HERKÜL'ÜN KRALİÇESİ kitap kapağı

2. bölüm / 6

2. 'OMPHALE'

Uygulamada Aç
Bölümü paylaş
Bu sayfayı paylaş
WhatsApp

Kitap sayfası
Bölümler 6Şu an: 2. 'OMPHALE'

Bölüm Şarkısı: The Weeknd - House Of Balloons

Tuğra hocanın bakışları hiç hayra alamet değildi. Midemi tuttum. "Hocam midem çok bulanıyor. Sabah içtiğim süt bozukmuş."

Yalandan öğürdüm. "Yaklaşmayın! Çıkaracağım sanırım, üstünüz kirlenir."

Hoca afallayıp geri çekildi. Boşluğundan faydalanıp kaçacağım sırada sertçe kolumdan tuttu.

Ani refleksle çantamı yüzüne çarptım. Çantanın tokası burnuna geldi. Yüzünü tutup inleyince telaşla "ay pardon." Çıktı ağzımdan.

Arkama bakmadan koşmaya başladığımda Tuğra hoca bağırdı. "Seni küçük!"

Arkama saniyelik olarak baktığımda arkamdan koştuğunu gördüm. Önüme geri döndüğümde az daha ağaca çarpacaktım.

"Pazartesi bunun hesabını vereceksin Lidya!"

Bir dolmuş görünce önüne atladım. Frene basıp bana küfretti. Kendimi içeri attım. "Çok özür dilerim."

Boş bir koltuğa oturup kafamı ellerimin arasına aldım. "Okula nasıl gideceğim?"

🌑

Karan sigarayı yakıp Saygın'ın yüzüne üfleyince Saygın sigarayı sertçe aldı. "Yapma şunu diyorum!"

Karan Saygın'ın cebine elini uzatıp sigara paketini çıkardı. Yenisini aldı ve dudaklarına yerleştirdi. Tekrar yakıp Saygın'ın yüzüne üfledi.

Saygın burnundan soluyunca Karan'ın dudağı hafifçe yukarı kıvrıldı.

Alisa sahnede yatıyordu. "Karan yeni oyun ne zaman?"

Karan sigara ağzındayken açılan siyah botunun bağcığını bağlıyordu. "Prova yarın. Oyuna daha var ama asıl oyun pazartesi günü. En önde izlemenizi istiyorum." Dedi ağzındaki sigarayla.

🍰

Pazar günü:

Formamı giyip dolmuşa bindiğimde içeridekiler bana bakıyordu. Kafamı iki yana salladım 'ne var' der gibi.

Bugün okul müdürüyle görüşüp olanları anlatacaktım. İki kız bana bakıp gülüşünce kafamı eğdim ve gömleğimin düğmelerini kontrol ettim.

Telefonumun siyah ekranından kendime baktım. Dolmuştan inip liseye girince kimsenin olmadığını fark ettim.

Koridordan gelen seslerle rahatlayıp nefes verdim. Merdivene yönelince bizim sınıftan bir oğlan basamaklardan inip önümde durdu.

Karan beni süzdü. Üzerinde forma yoktu. Bir süre bana baktıktan sonra dudaklarını araladı. "Bugün günlerden ne?" Dedi kısık sesle.

Boş gözlerle baktım. "Pazartesi."

"Evine git Lidya." Deyip yanımdan geçince olduğum yerde kaldım.

Telefonumu açınca nefesimi içime çektim. Bugün pazardı! Dolmuştaki bakışların sebebi buydu.

🌑

Karan aklına gelen şeyle Lidya'nın yanına geri gitti. "Madem buraya kadar geldin, konferans salonuna geç."

Lidya kaşlarını çattı. "Neden?"

Karan Lidya'nın yüzüne yaklaşıp fısıldadı. "Belki başbaşa kalırız."

Lidya geri çekildi. "Ne?"

Karan'ın yüzünde mimik oynamadı. "Şaka yapıyorum. Prova var. İzlersin."

Lidya'nın ağzından "ha," çıktı. "Tamam olur."

"Sen geç. Ben sonra geleceğim."

Karan, rol arkadaşına mesaj attı. Birkaç dakika sonra Asmin boş sınıfa girip Karan'a doğru yürüdü.

"Karan, niye çağırdın beni?"

Karan gözlerine bakarken, Asmin yutkundu. Karan, Asmin'in kızaran yanaklarını izledi.

Karan kalın sesini kıstı. "Asmin ben bir süredir,"

Asmin'in kalp atışları hızlandı.

Karan birden küfür edince Asmin afalladı. "Telefonumu unuttum." İşaret parmağını Asmin'e uzattı. "Biraz bekle. Alıp geldiğimde devam edeceğiz."

Asmin gülümseyerek kafasını eğdi. "Tamam bekliyorum Karan."

Karan sınıftan çıkıp kapıyı kapattı. Bir süre kapının önünde durduktan sonra kapıyı kilitledi. İçeriden Asmin'in sesi geldi. "Ne oluyor?"

Kapıya koşma sesi duyuldu. Asmin kapıya vuruyordu. "Ben buradayım! Kimse yok mu?"

Karan anahtarı siyah kargo pantolonunun cebine attı ve konferans salonuna yürümeye başladı.

Kulüp başkanı Koray, sahnede ileri geri yürüyordu. "Nerede bu kız? Telefonu da kapalı."

Karan nefes verdi. "Asmin'i severim ama yaptığı düpedüz sorumsuzluk."

"Nasıl yapacağız şimdi provayı?" Dedi Koray.

Karan, koltukta kalemiyle defterine bir şeyler karalayan Lidya'ya baktı. "Lidya oynasın." Dedi düz bir sesle.

Karan kostümü giymek üzere gittiğinde, Asmin'in telefonunu çıkardı. Asmin fark etmeden arka cebinden almıştı.

İnsanlar yanında telefonlarını açarken göz ucuyla şifrelerine bakıp aklında tuttuğu için şifreyi biliyordu.

Prova grubuna mesaj çekti. 'Ailevi sebeplerden ötürü devam edemeyeceğim. Kusura bakmayın.'

Kostümü giyip sahneye çıktı. Koray, Lidya'yı ikna etmeye çalışıyordu.

"Hadi Lidya, Karan'ın karşısında dursan yeter. Prova iptal olacak yoksa."

"Başka oynayacak biri yok mu?" Dedi Lidya çaresizce.

Koray elini boş koltuklara doğrulttu. "Var gibi mi duruyor Lidya?"

Karan sessizce ikisini izlerken bir şarkının sözlerini düşünüyordu.

"Karan sen bir şey demeyecek misin?" Dedi Koray bıkkınlıkla.

Karan, Lidya'nın gözlerine baktı. "Lidya Kraliçesi Omphale,"

"Anlamadım." Dedi Lidya.

"Onu canlandıracaksın. Kostüm içeride. Bekliyoruz."

🍰

Kostüm bol gelmişti. Yüzümü ovdum. "Nereden geldim okula?"

Aynaya göz ucuyla bakıp çıkacağım sırada durdum. Ters giymişim gibi görmüştüm. Aynaya tekrar baktım.

Sinirle yerimde zıplarken uzun elbisenin üzerine basınca, dengemi kaybedip ufak bir çığlık attım.

Koray'ın sesi geldi. "Lidya iyi misin?"

Kapı açılınca Karan'ı gördüm. Beni kaldırıp omuzlarımdan tuttu ve arkama döndürdü.

"Göğüs dekoltesi niye sırtında?"

Yanaklarım kızardı. Karşıdan bakılınca muhtemelen aptala benziyordum. Gerçi kendi içimden bakınca da kendimi aptala benzetmiştim. Veya benzemiyordum ben direkt aptaldım.

"Sen niye kapıyı çalmadan giriyorsun?" Deyip Karan'a döndüm.

🌑

Karan mor elbisenin sırt kısmı önünde duran Lidya'ya baktı. "Ciddiye alamayacağım kadar komik görünüyorsun."

"Ya giyiniyor olsaydım."

Karan kalın sesini kıstı. "Giyinmek sadece fiziksel bir şey değildir."

Lidya kaşlarını çattı. "Bu ne demek?"

Karan kapıya yöneldi. "Ben devamlı giyiniyorum."

Karan çıkıp kapıyı kapatınca, Lidya boşluğa baktı. "Kombin yapmayı seviyor herhalde." Diye mırıldandı.

🍰

Mor elbiseyi düzgün giyip, derin göğüs dekoltesini elimle kapatarak sahneye çıktım. İpek kumaş ayağıma dolanıyordu.

Koray elindeki senaryo kağıtlarını sallayarak beni sahnenin ortasındaki tahta yönlendirdi. "Otur Lidya. Dik dur. Sen kraliçesin."

Oturup omuzlarımı dikleştirmeye çalışınca kendimi kasıntı hissettim.

Karan karşımdaydı. Üzerindeki deri savaşçı kıyafeti ve omzundan sarkan aslan postuyla gerçekten antik çağdan fırlamış gibi duruyordu.

Elindeki topuzu yere dayamış, donuk gözlerle beni süzüyordu.

"Tamam. Replikler. Başlayın." Dedi Koray.

Yutkundum. Elimdeki kağıda bakıp boğazımı temizledim. "Ben altın toprakların hükümdarı, Lidya kraliçesi Omphale." Sesim titremişti.

Nefes alıp çenemi yukarı kaldırdım. "Sarayıma adım atan bu yabani de kimdir?"

Karan elindeki kağıda hiç bakmadı. Ağır adımlarla bana doğru yürüdü. O yaklaştıkça sanki hava daralıyordu.

Tam önümde durup elindeki topuzu gürültüyle yere bıraktı. Gözlerini gözlerimden ayırmadan tek dizinin üzerine çöktü.

Nefesim düzensizleşti.

"Ben ki," dedi Karan. Kalın sesi salonda yankılanıyordu. "Nemea Aslanı'nı çıplak elleriyle boğan, tanrıların gazabını sırtında taşıyan Herkül'üm."

Diz çökmüş olmasına rağmen bakışları hâlâ tepeden bakıyormuş gibiydi.

Başını yana eğdi, dudağının kenarı hafifçe kıvrıldı. "Ve bundan böyle, senin hükmün altındayım Kraliçe."

Kağıda baktım ama sanki okumayı unutmuştum. Koray seslendi. "Lidya, senin sıran. 'Postunu çıkar' diyeceksin."

Karan'ın gözleri hâlâ yüzümdeydi. Vereceğim tepkiyi bekliyordu.

Bölüm etkileşimi

Okurlar bu bölümle etkileşime geçti

93okunma 5beğeni 3yorum
Bu iki tercih yalnızca bu tarayıcıda saklanır; yukarıdaki Vaveyla sayaçları gerçek uygulama verisidir.

Kategoriler ve Temalar

Kategoriler ve temalar yükleniyor…