4. Bölüm

Arabadan indiler . Görüş odasına girdiler. Zeynep tam kapının karşısında duruyordu. Kapı açıldı içeriye babası girdi bir an durdu Zeynep'e baktı. Zeynep babasının gözlerine baktığında babasının gözleri sulanmıştı. Zeynep koşa koşa babasına sarıldı ve elini öptü. Babasının gözünden yaş geldi. Kızına uzun uzun baktı. Zeynep'in bilmediği bir şey vardı. Zeynebin babası aslında Zeynepi kurtarmıştı. Nişanlanacağı adamın dedesi aslında Zeynep'i öldürecekler di. Ailedeki büyükler Zeynep'e hiç bir şey söylemediler. Zeynepin babasıda adamı vurmuştu kafasından. Zeynep adamın kucağındaydı babasıda Zeynep'i vuralmasın diye o adamı vurmak zorunda kaldı. Babası ve amcası konuştu bir süre, sonra amcası dışarıya çıktı. Zeynep babasının yüzüne bakamıyordu utancından. Çünkü amcası onu yaşadığı şehirden uzaklaştırmıştı . Adamlarla birlikte başka şehre gitmişti. Aynı şehirde olsaydı Zeynep'i öldürmüşler di şimdiye kadar. Zeynep ve babası bir süre konuşmuştu ve görüş süresi bitti. Zeynep ve amcası eve gittiler. Eve gittiklerinde çoktan gelmişlerdi . Zeynep odasına gitti ve hazırlandı. Amcasıyla birlikte odaya girdiler. İçeriye girdiğinde Zeynep karşısında duran kişi Murat olduğunu gördü. Zeynep ve Murat hiç bir şey söylemedi önceden tanıştığını. Zeynepin aklına bir sürü soru düştü. Acaba biliyormuydu Zeynep'in kim olduğunu yoksa bir tesadüfmüydü. Nişan fastı bitti herkes kendi evine gitti. Ve Zeynep amcasının odasına gitti. Kapıyı çaldı ve içeri girdi.

Amcası
" gel Zeynep " dedi.

Zeynep
" amca bir şey konuşabilir miyim " dedi.

Amcası
" Tabiki de konuşabiliriz " dedi .

Zeynep
" ben yarın gitmek istiyorum " dedi.
Amcası
" Zeynep artık adamlara gerek kalmadı ,tek başına gidebilirsin, çantandaki silah kalsın sende, onu yanından ayırma, ne olur ne olmaz hep yanında dursun " dedi.
Zeynep
" Tamam amca " dedi ve ayağı kalktı tam çıkarken
Amcası
" duyduğuma göre kendine iyi bakmıyormuşsun, yarın buradaki doktoruna git bir muayene ol "dedi. Zeynep başını salladı ve odadan dışarıya çıktı. Odasına girdi, pencereyi açtı , derin bir nefes aldı , dışarıya baktı . Yıllar geçse de manzarası yine aynıydı. Pencereyi kapatıp ve uyudu.
Sabah herkes uyurken o arabasına doğru gidiyordu dönüp arkasına baktı bir süre baktıktan sonra evden dışarıya çıktı arabasına bindi ve çalıştığı şehre doğru gidiyordu. Yoldayken birden telefonu çaldı bilmediği bir numaraydı arabayı kenara çekti ve dışarı çıktı telefonu açtı, arayan Murattı
" nerdesin " dedi.
Zeynep
" gidiyorum " dedi.
Murat
" Nereye gidiyorsun , konum at geliyorum, konuşmamız gerekiyor " dedi.
Zeynep
" konuşacak bir şey yok " dedi ve telefonu kapatıp arabaya bindi yoluna devam etti. Şehirden çıkmadan yolun önünde duran bir arabayı gördü tamda yolun önünde duruyordu. Arabanın önünde duran kişide Murattı. Zeynep arabayı durdurdu ve aşağıya indi.
Zeynep
" Ne konuşacaksın , böyle yolumu kestiğine göre acil bir şey söyleyeceksin "
Murat
" Evet söyleyeceklerim önemli, İnan ben istemezdim böyle olmasını "
Zeynep
" istemiyorum diye bilirdin "
Murat
" sen istemediğini söyleyebildin mi , inan bana bende bilmiyordum o kişinin sen olduğunu "dedi .
Zeynep
" Benim acelem var gitmem gerekiyor " dedi ve arabaya doğru yürüdü.
Murat arkasından
" konuşmayacak mıyız " diye seslendi.
Zeynep arabanın kapısını açıp içeri girerken
" konuşacak bir şey kalmadı " dedi ve arabayı çalıştırıp yoluna devam etti. Evine geldi üstünü değişip hastaneye gitti. Hastanede masasında otururken telefonu çaldı arayan amcasıydı, telefonu açtı.
Amcası
" neden habersiz gittin, hadi bizi boşver doktorada gitmemişsin , Zeynep şakaya gelmez sonunda hayatından olursun " dedi.
Zeynep
" ben zaten hayatımdan oldum olacağım kadar amca, hepiniz bir olup öldürdünüz beni çoktan " dedi ve telefonu kapattı. Bir süre başını masaya koydu ve uyudu. Uyandığında bağırsaklarında ağrı girdi çantasından ilacını aldı ve içip dışarıya çıktı . Acile gittiğinde Murat'ı gördü görmemezlikten geldi ve odasına gidiyordu Murat arkasından yürüyordu
Murat
" neden görmemezlikten geliyorsun " dedi.
Zeynep durdu Murat yanına geldi.
Zeynep
" Niye geldin "
Murat
" konuşmak için geldim, arkana bile bakmadan gittin, konuşmamız gerekiyor "
Zeynep
" konuşacak ne kaldı ki " dedi sert bir şekilde.
Murat
" Tamam sen konuşma , ben konuşurum ama yeterki suçluymuşum gibi davranma "
Zeynep
" Tamam bahçeye çıkalım " ve bahçeye çıktılar.