5.Bölüm

Hafta sonunun gelmesini dört gözle bekliyordum.
Okul başlayalı daha birkaç gün olmuştu ama sanki haftalardır ders görüyormuşuz gibi hissediyordum.
Cumartesi sabahı dokuzumuz yine bir araya geldik.
Poyraz'ın fikriyle sahile yakın, geniş ve yeşil bir alana piknik yapmaya karar vermiştik.
Lavin tabii ki eli boş gelmemişti.
"Ben yiyecekleri hazırladım."
Poyraz poşetlere baktı.
"Bu kadar yemek ne?"
Lavin:
"Dokuz kişiyiz."
Poyraz başını salladı.
"Ben beş kişilik yiyeceğim."
İrem hemen:
"Sen zaten tek başına beş kişisin."
Hepimiz gülmeye başladık.
Bir süre sonra piknik alanına vardık.
Önce oturacağımız yeri hazırladık. Sonra herkes bir şeylerle uğraşmaya başladı.
Poyraz müziği açtı.
Aras ona yardım etti.
Duru ve Selin yiyecekleri düzenledi.
Lavin masayı hazırlarken biz de etrafta dolaşıyorduk.
Açelya bir anda:
"Yaren!"
"Ne?"
"Gel!"
Nereye gittiğini bile sormadan peşinden koştum.
Biraz ileride durup denize baktık.
"Çok güzel."
"Evet."
Sonra geri döndük.
Öğle yemeğini hep beraber yedik.
Bir süre sonra müzik açıp sohbet etmeye başladık.
Poyraz yine saçma sapan hikâyeler anlatıyor, İrem de her seferinde onunla dalga geçiyordu.
Duru ve Selin gülmekten konuşamıyordu.
Aras:
"Bu ikisini susturmanın yolu yok."
Lavin:
"Ben de artık uğraşmıyorum."
Gün boyunca bol bol fotoğraf çektik.
Bazen hep birlikte, bazen üçerli dörderli gruplar hâlinde...
Akşamüstüne kadar orada kaldık.
Hava serinlemeye başlayınca toparlandık.
Tam eve dönecekken Selin:
"İsterseniz bu gece bizde kalın."
Açelya'nın gözleri parladı.
"Gerçekten mi?"
"Tabii."
Ben Lavin'e baktım.
Lavin gülümsedi.
"Olur."
Böylece o akşam Selin, Duru ve İrem'in evinde kalmaya karar verdik.
Eve geldiğimizde ilk iş odalara dağıldık.
Selin kendi odasında Lavin'le kalacaktı.
Salona ise yere bir tane yatak serdik.
Açelya ile beraber yatacaktık.
"Bu yatak bayağı rahatmış," dedi Açelya.
"Sen beğendiysen tamam."
İrem kapıdan başını uzattı.
"Her şey tamam mı?"
"Tamam," dedim.
İrem:
"İyi. O zaman uyuyun."
Açelya hemen itiraz etti.
"Daha erken."
İrem:
"Erken falan değil."
"Biraz konuşacağız."
"Beş dakika."
"On dakika."
İrem gözlerini devirdi.
"On dakika. Sonra uyuyun."
Odadan çıktı.
Açelya bana doğru döndü.
"Uyumayacağız."
Gülmeye başladım.
"Tabii ki uyumayacağız."
Sesimizi iyice alçalttık.
Günün nasıl geçtiğini konuşmaya başladık.
"Bugün çok eğlendik," dedi Açelya.
"Evet."
"Bir de yarın okul yok."
"En güzel kısmı o."
Kıkırdadık.
Sonra konuşmamız yavaş yavaş daha sessiz bir hâle geldi.
Bir süre sonra diğer odadan İrem'in sesi geldi.
"DUYUYORUM SİZİ!"
Açelya ağzını eliyle kapatıp gülmeye başladı.
"Uyuyun artık!" diye seslendi İrem.
Ben de fısıldadım:
"Tamam tamam."
Birkaç dakika sonra odada tamamen sessizlik oldu.
Başımı yastığa koyup gözlerimi kapattım.
Yanımda Açelya çoktan uyumuştu.
Bugün dokuz kişi birlikte geçirdiğimiz güzel bir gün olmuştu.
Şimdi ise hepimiz farklı odalarda, aynı evin içinde uyuyorduk.
Gülümsedim.
Sonra gözlerimi kapatıp uykuya daldım.