24. bölüm · canın fısıltısı

Gamsız

mr can

Aç köpekler kadar özgür bir insansan zira,
Zor gelmez sabahın ilk otobüsüyle evine gitmek.
Kovalarım düşlerimi sabahlara kadar güya;
Huyum oldu hayal duymak için geçmişin izlerine bakmak.

Ellerim de çabuk donar, kansızımdır da ama;
Kucak açtım kışlara, ilacımdı banklarda titremek.
Babasına ırak kalan adam olur muymuş hiç sorma;
Hoşuma gider şu sıra gram gram serserilik etmek.

Gece çökünce gizlenmez, denk gelirsin şehrimde depresyona;
Sansasyonel ilişkilerin getirisidir ergenlikte kötü alışkanlık edinmek.
Kötülüklerim bana kimlik katmışken kızamam şimdi ona buna;
Yılan adasına düşsem sarılmam gayrı denize, yoktur mizacımda kahır çekmek.