Sonsuza kadar batacağım

Elime değen ilk taşı alıp denize fırlattım.
Sonsuzluğa uzanan denize.
Sekti, sekti, sekti…
En sonunda battı.
Tıpkı benim gibi.
Çırpındı, direndi…
Ve en sonunda boyun eğdi.
Bu duygunun adını bilmiyorum.
Çoğu kişi aşk diyor ama bence o değil.
Aşk bu kadar boşlukta hissettirmez.
Bu daha farklı.
Ağızda acı bir tat bırakıyor.
Ve ben bu tadı hiç sevmedim.
Bana geçmişi hatırlatıyor.
Geçmiş ise onu…
Silmeye çalıştıkça daha da derine batan bir çakıl taşı gibi.