6.Bölüm

Vaveyla Yazarı: Çiçek Karan

Uygulamada Aç
Bölümü paylaş
Bu sayfayı paylaş
WhatsApp

Kitap sayfası
Bölümler 6Şu an: 6.Bölüm

Oy ve yorum atmayı unutmayınız umarım beğenirsiniz

Seom-ji sunar 💃🏻 💃🏻 💃🏻

Önceki bölümde olanlar

"Evet hiç uzatmadan konuya giriyim yaptırdığınız DNA testinin sonucu şöyledir Kayra çelik %99.999 Arif karahanın oğludur ve ayrıca Arif karahan %99.999 Kayra çelikin babasıdır"

Duyduğum şeyi sindirmem bir dakikamı falan almış karşımda ve yanımdan hıçkırık sesleri geliyordu

Nefesim git gide daha da azalıyordu sonunda birşeyleri idrak edip hemen arkamı döndüm koşarak odadan çıktım

Hastaneden çıktığım gibi telefonuma sarıldım "yaman hocam beni alır mısınız size konumu atıcam" dedim telefonumu dahada sert tutarak hâlâ koşuyordum

"Kayra iyi misin ne oldu sana nefesin kesik kesik geliyor" dedi yaman hoca
"Hocam sormayın lütfen beni alır mısınız" dedim sessizce

"Tamam bekle olduğun yerdede dur hemen konum at geliyorum"

"Tamam hocam atıyorum"

Telefonu kapatır kapatmaz hemen yaman hocaya konumu gönderdim aradan 10 dakika sonra yaman hocanın arabası önümde durmuştu

Yaman hoca hemen arabadan inip bana bakmaya başladı "gel ilk önce arabaya bin soluklan sonra anlatırsın"

Yaman hocayı başımla onaylayıp hemen arabaya bindim oda benimle bindi torpidoyu açıp bana hiç açılmamış bir su verdi

Bende suyu alıp içmeye başladım Yaman hoca benim her zaman yanımda olmuştur o benim hocam değil o benim abim

Her zaman ona o gözle bakmıştım kendisi 27 yaşındaydı ve tanışma hikayemiz gerçekten çok değşikti

İlk okul dördüncü sınıfa gidiyordum on yaşında falandım benim arkaşlarımın anneleri ile benim annem çok yakın pazar günleride bazenleri parka gidiyorduk

Biz yine toplandık parka gittik parktada her zaman bize takılan bir tane beşinci sınıf çocuk vardı çocuk sürekli bizimle falan oynuyordu ama ben o çocuktan nefret ediyordum gereksiz yere

Biz futbol maçı oynarken bianda biri faul yaptı bizde hemen serbest vuruş kullanıcaktık ama serbest vuruşu o gıcık olduğum çocuk atmak istedi ama her zaman o atmıştı

Bende dedim ki bu sefer ben atıyım çocuk bianda atarlanmaya falan başladı bende ona atarlandım en sonunda biz bu çocukla kavga etmeye başladık

Annemler bizi ayırmasa ben o çocuğu geberticektim neyse annemler falan bizi ayırdıktan sonra çocuk bana bağırarak şöyle dedi yarını bekle

Bacak kadar boyuyla gelmiş bana diyorku sen yarını bekle bende o anın gazıyla asıl sen bekle lan dedim tabi sonra annem ağzıma bir sıçtı ama neyse

Pazartesi oldu okul çıkışında ben de tek gidiyorum evde hemen okulun iki sokak sonunda bende işte tatlı tatlı gidiyordum bianda biri çantamda tutup beni yere atmasın mı

Bir baktım önümde beş kişi içinde birde o çocuk vardı adamlar kocaman bunlar bana bir çaksa benim suratım yo olur

Ben gebereciğimi anlayınca hemen ayağa kalkıp koşmaya başladım ben tabi süper zekâ olduğum için evimi öğrenmesinler diye düz gideceğime sağa saptım tam o sırada bir tabela gözüktü

*****Boks salonu diye bende dedim ki ben buraya girsem saklansam kimse beni bulamaz

Süper zekayım ya hani hemen o boks salonuna girdim bunlar hâlâ arkamdan geliyorlar yanlız

Ama benim götüm yetmedi için arkama dahi bakmıyorum neyse ben boks salonuna girdiğim gibi üç tane abi kum torbası yumrukluyorlar

Ben kendi kendime dedim ki Kayra seni kurtarsa kurtarsa teyzen kurtarır dedim bu adamlar bildiğin demir bunlar beni görse daha fena yapar neyse ben yavaş yavaş arkamı döndüm tam çıkıcakken biri çantamdan tuttu

"Seni velet senin burda ne işin var senin burda" dedim kafamı çevirdiğim zaman hemen beni tutan abiye baktım

"Selamın aleyküm abi" dedim sırıtarak

"Aleyküm selam da sen burda ne arıyorsun anam baban yokmu senin"

"Abi beni dövüceklerdi bende buraya girdim"

"Buraya mı girdin"

"Heee"

"Anan baban nerde senin"

"Annem evde babam nerde bilmiyorum"

"Sen kimin oğlusun"

"Sana ne"

"Oğlum sen benle dalgamı geçiryorsun"

"Hayır abi"

"Eee o zaman annen kim senin"

"Annem Esra teyzem ise Lale"

"Sen Lalenin yeğeni misin"

"Evet"

"Bekle aricam teyzeni"

"Abi aramadan önce beni bırakır mısın"

"Hayır kaybolma bir yere"

"Tamam"

Tam o sırada yanımıza genç bir abi daha geldi

"İsmin ne senin" bana gülümseyerek bende hemen ona bakıp gülümsedim

"Kayra senin ismin ne abi"

"Benim ismim Yaman"

"Memnun oldum yaman abi"

"Sende gel sanada öğretelim boks en azından kendini korursun"

"Gerçekten mi"

Yaman abi yavaşça kafasını salladı sonra saçlarımı okşadı

"Evet sende gel sanada öğretelim"

"Tamam"

"Abi bıraksan mı çocuğu artık" dedi yaman abi

"Olmaz eğer bu velet kaybolursa Lale de beni gebertir" dedi

"Abi senin ismin ne" dedim sessizce

"Kutay" dedi abi

"Sen teyzemi nerden tanıyorsun" dedim

"Teyzen çok güzel bir kadın bu mahallede tanımayan yok onu" dedi Kutay abi

"Peki teyze ne zaman gelecek" dedim

"Birazdan gelir"

Aradan iki dakika geçtikten sonra kapı bianda güm diye açılmıştı kapıda gördüğüm beden ile koşarak o bedene doğru gittim

"Teyzeeeee" dedim Teyzeme sımsıkı sarılarak

"Seni eşşek sıpası nerdesin sen annen ağlamaktan perişan oldu" dedi teyzem başını yere eğip hemen saçlarımı öpüp kokladı

Sonra ise tekrar başını kaldırıp yaman abi ile Kutay abiye baktı "teşekkür ederim çocuklar siz olmasınız belki benim çüceyi kaçırırlardı" dedi teyzem

"Hadi ama teyze ben güçlüyüm"

"Sen mi"

"Evet"

"Cüce seni gel şuraya eve gidiyoruz"

Teyzem hemen elimden tutup kapıya doğru yöneldim tam o sırada arkamızdan biri bize seslendi

"Lale birazcık konuşalım mı" ses Kutay abiye aitti

Teyzem ise yavaşça omzundan baktı Kutay abiye baktı "işim var" teyzem bunu dedikten sonra hemen elimi tutup ordan beni çıkartmıştı

Eve gittiğimizde annem beni evire çevire dövmüştü ama ona yaman abinin bana söylediği şeyi ona söyleyince ilk başta terettüt etmişti ama sonra kabul etmişti

Bende o günden sonra boksa başlamıştım taki 15 yaşına kadar ben on beş yaşındayken çok acı bir şey oldu

Kutay abi evinde kanlı hâlde bulunmuştu

İlk başta kimse inanmamıştı

Özellikle teyzem çünkü teyzem Kutay abi ile daha yeni nişanlanmıştı ve onlar birbirine çok aşıktı

O gün teyzemin ağlamaları ve feryatları asla durmadı aslında Kutay abi intihar etmemişti onu biri öldürmüştü

Ama kim

Bu soru yıllarca herkesin aklındaydı ama sonra o dava askıya alınmıştı 2026 ya kadarda kimse açmamıştı

"Daha iyi misin" Yavaşça kafamı çeviridim yaman abi bana endişeyle bakıyordu

"İyiyim yaman abi"

"Hocadan abiye mi geçtik"

"Evet"

"Velet seni yine neye bulaştın"

"Sana geçen bahsettiğim konu varya"

"Eee nolmuş"

"Onun sonucu bugün çıktı"

"Gerçek ailenmiymiş"

Yavaşça kafamı salladım yaman abi kafasını arkaya yaslayıp gözlerini kapattı sonra ise derin bir nefes aldı

"Yaman abi ne yapacağımı bilmiyorum" dedim sessizce

"Bilme"

"Napıcam ben"

"İçinden ne geliyorsa onu yap"

"Yaman abi deli misin sen ben şimdi adamlara gidip ben sizin çocuğunuz olmak istemiyorum mu diyin"

"Öyle de"

"Senin tarafından ne kadar kolay ya"

"Ama yasal olarak onların yanında kalman gerek 18 yaşına kadar"

"Doğum günüme 3 ay var" dedim

"O üç ay çok hızlı geçer haberin olsun"

"Sence onları tanımalı mıyım" dedim

"Bence iki hafta boyunca onlara şans vere bilirsin"

"Emin misin" dedim

"Evet Kayra hadi ara anneni Arif karahanın numarası varsa sana atsın sende konuş adamla" dedi yaman abi

"Tamam bekle ariyim annemi" dedim

Sonra yavaşça telefonumu cebimden çıkartıp annemi aradım telefon on saniye falan çaldı ama sonra hemen açıldı

"Kayra" annemin sesini duymak bana huzur veriyordu

"Anne bana Arif karahanın numarası atar mısın eğer sende varsa" dedim

"Var oğlum bekle sana atıyım" annem hiç birşeyi sorgulamadan telefonu kapatıp bana Arif karahanın numarası attı

Kayra:
Merhaba efendim ben Kayra acaba müsait misiniz

Arif karahan:
Merhaba Kayra evet müsaitim

Kayra:
Buarada numaranızı annemden aldım

Arif karahan:
Sorun değil ne sormak istiyorsum bana

Kayra:
Aslında soru değil ben çok düşündüm de acaba eviniz müsaitse yani sizi daha çok tanımak için size akşam yemeğine gele bilir miyim

Arif karahan:
Tabi ki de gele bilirsin hiç sorun yok bu akşam olsa olurmu

Kayra:
Olur aslında benim için sorun değil

Arif karahan:
Tamam saat sekizde seni aldırırım

Kayra:
Ben kendim gele bilirim

Arif karahan:
Peki o zaman konum gönderiyorum

Arif karahan:
📍Konum

Kayra:
Peki geliyorum baybay

Arif karahan:
Görüşmek üzere

SELAMMMMMMMMMM arkadaşlar yeni bölüme hoşgeldiniz

Bu bölüm baya uzun oldu ama olsun yani bence daha iyi

Buarda bölümü okuduğunuz zaman oy ve yorum atmayı unutmayınız

Kitabımın tanınmasını gerçekten çok istiyorum

Umarım beğenmişsinizdir sizi seviyorum bayyyyyyyyyyyyyyyyy

Seom-ji kaçar💃🏻 💃🏻 💃🏻 💃🏻 💃🏻 💃🏻

Bölüm etkileşimi

Okurlar bu bölümle etkileşime geçti

25okunma 3beğeni 2yorum
Bu iki tercih yalnızca bu tarayıcıda saklanır; yukarıdaki Vaveyla sayaçları gerçek uygulama verisidir.