15. bölüm · canın fısıltısı

Ben Kimim?

mr can

Sual edecek olmuşsun hususi ahvalimi, ben kimim anlatayım;
Cem Karaca’nın gözlüğüyüm, Manço’nun uzun saçları,
Birkaç siyasinin ağzındaki palavralarım, kulağınıza fısıltıları,
Vaktince Kayı’nın töresiyim; davulları, pusatları,
İçindeki korkunun gölgesiyim, sözlerimden kaçan gözlerin sarpası.

İdrak edemezsen sözlerimi belki berraktır yüreğin, gözlerine konuşayım;
Sokakta atar yapan yürekli çocuğun arkasıyım, Tanrı’nın sopası,
Umutlarına don vurmuş çiftçinin gübresiyim, mahsulünün tartısı,
Gözleri dolmuş şehit oğlunun gururuyum, anaların duası,
Vicdanının sızısıyım, yokluğumun meşakkatinin yüzüne yansıması.

İşitmez ise kulakların bulutlara mı çıkayım?
Asgarili gencin ay başıyım, hesapsız yatan maaşı,
Şulenin ilk gülüyüm, ayak izlerimde aşkın kırıntısı,
Kuşların göçtüğü yerlerim; hakim buralara yalnızlığın uğultusu,
O yaşlı teyzenin en vefakar torunuyum, eksik olmasın kapı tıkırtısı,
Sorumsuz ailelerin sorunsuz çocuklarının gözlerinde ışıltısı.

Aş kokar kelamım, uğraş ister idrakı lakin anlarsın gibi anlatayım;
Seyyah olur gezer ruhum, ilaçtır bir ahşap kapı gıcırtısı,
Yatakta sabahı iple çekene sunarım düşlerimin kısıtlısı,
Bir ufak ekmeğim, çok cömerdi doyuran; eksik olmaz onların övüntüsü,
Parçalanmış benliğimle bir sen, bir de gördüğün her yerdeyim;
Darısı başına derdim onu da, ben çekerim kâr olmaz üzüntüsü.