havaya kalktı. "Bırakalı aylar oldu baba, sen bilmiyor muydun?" Peçeteyle ağzını sildi. "Haklıydın. Hukuk okumak istiyorum."
Yekta gülümsedi. "Seninle gurur duyuyorum oğlum."
Kahvaltıdan sonra Karan dershaneye diye çıktı. Yolda siyah kapüşonunu kafasına geçirdi ve kablolu kulaklığını taktı.
Tenha bir sokağa girdiğinde kadın çığlığı duydu. Bir adam, yerde yatan kadını tekmeliyordu.
Kadın Karan'ı görünce elini uzattı. "Yardım et!"
Karan boş gözlerle bakıp yanlarından geçti.
🍰
Eski yaz dizilerine bakarken kahvaltı yapıyordum. Telefonumu açınca yudumladığım çayı püskürttüm.
Şöyle yazıyordu. 'Lidya cevap yaz lütfen. Daha fazla içimde tutamıyorum.'
Edebiyat hocasının profil fotoğrafına tıkladım. "Hesabı çalınmış olmalı."
Stresle çay bardağını dudağıma götürünce reçel tadı aldım. Elimdekinin reçel kasesi olduğunu fark ettim.
Sahneyi ezbere bilmeme rağmen diziyi durdurdum. Telefonum çalınca kalp atışlarım hızlandı.
Arayan edebiyat hocasıydı. Kapanmasına saniyeler kala telefonu açtım.
"Lidya."
Nefesimi içime çektim. "Hocam?"
Nefes verme sesini duydum. "Mesajlar için kusura bakma. Öğrenciler hadlerini aşan bir şaka yapmış. Disipline vereceğim."
Cevap vermedim. Fark etmeden koltuğun üzerine çıkmıştım.
"Lidya, orada mısın?"
Koltukta ileri geri yürüyordum.
"Lidya?"
"Evet." Yanaklarımı ateş basmıştı.
"Sana konum atacağım. Ortada bir yanlış anlaşılma var ve ben bu durumdan en az senin kadar rahatsız oldum. Konuşup düzeltmeliyiz."
"Gerek yok hocam. Önemli değil."
"Atacağım konumda seni bekliyorum Lidya."
Telefon kapanınca elimi kalbimin üzerine koyup nefes verdim. "Şakaymış."
Konum geldi. Koltuğa geri çıktım. "Ne konuşacağım şimdi?" Elimi alnıma vurdum. "Keşke telefonu açmasaydım!"
Duraksadım. "Ama o zaman yanlış anlaşılma olduğunu bilemezdim."
🌑
Karan sapladığı bıçağı çıkardı. Maneskin, 'I WANNA BE YOUR SLAVE' dinliyordu.
Kulaklığın bir tarafını kulağından çekmişti ve aşağı sarkıyordu.
Adam yerde kıvranıp küfürler savuruyordu.
"Yürümeyi haketmiyordun." Dedi Karan, adamın kanlar içindeki bacağına bakarak.
Adam bağırdı. "Neden yaptın bunu?"
Karan dişlerini sıktı. "Dün dolmuşta ayağına bastın ve ondan özür dilemedin."
"Ne diyorsun sen? Kimin?" Dedi adam zar zor.
Karan, adamın boğazını kavrayıp sıktı. "Bilmeye hakkın bile yok."
Kulaklığı kulağından çıkarıp yerde kıvranan adama taktı ve şarkının sesini sonuna kadar açtı. "Nasıl?"
Adam yutkundu.
Cuma günü okul dönüşünde, Lidya'yı izlemek için bindiği dolmuştan, bu adamla beraber inmişti ve adamı takip edip evini öğrenmişti.
Karan, adamın bahçesinden çıkıp adımlarını mekana çevirdi.
Saygın ve Alisa sahnedeydi. Karan'ı görünce şarkıyı yarıda kestiler. Alisa, Karan'ın boynuna atladı.
"Nerede kaldın Karan?"
Saygın, Karan'a sigara uzattı. "Elin kanamış Karo."
"Sonra." Karan sigarayı siyah kargo pantolonunun cebine attı. "Kan bana ait değil."
Saygın kahkaha attı. "Görüyor musun Alisa? Bu adamı oyuncu yapacağız."
Alisa bitter çikolata ısırırken göz devirdi. "Karan bari bize rol kesme. Gerçeklik algımızı," küfür etti.
Saygın, Alisa'nın elindeki çikolatayı kaptı. Elini Alisa'nın dudağına götürdü ve burnundan soludu. "Bu dudaklardan argo çıkmayacak demedim mi?"
Alisa çikolatayı almak isteyince Saygın havaya kaldırdı. Alisa parmak uçlarının üzerinde çikolataya uzanmaya çalışırken burunları neredeyse birbirine değecekti.
Karan kanlı elini yıkadıktan sonra sahneye geçip elektronik gitarı aldı. Son Feci Bisiklet'in 'Torna' şarkısını çalıp söylemeye başladı.
Gözleri kapalıydı. Alkolün hatta maddenin bile veremeyeceği bir sarhoşluk bir uyuşma sardı bedenini.
"Sen ne kadar özelsin, ne fena."
🍰
Taksinin penceresini açtım, araba tutmuştu. Taksici durunca kaşlarımı çattım. "Beni öldürüp ormana mı gömeceksiniz?" Dedim tek nefeste.
Taksici güldü. "Yok abla. Konum burası işte."
"Burası mı?"
Taksici aynadan bana baktı. "İstersen beklerim."
"Yok sağ ol." Deyip indim. Giden taksinin arkasından bakarken kendime sövdüm.
Otomatik cevap vermiştim. Adam bana misafirlikte 'daha çay var' dememişti ki!
Alt dudağımı ısırdım. "Aferin aptal Lidya."
Tuğra hocanın arabasını gördüm. Omzumda bir el hissedince çığlık attım.
Tuğra hoca önümde durdu. "Hoş geldin Lidya. Doğa yürüyüşü yapalım istedim."
Gözlerimi kaçırdım. "Bir kafede otursaydık keşke hocam." Yutkundum. "Aslında hiç gerek yoktu. Ben sizi anladım gerçekten."
Cevap vermedi. Gözlerime bakıyordu.
"Sorun yok yani." Dedim.
Birden işaret parmağını yanağıma bastırınca irkildim. "Kızardın."
Geriye adım atıp etrafa baktım. Araba bile geçmiyordu.
"Okulda da konuşabilirdik. " Deyip birkaç adım daha geriye gittim.
Bölüm etkileşimi
