6. Bölüm

Sabah uyandığımda başım çok ağrıyordu. Yüzümü yıkayıp işlerimi halletikten sonra kahvaltıya indim. Kahvaltı masasına oturduğumda herkes tip tip bana bakıyordu. Ne bakıyonuz olum neyse bir şey demiycem. Ceylin hanım tabağıma domates,patates kızartması vb. koydu herşeyi yedim domates hariç. Domates i yemediğimi gören Ceylin hanım
"Domates sevmiyor musun yememişsin" dedi üzülmüş gibi çıkan sesiyle.
"Sevmiyorum değil yiyemiyorum alerjim var özür dilerim" dedim
"Bilmiyordum özür dilerim"
"Önemli de-" sözümü kesen şey furkanın konuşması olmuştu.
"Yine dikkat çekmeye çalışıyorsun alerjinin olmadığına iddasına girerim"
"Seni mi inandırcam" dedim sinirle.
"Bak hemen sinirlendin yok işte alerjin" dedi Elif. Bu da maydonoz olmasa olmuyor dimi. Ama ben çabuk gaza gelirim ucunda ölüm bile olsa hırsalanırsam yaparım.
"Öyle mi görelim yalan mı söylüyormuşum" dedim ve domatesi ağzıma atmam bir oldu. Herkes bir şeyler geveliyordu ama ben duyamıyordum bir anda gözüm kararır gibi oldu sonra birden yere yığıldım ve sonrası karanlık.
YAZARIN ANLATIMIYLA
"İyi halt ettiniz niye onu kışkırtıyorsunuz ki" dedi Demir sinirle.Yerde yatan denizin yüzü kızarmaya başlamıştı.
"Çünkü rol yapıyor" dedi Elif sinirle.
"Yüzünün kızaramsıda mı rol" dedi. Gergin bir şekilde Denizi kucağına aldı. Evet onu hala tam olarak tanımıyordu ama sonuçta kan bağı vardı. Hemen Demire dönüp "Arabayı hazırla" dedi.
Demir "Tamam" deyip gitti.
Bu sırada olanlara şahit olup dehşete düşen Faruk bey ve Ceylin hanımda sonunda toparlandı ve hemen arabaya yöneldiler. Hastaneye ulaştıklarında hemen doktor çağırdılar. Doktor "Domatesli herhangi bir şey yememesi lazım dikkat edin" dedi ve gitti. Herkesin Denizin başında beklemesi Elifi sinirlendirdi.
"Altı üstü alerji. Ne abarttınız ya" dedi kıskançca. Kimse ona bir şey demedi ama herkes kıskandığını anlamıştı. Deniz yavaş yavaş uyanmaya başlandığında önce nerde olduğunu anlayamadı ve tavan daki beyaz ışığı görünce içten bir gülümseme yayıldı yüzüne ilk defa "Kurtuldum lan vallaha kurtuldum. Oh be" diye bağırdı mutlululukla konuştu. Fakat yanındaki ailesini görene kadar sürdü mutluluğu.
"Neyden kurtuldun" dedi furkan anlamsızca ona bakarak.
"Hiç. Bir ara şu çok bilmişten kurtulduğumu sanmıştım." dedi deniz somurtup elifi göstererek.
"Görgüsüz" dedi Elif sinirle
Fakat Ceylin hanım Denizin ne kastettiğini anlamış gibiydi ama bu konuyu konuşmayı sonraya ertelemişti.
"Neyse uzatmayın. Sen daha iyi misin"
"Evet artık çıkabilir miyiz" dedi Deniz.
Taburcu işlemlerini yapıp hastaneden ayrıldılar