3. Bölüm

Üç gün kalmıştı . Zeynep evinin balkonuna çıktı uzaklara doğru baktı. Sonra annesi aradı Zeynep telefona bakmak istemesede açtı telefonu. Zeynep konuşmadı telefonun sesini hoparlöre aldı masaya bıraktı.
Annesi
" Ne zaman geleceksin "dedi kızgın bir sesle

Zeynep
" Üç gün sonra "

Annesi
" Şimdi gel " dedi bağırarak

Zeynep
" Eğer bir daha ne yapacağımı söylerseniz oraya adım atmam " diye bağırdı ve telefonu kapattı.
Zeynep aslında onların öz çocukları değildi. Aslında baba dediği adam onun amcasıydı. Zeynep'in babası nişanlanacağı kişinin dedesini öldürmüştü Zeynep daha üç yaşındayken. Zeynep'in annesi Zeynep'i doğururken vefat etmişti yani Zeynep annesini hiç görmemişti. Amcası Zeynep'e baktı üç yaşından beri. Zeynep İlk amcasına baba dedi. Zeynep kuzenleri anne diyor diye o da anne diyordu. Zeynebede gerçekleri söylemişlerdi daha küçük yaşta. Zeynep'in babasının vurduğu kişiler o memleketin en büyük aşiretlerin den biriydi. Yani bir nevi kan davası gibi bir şeydi. Bu olayda olan yine her zamanki gibi zeynebe oldu. Aşiret amcasının canına karşılık Zeynep'i istiyordu . Zeynep her şeyi biliyordu. Kabul etmezse neler olacağı iki aşiret birbirilerine gireceğini. Zeynep montunu aldı ve dışarıya çıktı. Şehri biraz dolaştı. Yürüyordu , kafasında bir sürü soru vardı. Daha tam iyileşmemişti bağırsakları hala ağrıyordu. Bir bankta oturdu bir süre etrafa baktı. Çocuklar oyunlar oynuyorlardı. Bir zamanlar onlarında yaptığı gibi. Kardeşi yerine koydukları kuzenleriyle. Aklına onunla neredeyse yaşıt olan kardeşiyle oynadığı oyun geldi iki küçük kızı görünce. Bir gün Zeynep ve kardeşi oyun oynarken Zeynepin birden başına ahırın üstünde duran bir tahta düşmüştü. Zeynep yere düştü ve başı kanıyordu amcası hastaneye götürdü. Doktor çocuğun durumu çok ciddi. Başına aldığı darbe sonucu ciddi bir zedelenme olmuş. Ama daha kötüsü Zeynep'in doğuştan gelen bir hastalığı var. Amcası nasıl olur hiç bir şeyi yoktu. Kızınız gün geçtikçe daha da kötü olacak. Zeynep bir ay boyunca bir çok ameliyata girmişti en sonunda ilaçlara bağlı bir hâle geldi. O zamandan beri ilaçlarını alması gerekiyordu. İlaç içe içe midesinde yaralar olmuştu artık. Elini çantasına uzattı ve ilaçlarını aldı. Yutması zor olsa da ilacı içti. Biraz daha oturduktan sonra evine gitti.
Aradan üç gün geçti. Zeynep ailesini yaşadığı yere gitti. Tam kapıda içeri girecekti bir süre kapının önünde bekledi. Kapının önünde duran adamlar " buyrun Zeynep hanım " dedi. Ve içeriye girdi. Bir süre çocukluğunun geçtiği cehennem gibi eve baktı. Büyük bir evdi. Bahçeye baktı bir çok şey aynıydı.
Annesi yerine koyduğu yengesi " beni takip et " dedi . Zeynepte arkasından gitti. Bir süredir gelmediği için odası değişmişti. Annesi odasını gösterdi " burası yeni odan " dedi. Önceki odasından büyüktü. Zeynep içeriye bakarken
Annesi
" Hazırlan alışverişe gideceğiz "dedi .

Zeynep büyük bir sinirle " ne alışverişinden bahsediyorsun"dedi.

Annesi
" Sen git o zaman adamlarla , üstüne nişan elbisesi al " dedi ve kapıyı kapattı .

Odadan dışarıya çıktı ve etrafı biraz gezdi. Mutfağa indi içeriye göz gezdirdi ve divana oturdu. Çalışanlardan biri " bir şeymi arzu ettiniz hanım efendi " dedi.
Zeynep
" Yok bir şey istemiyorum "dedi ve ayağı kalktı .
Mutfaktan çıkarken kendi kendine " hanımınız batsın " dedi.
Bahçeye doğru yürüdü bahçe büyük bir bahçeydi.
Biraz etrafı dolaştıktan sonra adamlardan dışarıya çıktı. Çarşıya annesinin istediği AVM ye götürdüler. İçerideki çalışanlar bir çok elbise gösterdi Zeynep hiç bakmadı bile. Çalışanlar anneniz bunu beğendi dedi. Zeynep elbiseye baktı . " Bunu asla almam "dedi ve etrafa bir göz gezdirdi " bunu alıcam " dedi. Adamlara " bunu alın " dedi ve dışarıya çıktı.
Adamlardan biri " Zeynep hanım hanımım çok kızar " dedi.
Zeynep " Hanımına selam söyle o anlar " dedi sert bir ses tonuyla.

Adamlar annesini aramıştı. Zeynep etrafa bakarken telefonu çaldı arayan annesiydi Zeynep meşgule attı, tekrar aradı Zeynep tekrar meşgule attı, annesi yine aradı Zeynep telefonu açtı.

Annesi
" Nereye gidiyorsun "
Zeynep
" Cehenneme gidiyorum bir isteğin bir arzun varmı " dedi sert bir sesle.
Annesi
" Çabuk eve gel "
Zeynep
" Arkamdan gelen itlerine bir şey söyle beni takip etmekten vaz geçsinler "
Annesi
" Yanlış bir şey yapma " dedi
Zeynep
" Eğer yapıcak olsaydım şu ana kadar çoktan sıkmıştım kafama " dedi ve kapattı telefonu .

Babasının arazilerinden birine gitti. Yakınlardaki bir uçurumun yanına gitti ve oturdu uçurumun önüne, aklından atlamak geçti ama değmez böyle insanlar için cehennemde yanmaya diye düşündü. Saat neredeyse 19:30 olmuştu. Orada saatlerce oturmuştu sonra çantasındaki silahı çıkardı. Yanında silah taşıyordu ailesinin düşmanları bir şey yapmasın diye amcası vermişti. Çantasındaki silahı çıkardı ve içindeki mermileri gökyüzüne sıktı silahta mermi kalmayınca silahı yere fırlattı. Çantasını aldı ve biraz yürüdü arkasında bıraktığı silaha baktı ve gidip geri aldı içini mermi doldurdu emniyetini kapattı ve çantasına koydu. Arabayla eve giderken Murat'ı gördü sokakta. Zeynep eve gitti.
Annesi
" Nerde kaldın ben sana saat 19:00 da burda ol " diye bağırıyordu .

Zeynep
" Ben saat kullanmayı sevmiyorum " dedi dalga geçerek .
Annesi
" Git çabuk üstünü giyin "
Zeynep
" Yav he he gidiyorum "
Zeynep tam giderken çalışanlardan biri " Zeynep hanım babanız sizi emrediyor " dedi. Zeynep bir an bir şey demedi sonra babasının yanına bahçeye gitti.
Zeynep
" Beni emretmişsin "

Amcası
Adamlara " arabayı hazırlayın "dedi

Zeynep
" Nereye gidiyoruz "

Amcası
" Babanın yanına "dedi. Arabaya bindiler ve hapishaneye gittiler. Zeynep en son babasını iki yıl önce görmüştü.