9. Bölüm

Sabah uyandığımda hazılanmaya başladım. Bugün okulum vardı. Haftasonum zaten zehir olmuştu. Kahvaltımı hızla yaptım ve kimseyle konuşup bakmadım. Okulu seviyordum çünkü sadece orada kendim olabiliyordum. Okula gittiğimde kimse bir şey bilmezdi hakkımda. O yüzden sıkıntı yok. Bunları düşünürken çoktan her şeyi halledip evden çıkmıştım. Okula vardığımda bahçeye girdim. Gimez olaydım bir anda 5 kişi üstüme gelmeye başladı. İçlerinden biri çaktırmadan video çektiğini sanıyordu.
"Neden yanıma koşarak geliyorsun. Beni bu kadar sevdiğinizi bilmiyordum" dedim alayla. Kızlardan biri göz devirdi.
"Merak etme sana meraklı değiliz. Sadece bir şey duyduk" dedi beğenmez bir şekilde.
"Ee ne duydunuz" dedim merak etmiyordum ama sordum.
"Sen gerçekten onların kızımısın"
"Kimlerin"
"Sancak ailesinin"
"Bu neyi değiştirir" dedim bıkkınlıkla.
"Sadece söyle sen" dedi. Dedi de bu niye sırıtıyor lan.
"Biyolojik olarak evet ama merak etme ben onlara, onlar da bana meraklı değiliz. Sadece biyolojik ruhsal ailem değiller" dedim fakat başka bir kızın söylediği şeyle dondum.
"Sanki ruhsal ailen varmış gibi konuşma"
Bir kahkaha patlattım."Size ne lan bundan çok mu ilgileniyosunuz ne yaşadığımla"
"Hımm hayır ilgilenmiyoruz ama çok safsın biliyormusun"
"Ben mi safım nalaka"
"Senin çok güvendiğin Saren vary-"
Tam o sırada sare gelip onu susturdu.
"İşine baksana boş konuşma"dedi kıza.
"Ben devamını duymak istiyorum" dedim kaşlarım çatılı bir şekilde.
"Madem bu kadar istiyorsun. Hani geçen sene tuvalette kilitli kalmıştın ya. Onu sare yaptı" anlamadım ne dedi o. "Kanıtınız var mı" dedim hayatım hiç olmadığım kadar soğuk kanlı bir şekilde."
"Buyur" deyip elindeki telefonu gösterdi ve o videoyla ben yıkıldım. Gülemedim, evet ben gülemedim.Hışımla sareye dönüp "Sen ne yaptığının farkında mısın ben senin yüzünden mi panikatak geçirdim" dedim hayal kırıklığı ve öfke dolu bir sesle.
"Asya düşündüğün gibi d-"
"Asya deme bana. Sadece beni seven kişiler bana Asya diyebilir demek ki sen onlardan değilmişsin" dedim kontrolümü kaybetmiş bir şekilde bağırarak. Ellerim sinirden iki yanımda yumruk olmuştu.
"Sana bir şey diyim mi bunu yapan sen hariç herhangi biri olsa bu kadar koymazdı" dedim sinirle ve okulu terk ettim. Evet yanlış duymadınız bildiğin terk ettim. Daha sınıfa bile girmemiştim oysaki.
YAZARIN ANLATIMIYLA
Bu olay olduğunda kimse Denizin peşinden gitmedi. Sare gitmeyi denedi ama videoyu ona gösteren kız onu durdurup
"Bence gitme şuan sana çok kızgındır"
Sare sinirle yumruklarını sıktı ama haklı olduğunu biliyordu.
OLAY OLDUKTAN 5 SAAT SONRA SANCAK EVİNDE
Bugün Deniz hariç herkes evde, işlerinden izinliydiler. Birden Faruk beye bir telefon geldi.
"Buyurun kimsiniz"
"Asya Deniz in okulundan arıyorum."
"Evet ne oldu"
"Asya Deniz bugün okula gelmiş ama derse girmeden çıkmış. Bilginiz var mı acaba" Faruk beyin kaşları çatıldı.
"Hayır yok. Nereye gittiği hakkında bilginiz var mı peki"
"Bizde eve geldiğini düşünmüştük"
"Haber verdiğiniz için teşekkürler"
"Ne demek, umarım buluruz" dedi.
Telefonu kapatıp salona geçti. Herkes orada oturuyordu.
"Öncelikle sakin olun. Önemli bir şey söyleyeceğim" dedi ama bunu derken bile sesi endişeli çıkmıştı. Bir süre konuşmayınca
"Ne oldu canım" dedi Ceylin hanım.
"Deniz! Deniz okula gitmiş ama hiçbir derse girmeden çıkmış ve şuan nerede olduğunu kimse bilmiyor" bunu dumasıyla Kuzeyin ayağı fırlaması bir oldu.
"Neden" dedi korkuyla. Onun bu korkusuna kimse anlam veremedi.
"Bilmiyorum sadece telefon ettiler"
"Galiba ben artık biliyorum" dedi Elif telefonuna bakarak.
"Nedenmiş" dedi furkan merakla.
Elif telefonu onlara tutarak "Bu yüzden" dedi