39. bölüm · canın fısıltısı

Wabi-Sabi

mr can

Kintsugi kalbim ellerinde, yapıştırıcısı taze;
Üfle isterim sevgili, şefkatinle donsun kase.
Yük etmekten korkum; içimdeki ceset raze,
Lakin morfinin son dozunda, çeviririm yüzümü yüzne.

Açar mezar dahi çiçek; hor mudur mutluluk bu zihne?
Kaçtığın o siyahi, cüzdanını getiremez mi be ibne?
Fırtına olamaz burhan; yelkenler fora yazılı kirişe,
Yalvarırım Can; sevilmeyi dene, boşa geçmiş bunca sene.

Kusur mudur kırıklarım; keser mi elini, akıtır mı sence?
Wabi-sabi’dir çorbayı içilesi kılan lakin bu da ağır görece.
Sarı papatyaların saçlarında duruşu ev sahibiyken düşüme;
Hırka öremesen de ceplerince umudum, ellerimi üşütme.