IŞIĞIN TANRISI

TANRI
-Sanırım sana anlatma zamanım geldi ha..

RAİ
-Neyi?

TANRI
-Bu tanrı katili meselesini.

RAİ
-Evet merak ediyordum.

TANRI
-Yanıma gel.

RAİ
-Neredesin?

TANRI
-İç güdünü takip et, sana yolu gösterecektir.

Rai Asyln'i buldu ve ona olanları söyledi.

ASYLN
-Seni yalnız bırakmak istemiyorum. Ya yolda başına yeniden birşey gelirse?

RAİ
-Yalnız değilim.

ASYLN
-Ah peki eski defterleri açmayalım. Ama dikkatli ol tamam mı?!

Asyln Rai'nin yanağından öptü ve gülümsedi. Rai de gülümsedi.

RAİ
-Kaçtım ben.

Rai iç güdülerini dinleyerek bir tapınak girişine ulaştı; eskiydi ama yeniydi, parlaktı ve altındandı, şıkmı şık ve tarihiydi. Rai tapınağın içine adımını attı, tam karşısında Raito duruyordu. Çıplaktı ama özel bölgeleri gözükmüyordu. Arkasında iki tane beyaz kanat vardı, görüntüsü meleği anımsatıyordu.

RAİTO
-Hoşgeldin Rai.

Sesi hâlen çok gençti.. 30 hayır hayır belki de 20'lerinde bir genç gibi bir ses tonu vardı. Kendine has bir çekiciliği vardı. Tapınakta güzeldi, duvarlarda öldürdüğü tanrıların iskeletleri duruyordu. Ve tam ortada bir fıskiye duruyordu tepesinde de paslı bir kılıç... Rai büyülenmişti, kelimeler ağzından çıkamıyordu. Gördüğü en büyüleyici, yakışıklı, çekici bir varlıktı. Melek gibiydi.

RAİ
-H.. Hoşbuldum.

RAİTO
-Yanıma gel.

Rai temkinli temkinli yürümeye başladı fakat Raito'nun gülüşü onun içini adeta sıcak bir kaplıcada kirlerinden arınıyormuşcasına rahatlattı ve kendinden emin adımlarla Raito'nun yanına gitti ve Raito'nun yanına oturdu.

RAİTO
-Nerden başlasam bilemiyorum, ah evet.. İnsanlık yaratılmadan önceydi. Her tanrı teker teker yaratılıyordu.. Tabii ki ilk biz yaratıldık. "Işığın tanrıları" Licht ve Lucifer. Bize Ying bahşedildi yani sizin tabirinizle ışık büyüsü. Fakat bu lanetli bir auraydı. Kirlenmesi basitti, her neyse boş detaylar... Bizden sonra zaten Ateş tanrısı Almeira, Su tanrısı Mizu vesaire yaratıldı bunları biliyorsundur zaten. Bizim aramız çok iyiydi. Herkes bizi büyüğü olarak bilirdi, saygı duyardı. Birlikte takılır, birlikte düşünür birlikte hareket ederdik. Ama bir istisna gerçekleşti. Olmaması gereken bir hata, bizden yaklaşık 2 milyon yıl sonra başka bir tanrı yaratıldı, Alexander "Şans tanrısı". O yaratıldı yaratılalı Lucifer ondan hiç haz etmemişti. Ben ise nötrdüm, Bir gün Lucifer ve ben satranç oynarken Lucifer sessiz şekilde bana "Alexander'in bu kadar ilgi toplaması sence de boktan bir durum değil mi?" Dedi. Ben de "Neden böyle kibirli ve pis bir dille konuşuyorsun, lanetleneceksin." Dedim. O da " Onu boşver, hepimizin aurası maddesel fakat onun ki görünmüyor bile. Ezik değil mi?" Düşündüm ve harbiden tek onunki maddesel değildi. Hepimiz güçlüydük kuvvetliydik ama o daha büyü bile kullanamayan bir bebekti. Büyüsü bile yoktu. Lucifer a hak verdim. Lucifer, "Bir de Baba onu aramıza almamızı istiyor... İmkansız! Neden benden aşağılık birini arama alayım." Dedi. "Bende ondan hoşnut değilim fakat bu kibrin fazla değil mi?" Dedim. Lucifer, "Fark etmedin mi, o geldiğinden beri bize karşı saygısızlaştılar.. Bizi de kendileriyle aynı klasmanda tutmaya başladılar, statümüz yok oldu resmen! Hem de biz.. biz onlardan önce doğmuşken!" Dedi. Lucifer'in tek gözü siyah olmuştu. Oysa ki ikimizin de gözleri bembeyazdı ve parlıyordu. "Gerçekten buna bir dur dememiz gerek" diye karşılık verdim. Benimde tek gözüm karanlığın rengine büründü -siyaha-. "Kalkınma başlatmaya ne dersin?" Diye sordu bana. "Ne yaparsan arkandayım kardeşim." diye yanıtladım. "Peki ya, Alexander'i öldürmekten bahsetsem.. ne derdin?"
"Arkanda dururum" diye yanıtladım çaresizce. Lucifer bana sinsi sinsi gülümsedi. Kötü hissediyordum, ne yapsam bilmiyordum.. yapmak istemiyordum fakat Luciferi tek bırakamazdım. Cennetteki favori adamdaki favori şelalemin favori ağacımın altına oturmuş etrafı seyrediyordum. Lucifer yanıma yaklaştı ve "Zamanı geldi" dedi.