SONUÇLAR

Zindanlardaki diğer insanları da özgürlüklerine kavuşturduklarından sonra evlerine yol aldılar. Vardıklarına Rai kendisini odaya kapattı ve dış dünyaya kendini soyutladı. Homura bunun farkına vardı ve Rai'nin kapısını tıklattı.

-Rai giyin seni bir yere götürmek istiyorum.

Rai cevaplamadı, Homura tekrarladı. Rai:

-Git başımdan dışarı çıkmaya korkuyorum.

Homura Rai'nin kapısını kırdı ve Rai'nin ensesinden tutup yataktan kaldırdı. Gözleri ağlamaktan kıpkırmızı, gözaltları da mosmor olmuştu. Gözündeki parıldayan umut ve mutluluk hissi artık yerini intikam, çaresizlik ve acıya bırakmıştı. Homura gülümsedi.

HOMURA
-Hadi giyin hem biraz açılırsın.

RAİ
-Bırak ensemi, gelmiyorum.

HOMURA
-O zaman böyle götürüyorum.

Rai derin bir iç çekti, Homura onu yüksek bir binanın çatısına götürdü.

RAİ
-Ee burada ne yapıyoruz, neden geldik?

Homura sigara yaktı bir tane de Rai'ye uzattı. Rai istemese de Homura ısrar etti.

HOMURA
-Buranın benim için bir anlamı var. Neyse, anlat bakim noldu görevde?

RAİ
-Hiçbirşey, sadece hiçbirşey.

HOMURA
-Hadi ama bi şey olmuş çok durgunsun.

RAİ
-Sadece benim için önemli olan birisini kaybettim o kadar. Annemi, daha önce de babamı kaybetmiştim. Hepsi Dark'ın suçu hep benimle uğraşıyor ama neden yaptığı hakkında en ufak fikrim yok. Her zaman benim için değerli kimseleri öldürüyor ya da zarar veriyor ve bunun önüne geçemiyorum. Gerçekten berbat biriyim kimseyi koruyamıyorum. Ölen kimseler her zaman rüyalarıma giriyor ve buna artık dayanamıyorum. Belki de bende ölmeliyim.

Rai'nin gözleri doldu ve eliyle yüzünü kapattı.

RAİ
-Hiçbir zaman güçlü biri olamadığım için hep bunlar yaşandı. Belki de.. Belki de evime 1 saat erken gitseydim bunlar yaşanmayacaktı.

Homura Rai'ye sarıldı. Havadan yağmur damlaları düşüyordu.

HOMURA
-O zaman güçlen. Senin için önemli olanlar da bunu isterdi, daha güçlü ve daha iyi olmanı isterdi. Sana bir sır vereyim, benim asla bir ailem olmadı. Hep kendi başımaydım ve herkes bana zorbalık yapardı. Bir gün yaşadığım evi ateşe vermişlerdi ve her yerim yanmıştı ama acı hissetmiyordum ve gülümsüyordum. Sonrasında rüyamda bir adamı görmüştüm ve bana birşey teklif etti. Para içinde boğulacağımı söyledi çok güçlü olacağımı söyledi ve bende kabul ettim. Evlendim ve çok param var. Evlendim evlenmesine ama asla iyi bir baba olamadım, çocuğum 6 yaşındayken karımı öldürüp evden kaçtı. Onda da ateş büyüsü vardı. Neyse, bu arada kim olduğunu tespit edebildiniz mi bu suçlunun?

RAİ
-Evet, Sano denen bir şerefsizin önde gideni. Mor saçları vardı ve ateş büyüsü kullanıyordu.

HOMURA
-Hmm anladım. İyi işti Rai, iyi iş. Anlattığın nitelikler benim oğluma benziyor biraz. Neyse artık oğlumsa bile onu oğlum olarak görmüyorum.

Rai göz yaşlarını sildi ve Homura'ya baktı.

HOMURA
-Artık oğlum olarak gördüğüm başka birisi var.

Homura Rai'nin başını okşadı ve gülümsedi, Rai de gülümsedi.

HOMURA
-Biliyorsundur belki, varisler ölmeden önce cezalarını çekmek için şeytana dönüşürler. Birinin onların ruhunu def etmesi gerekir, benim ruhumu şeytana dönüşünce def et Rai. Bu onur sana ait.

RAİ
-Peki ama o yaşanmadan önce ölürseniz?

HOMURA
-O zaman intikamımı al.

Rai aval aval Homura'nın suratına baktı. Homura bir kahkaha patlattı.

HOMURA
-Taşşak geçiyorum! Asla öyle birşey yapma, unutma kimsenin canı yanmak zorunda değil. Kimseyi boş yere öldürme.

Rai gülümsedi. Birlikte geri döndüler, Rai salonda Yuichi'yi gördü. Bir kız onun yaralarını sarıyordu ve diğer kız dikiş atıyordu.

YUİCHİ
-O, Selam Rai! Sonunda odandan çıkmışsın bakıyorum. (dikiş atarken canı acır.) SİKTİR! Biraz daha yavaş yapın acıtıyor!

Rai gülümsedi. Gülümsemesinde mutluluk yoktu.

RAİ
-Biraz öyle oldu. Daha iyi misin?

YUİCHİ
-Turp gibiyim! Her an savaşa hazırım.

Rai tekrar gülümsedi ve odasına yol aldı. Ertesi gün üçü de saraya gittiler. Kapıdan girdiler ve yaklaşık 40 kişi kırmızı halının iki tarafında dizilmişti, karşılarında tahtta kral hazretleri ve Ai bulunuyordu. Rai ve Yuichi derin nefes aldı ve kralın önüne doğru yürüdüler, diz çöktüler. Kral gülümsedi.

KRAL
-Normalde sizi azarlayacaktım fakat kızımın anlattığına göre siz kurtarmışsınız sanırım. Olayı sizden de duymak isterim.

Homura olayı anlattı.

-Demek öyle oldu.. Anlıyorum. Peki nerede bu şahısların kellesi?

Yuichi kafalarının olduğu torbayı yanında bulunan şövalyeye verdi, daha sonrasına Kralın eline geçti. Kral tek tek inceledi.

KRAL
-Bunlar için güzel bir ödüle tabii tutulacaksınız. Mahsuru olmazsa Rai, benimle gel.

RAİ
-Başüstüne.

Yuichi ve Homura gittiler, şövalyeler de gitti. Kral, Rai ve Ai odada bir başlarınaydı. Kral paltosunu aldı ve giydi. Ai de aynını yaptı. Kapıya yöneldiler.

KRAL
-Gelmiyor musun oğlum.

RAİ
-A..ah! Özür dilerim.

Rai ayağa kalktı ve onları takip etti. Kralın odasına geldiler, Kral tahtına oturdu Ai de koltuğa geçti. Kral gülümsedi ve eliyle oturmasını işaret etti. Rai oturdu. Kral Ai'den iki şarap bardağı ve şarap getirmesini istedi. Bardaklara şarap dolduruldu. Rai'nin bardağını Ai doldurdu

RAİ
-Özür dilerim majesteleri, ben içemem daha 14 yaşımdayım.

KRAL
(gülümsedi.)
-Mahsuru olmaz. Şu majesteleri meselelerini geçelim oğlum. Artık baban sayılırım. Benden herşeyi isteyebilirsin.

RAİ
-Afedersiniz kralım, yanlış mı duydum? Oğlum mu?

KRAL
-Evet ciddi bir mesele konuşmanın geldi evlat. Ai seni çok beğenmiş.. Benden de bu iyiliği istedi, hem efendi çocuksun gözüme girmeyi başardın. Ai ile nişanlandırdım seni.

RAİ
-N..Ne?

Ai ve Rai birbirlerine baktılar ikisi de kızarmış haldelerdi. Rai şarabını kafaya dikti ve bitirdi. Kral gülümsedi. Rai olanları kendine yediremedi. Ai, Rai'nin kucağına oturdu ve yanağını okşadı.

RAİ
-Ö..Özür dilerim Baba? Müsaadenizi isteyebilir miyim işimi görmem gerek.

Kral müsaade verdi ve Rai kalktı. Sarayın kapısını ararken kocaman taştan bir kapı buldu. Bir el işareti vardı ve ışık saçıyordu. Rainin elinden de aynı renkte ışık çıkıyordu. Rai elini oraya yerleştirdi ve yer sallandı kapı açıldı. Rai yutkundu, içeriye girdi. Oda karanlıktı hiçbirşey gözükmüyordu.

RAİ
-M..Merhaba!? Kimse var mı?!

Rai derin bir nefes çekti ve arkasını döndü. Kapı orada değildi. Işık büyüsünü kullanarak ışık yarattı, her yerde iskeletler vardı. Burası uzun zamandır işliyor olmalıydı. Yuvarlak şekilde bir portal yapısı vardı. Rai ona doğru yürüyünce birden sarı bir ışık geldi ve portal açıldı. Adım sesleri yankılandı.

KRAL
-Vay.. Hani işini görecektin?

RAİ
-Ö.. özür dilerim ben tuvaleti arıyordum sadece burası sandım. Fakat bu nedir?

KRAL
-Alternatif evrenleri duymuş muydun?

RAİ
-Onlar mı.. Annem anlatmıştı. Masal değil miydi onlar?

KRAL
-Hayır hepsi gerçek. Denemek ister misin?

RAİ
-Hayır. Bu cesetler de ne? Burada ne oluyor bunlar gerçek mi! Burada daha önce kimleri öldürdün?!

KRAL
-Kapı kapandı. Bir kurban vermeden bu kap..

Kral kan kustu. Kalbine doğru baktı ve oradan kılıç geçmişti. Kral yere yığıldı. Rai adama doğru baktı. Dark. Rai'nin üzeri kan içindeydi. Dark kılıcı Rai'nin önüne doğru attı. Ve karanlığa karıştı. Kapı açıldı ve kapının ardında Ai bekliyordu. Mutlu gözlerle Rai'ye baktı ama kan içinde olduğunu gördü ve sonrasında babasına baktı, yüzü buruştu. Babasına doğru koştu ve sarıldı. Ağlamaya başladı.

Aİ
-Ne cürretle.. Ne cürretle babamı!

Rai'nin kafası karışmıştı, anlam veremiyordu. Ağlayamıyordu bile.

RAİ
-Özür dilerim.

Ai babasını bıraktı ve Rai'yi yumruklamaya başladı. Rai hiçbirşey hissetmiyordu. Ai, Rai'ye sarıldı ve hıçkırarak ağlamaya başladı. Aynı zamanda yumruklamaya devam ediyordu. Rai ayağa kalktı ve yürümeye başladı.

Aİ
-Beni bırakıp nereye gidiyorsun! B..Babam!

Rai dinlemedi. Krallık.. Masum değil miydi? İmkansız.
Sürgün edileceğinin farkına varmıştı. Gidip herşeyi Yuichi ye anlattı.

YUİCHİ
-Rai öyle deme! Biri duyarsa idam bile edilirsin. Kapa çeneni, bunun hakkında konuşmak istemiyorum.

RAİ
-Hepsi doğru. Ablan doğruyu söylemiş.

YUİCHİ
-KES SESİNİ! BENİ BU İŞE KARIŞTIRMA!

RAİ
-NOLUR Bİ KEZ DİNLE. BANA GÜVEN!

YUİCHİ
-İKİMİZİ DE ÖLDÜRTECEKSİN! SADİST.

Rai Yuichi'ye bir yumruk patlattı. Yuichi de Rai'ye. Öldüresiye kavga ettiler. Homura Yuichi'yi tuttu. Diğer herkeste Rai'yi.

RAİ
-Benimle gelmelisin Yuichi!

YUİCHİ
-Ülkemden siktir git. Ne cürretle kralımı öldürürsün.

Rai yutkunamadı. Herkes Rai'ye korku ve düş kırıklığıyla baktı.

HOMURA
-Rai bu doğru mu? Kralı sen mi öldürdün?!

RAİ
-B..Ben değildim. Gerçekten, bana inan lütfen.

YUİCHİ
-ODADA YALNIZDINIZ!

RAİ
-Yuichi haklısın özür dilerim ben..

YUİCHİ
-Git.

Rai hiçbirşey söyleyemedi. Eşyalarını topladı ve hastaneye gitti. Ken'in kardeşini aldı ve sınıra doğru gitti. Nehirin kenarında bi ağacın altına oturdu ve orda uyukladı. Yaklaşık bir kaç saat sonra bir çıtırtıyla uyandı. Ağacın arkasına baktı. Kazuko'ydu.

KAZUKO
-Rai.. Anlatılanlar doğru mu?

RAİ
-Evet.

KAZUKO
-HARBİ Mİ! NE TAŞŞAKLISIN LA?! ÇOK GÜÇLÜSÜN. SENİNLE GELMEK İSTERİM! BU GÜCÜ YAKINDAN TAKİP ETMEK İSTERİM.

Sanırım Rai'ye iyi davranmasının sebebi gücüydü. Güçlü kişiler ona göre çekiciydi. Rai Kazuko'nun bu isteğini kabul etti. Ve planını anlattı.

RAİ
-Şimdi.. Karo ülkesini fethedeceğiz.

KAZUKO
-Ama sadece iki kişiyiz.

RAİ
-Bir kişi daha var. 3 kişiyiz. Hem senin güçlendirme büyün var, kolayca alırız.

Muhabbet ettiler, sonrasında gece oldu ve Kazuko kendi çadırını Rai'de kendi çadırını kurdu. Rai gözlerini yumdu. Bir kaç saat uyuduktan sonra fermuar sesiyle gözlerini açtı. Kucağında Kazuko duruyordu.

KAZUKO
-E..ehh Rai.. (Dudağından akan salyasını parmağıyla sildi ve yaladı) Bu gücünü gelecek nesillere aktarmak ister miydin?