2. bölüm / 6
Gülerken ağlamak(Gerçek ailem)1. Bölüm
Bölümler 6Şu an: 1. Bölüm
- 1 Karakterler191 kelime
- 2 1. Bölüm243 kelime · Okuduğun bölüm
- 3 2.Bölüm432 kelime
- 4 3.Bölüm380 kelime
- 5 4.Bölüm360 kelime
- 6 5. Bölüm431 kelime
Bu aramayla eşleşen bölüm bulunamadı.
Mutfakta yemek yapıyodum. Babamların gelmesine çok az kalmıştı çorbayı karıştırırken babamlar geldi.
"Yemek nerde kaldı lan"
"Getiriyorum"
Yemeği önlerine koyup beklemeye başladım. Babam çorbadan bi kaşık aldı ve yüzünü buruşturdu. Sonra annem ve abim de aynısını yaptılar. Babam ayağa kalktı ve "Lan bu çok tuzlu dalga mı geçiyorsun bizimle" dedi.Anında yanağımdaki elini hissettim babam tokatla açılışı yaptı sonra annem 3-4 tekme attı ve abim arkadan gelip beni yere yatırdı.Ne yapcaklarını anlayınca kalkmaya çalıştıma ama abim çok sıkı bqstırıyodu ardından babamdan gelen 3 kemer darbesi ve acımda zevk aldıklarını belli eden gülüşleri. İşte benim hayatımda buydu ben hep dışlanan taraftım kimse sevmezdi beni 1 arkadaşım(Sare Kılıç) vardı başka da kimsem yoktu beni anlayan,seven,kollayan. Ailemin tekme tokatlarını alt edebilirmiydim hem de kolaylıkla ama anneye babaya el kalkmazdı. Sahi soruyorum size anneye babaya el kalkmaz bunu biliyorum peki çocuklara el kalkar mı neden şiddete başvurulur ki bazı ailelerde. Ben bunları düşünürken babam bana ters ters bakarak "Git bize adam akıllı bi şeyler al" dedi, kafamı sallayıp odama gittim. Sadece kızarmış yanağıma fondoten sürdüm ve evden çıktım.
~
Yiyecek bir şeyler bulup evin yolunu tuttuğum sırda babamın aramasını gördüm. İyi de babam beni hiç aramzdı ki neyse çok sorgulmadan aramyaı cevapladım."Sakın nedenini sormadan attığım konuma gel" niyeki dememek için zor tuttum kendimi. İçimdeki merak çığ gibi büyüyordu ama ben sadece "Tamam" diyebildim ve gönderdiği konuma doğru ilerlemeye başladım.
YAZARDAN NOT
Eğer kitabımı okuyorsanız fikirlerinizi söylerseniz mutlu olurum. İlk kitabım olduğu için biraz acemice yazmış olabilirim kusura bakmayın❤️
Bölüm etkileşimi
