3.Bölüm

Oy ve yorum atmayı unutmayınız

Seom-ji sunar 💃🏿💃🏿

Önceki bölümde olanlar

En sonunda geri çekilip o soruyu sordum "peki ben gerçek ailemi nasıl bulucam" dedim

"Senin bulmana gerek yok Kayra onlarseni buldular bile" dedi annem

🍀

Kaşlarımı çatıp hem şaşkınlıkla hemde sinirle baktım

"Madem beni bulmak istiyorlardı o zaman neden beni kapının önüne bıraktılar çok saçma" dedim içimdekini söylüyerek

"Bilmiyorum Kayra onu sadece senin gerçek ailen bile bilir" annem bunu dedikten sonra hızla ayağa kalktım

Sinirle odama yöneldim hızla kapıyı kapatıp yatağıma oturdum başımı ellerimin arasına aldım

Aklıma bim bir türlü sorular geliyordu

Neden

Neden beni bıraktılar

Neden beni istemediler

Kaç kişiler

Tipleri nasıl

Beni birimi kaçırdı

"Kayra..." Kapının arkasından annemin sesini duyunca yavaşça ayaklandım

"Efendim anne" dedim kapının arkasından konuşarak

"Yarın sabah DNA testi için çağrıyorlar seni" annem bunu dediği gibi nefesim kesilmişti

"P-peki anne yarın kaçta" dedim sesim titriyordu

"Yarın sabah sekizde" dedi annem yavaşça derin bir nefes alıp konuştum

"Tamam anne seni seviyorum" dedim sessizce annemse beni sevdiğini söyleyip gitmişti

Yavaşça yatağa oturup düşünmeye başladım şimdi gerçekten ben ne yapıcaktım

Bence en iyisi sabahı beklemekti yoksa ben düşünerek hiçbir yere varamazdım o yüzden ilk önce hocaların verdiği kol gibi ödevleri yapıp sonra ise uyuyacaktım

Yada Güney ile bu konuyu konuşmam lazım dı zaten yardım etse etse Güney bana yardım eder

Çantamdan kitaplarımı çıkartıp hocaların kol kadar verdiği ödevleri yapmaya başladım

Yarım saat boyunca anca ödevlerin yarısını bitire bilmiştim en sonunda pes edip telefonumu elime aldım

Güney🖕🏿:
Napıyon lan biricik cnm arkadaşım.

Kayra:
Hayırdır Güney kafandan aşağıya lav mı döktüler yoksa arkadan birimi seni pandikliyor

Güney🖕🏿:
aaaa ayıp oluyor yanlız cnm arkadaşım senden bir ricam vardıda onu söylicektim

Kayra:
ne istiyorsun ödevlerin cevaplarını mı?

Güney🖕🏿:
ayyyyyy cnm arkadaşım beni nasıl tanıyor hemen seviyorum seni biricik arkadaşım

Kayra:
Kendin yap banane amk

Güney🖕🏿:
ayıp oluyor yanlız cnm arkadaşım

Kayra:
Güney sg hadi

Güney🖕🏿:
Sanki canını istedim ya atsana şu cevapları oğlu valla billa kafam basmıyor

Kayra:
Güney döverim seni hadi canımın içi git ve kendin yap

Güney🖕🏿:
ay tamam be bir yaralı parmağa işemezsiniz

Mesajlardan çıktığım gibi kendimi yatağa attım hemen başımın altına yastık çekip gözlerimi kapattım

Ertesi gün:

Kulağımın dibinde çalan alarmı kapatıp tekrar gözleri kapattım tam uykuma tekrar dalacakken bu sefer biri odama

Güm diye girdi kafamı kaldırıp tam o kişiye bakacakken birini beni kolumdan tutup yere atması bir oldu

Bana böyle yapan sadece bir kişi vardı

Biricik Lale teyzem

"Teyze beş dakika daha" dedim uykulu bir sesle

"Bana baksana sen bir" dedi teyzem yavaşça kafamı kaldırıp ona baktım

Teyzeme baktığım zaman gözleri dop doluydu "Teyze" dedim hızlıca ayağa kalktım "Teyze noldu niye ağlıyorsun" dedim endişeyle

Teyze ise cevap vermeyip bana sımsıkı sarıldı hemen bende ona kollarımı sarıp sımsıkı sarıldım

"Ağlama Teyze seni asla bırakmicam" dedim

"Sen benim elimde büyüdün biliyorsun değil mi ben senin o boklu bezlerini habire çöpe atıyordum sen sünnet olurken ben senin yanında-"

"Teyzem eski eskide kaldı ağlama tamam mı" dedim Teyzeme doğru

"Tamam" dedi teyzem başını olumlu anlamada sallayıp

Teyzem odadan çıktıktan sonra hızla ellerimi ve yüzümü yıkayıp giyinme dolabıma yöneldim

Üstüme kısa kollu beyaz sıradan bir tişört altıma ise bol pantolon giymiştim ceket olarak deri ceketimi üstüme geçirip birazcıkta saçlarımı düzeltip hemen odamdan çıktım

Mutfağa gittiğim zaman masaya oturup annemin bana yaptığı tostu yemeğe başladım tostu ısırmamla bitirmem bir olmuştu

Ellerimi ıslak mendil ile silerken teyzem ile annemin odalarının kapıları aynanda açıldı

Annem ile teyzem hastaneye değilde sanki defileye gidiyorlarmış gibi giyinmişlerdi

Tabi bunun sonucu ağzım iki metre
Açılmıştı

"Görende hastaneye değil podyuma çıkıyorlar zannedicek" dedim sessizce

İkiside aynanda kapının girişinde durup bana baktılar ikiside aynanada saçlarını savurup konuştular

"Nasıl olmuşuz" dedi ikisi birden size kombinlerini şöyle tarif ede bilirim

Annem siyah straplez bir boddy altına ise siyah kumaş pantolon ceket olaraksa kaban almıştı ayakkabı ise Topuklu giymişti

Teyzem ise beyaz mini elbise giymişti altında kovboy çizmeleri ceket olarak oda benim gibi deri ceket seçmişti

"Mükemmelsiniz hayatımda gördüğüm en güzel kadınlarsınız" dedim gülümseyerek

"Peki o zaman artık çıka bilirmiyiz" dedi teyzem

"Siz kahvaltı yapmicakmısınız" dedim

"Biz senden önce birşeyler yemiştik Kayra" dedi annem ben ise hemen başımı sallayıp evden çıktık

Arabaya bindikten sonra annem hemen kontağı çevirip arabayı çalıştırdı araba yavaş yavaş park yerinden çıkarken gözlerimi kapattım

Hastaneye geldiklerinde:

DNA testinin yapalacağı odanın numarasını öğrendikten sonra hızlıca o odaya doğru adımlarımızı yönelttik

Oda numarası 143'dü hemen o odayı bulduktan sonra yavaşça kapıyı çaldım

Şuan bu odaya girmem benim hayatımı değiştire bilirdi

Korkuyordum gerçekten çok korkuyordum

Hem ben annemi çok seviyorum ondan ayrılamam iyi günümde kötü günümde her zaman sadece o vardı

Beni şu hayatta korktuğum sadece üç şey vardır

Yanlız kalmak

Çaresiz kalmak

Çok sevdiğim bir insanı Kaybetmek

Ve ben şuan bunların hepsini yaşıyordum ellerim kapı kulbunda ama tir tir titriyor

Ben ailemi annemi teyzemi kaybetmekten o kadar çok korkuyorum ki

Benim boks antrenörümün her zaman söylediği bir söz vardır "bir gün gelicek ve o gün senin dönüm noktan olucak"

Ve şuan onun söylediği gün işte tam bugündü kimse beni sevmek zorunda değil veya bende onları sevmek zorunda değilim

Derin bir nefes alıp annemin söylediği şu şeyler aklıma geldi "sakın başını yere eğme Kayra eğme ki seni kimin yetiştirdiğini kimin büyüttüğünü anlasınlar"

Aklıma bu gelir gelmez hemen başımı kaldırıp kapıyı açtım içeriye sessizce girip karşımda ki aileye baktım

Karşımda ki aileyi görünce nefesim kesildi

Güney o şom ağzını sikim

Tam karşımda Karahanlılar ailesi vardı ve tek dikkatimi çeken bu değildi bana şaşkın gözlerle bakan geçen sefer kurtardığım çiçekten başkası değildi

🍀

SELAMMMMMMMMMM yine ben dün bölüm atamadım so sad yani neyse bugün attım ama bence baya kısa oldu hikayemde eklemek istedikleriniz yada daha doğrusu fikirleriniz varsa bana söyleye bilirsiniz umarım beğenirsiniz sizi seviyorum bayyyyyyyyyyyyyyyyy

BUARADA SÖYLEMEYİ UNUTTUM OY VE YORUM ATMAYI UNUTMAYINIZZZZZZZZZZZZZ

Seom-ji kaçar 💃🏿 💃🏿 💃🏿 💃🏿