1.Bölüm

Yorum ve oy vermeyi unutmayınız

Seom-ji sunar

Elimde kantinden aldığım tostu kemirirken yanıma en yakın arkadaşım Güney geldi.

"Lan Kayra duydun mu ülke çalkalanıyor" dedi omzumu tutarak

"Nolmuş yine benim birşeyden haberim yok zaten bir haftada bir ülkede birşeyler oluyor" dedim tek nefeste

"Oğlum Karahanlıların ölmüş diye bilinen oğlu varya aslında ölmemiş her yerde onu arıyorlar bütün herkes onları konuşuyor adamlar ülkeyi yerle bir etmişler" dedi Güney

"Güney salak mısın oğlum bana ne bundan çokta şeyimde yani" dedim sessizce

"Kanka düşünsene oğlu ikimizden biri çıkıyormuş ne iyi olurdu ya sabaha kadar bilgisiyardan LoL atardım" dedi sırıtarak

"Güney salak salak konuşma senin zaten işin gücün oyun oynamak bir test çöz desek kendini camdan aşağı atarsın" dedim sonra ise devam ederek konuştum

"Ayrıca senin bu şom ağzın yüzünden bir gün gerçekten biri bizi arkadan önden fena sikicek" dedim lafımı bitirerek

"Onu bunu boşverde kanka Tayland'da gidip gay bar açmamız yok mu?" Dedi

Ben ise sinirle omzuna sert bir şekilde vurup geri tostumu yemeğe devam ettim benim vurmam ile Güneyin düşmesi bir olmuştu

"Ahhhhh oğlum öyle vurulur mu götüm çürüdü" dedi inleyerek

Göz devirerek tostumu yemeğe devam ettim

🍀

Aradan 3 saat geçmişti şuan eve gidiyordum bugün evde tektim ne annem vardı nede teyzem ikiside dışarı çıkmıştı

Derin bir nefes alıp yürümeye devam ettim tam o sırada 5 grup erkeğin ortasında bir kız gördüm resmen kızın etrafını sarmışlardı kızın gözlerinden yaşlar akıyordu

Kaşlarımı çatıp adımlarımı otarafa doğru çevirdim yavaş yavaş onların yanına gittim

"Hadi ama ne var sanki birazcık sana dokunsam" dedi aralarında ki birisi

"Bırakın beni bırakmazsanız kötü olur hepiniz görürsünüz" dedi kız gözlerindeki yaşları tutamayarak

"Sen bizimi dövüceksin sürütüğe bak sen" dedi tekrardan aralarında ki birisi

Yavaşlamak yerine hızlıca çocukların yanına gittim

"Lan utanmıyor musunuz bir kızla böyle konuşmaya" dedim sertçe

Hemen arkalarını dönerek bana baktılar

"Sanane lan seninle hesabımız yok senin işinde yok burda bizim şerefimiz utanmamız sana kalmadı tamam mı şimdi siktir git yoksa olacaklardan ben sorumlu değilim" dedi

Belliydi tas kafa tıraş Nike tac yani bildiğiniz kekolardandı biraz sorunlu tiplerden bence bunlardan her ay 10 tane falan oluyor resmen çoğalıyorlar

"Bırak kızı" dedim tekrardan sertçe

"Bırakmazsak ne olur" dedi elinde ki kelebeği sallayarak

"Bırak dediysem bırak" dedim hızlıca aralarından sızıp kızın yanına geçtim

"Paşama bak bize artislik taslıyor"

Bunu dedikten sonra bana ilk laf atan keko tam bana yumruk atıcakken geri çekildim

Boşunamı yedi yıldır boks yapıyordum

Hemen çocuğun kolunu tutup yana doğru ittim birinci bitmeden hemen ikincisi geldi

Yine yumruk atıcakken ben ondan hızlı davranıp yüzüne yumruk attım yumruk atmamla beraber çocuk yeri boyladı

Nefes almaya bile zamanım yokken yine birisi bana doğru hamle yaptı kızı koricam diye yüzüme ikitane yumruk yemiştim dudağım patlamış kanıyordu

Elinde kelebek olan çocuk bana hamle yaptı tam bıçağı karnıma sokucakken elimle bıçağın keskin tarafından tuttum

Elimden kanlar akarken kız ise bana şokla bakıyordu en sonunda aklına gelmiş olucak ki hızla diğer elimden tutup beni çekmeye başladı

Ben ise sırıtarak karşımdaki piçin karnına tekme attım hızla kızla beraber koşmaya başladık arkamızdakileri atlatana kadar koştuk en sonda atlattığımız durduk kız derin derin nefesler alıyordu

Elimden hâlâ kanlar akıyordu kız bana baktı ben ise olduğum yere çöküp oturdum

"Teşekkür ederim..." Gelen sese baktığım da kız konuşmaya başladı

"Gerçek teşekkür ederim sen olmasan belkide..." Dedi kız

"Etme teşekkür etme ülke bunlar gibileri ile dolu"

"İsmin ne" dedi kız

"Kayra..." Dedim sessizce

"Bende çiçek memnun oldum" dedi kız gülümseyerek

Hemen bende gülümsedim sonra derin bir nefes alıp kanlı elime baktım

"Elin..." Dedi çiçek hemen çantasını açıp bir fular çıkarttı üstünde sakura yaprakları vardı

Yavaşça elini uzatıp kanlı elime fuları dolamaya başladı "gerek yoktu aslında" dedim hızlıca

"Gerek yok mu delirdin mi sen elin çok kötü" dedi çiçek

"Gerek yok yani"

"Gerek var bu kadar vurdum duymaz mısın acaba"

"Belki olabilir"

"Neyse benim eve gitmem lazım" dedim ayağa kalkarak hemen odaya ayağa kalktı

"Buarada çok iyi dövüşüyorsun" dedi çiçek sonra devam etti

"Ben tekrardan teşekkür ederim" dedi çiçek

"Seni evine kadar bırakmamı ister misin" dedim

"Olur hem zaten annem ile babam beni bu halde görmesinler eğer sende yanımda olursan olayı daha net şekilde açıklıya bilirim" çiçek bunu söyledikten sonra başımı salladım yavaş yavaş beraber yürümeye başladık

"Ailen seni merak etmez mi" dedi çiçek tekrardan konuşarak

"Fazla soru soruyorsun" dedim

"Peki..."

"Hemen kırıldın mı"

"Yok ya ben ne kırılıcam"

"Emin misin "

"Değilim"

Kahkaha atıp yürümeye devam ettik böyle beş altı dakika kadar yürüdük en sonunda çiçek durmuştu

"Dua et" dedi

"Neden dua ediyim boşu boşuna"

"Boşu boşuna değil salak eğer abimler evde değilse yaşadın ama eğer evdelerse cenazen kalka bilir abimler çok kıskanç insanlardır benim yanımda bir erkek görürseler o erkeği düdükleye bilirler" dedi çiçek uzunca konuşarak

"Sorun yok alışkınım" dedim gülümseyerek

Çiçek de hemen gülümseyerek bana eşlik etti sonunda bir eve vardığımız zaman ev resmen muazzamdı

"Sen istersen gide bilirsin" dedi çiçek

"Peki o halde Addio bellezza " dedim sırıtarak

"Çiçek..." Arkadan gelen kalın sesle beraber hemen arkamı döndüm

Karşımda heybetli sert bakışlı biri beyefendi vardı

"Abi..." dedi hemen çiçek

"Ben kaçar Bellezza" dedim bunu demem ile koşarak uzaklaşmaya başladım

Sonunda kendi evime vardığım zaman deri ceketimin cebinden binanın anahtarını çıkartıp demir kapıyı açtım evimiz birinci katta olduğu için hızlıca merdivenlerden yukarı çıkıp bina kapısının önüne geldim

Annemin ayakkabıları kapının önündeydi bana teyzem ile dışarı çıkacağını söylemişti

Hızlıca kapıyı açıp ayakkabılarımı çıkarttım evin içine girer girmez kapıyı kapatıp deri ceketimi askıya astım

Salona doğru adımladığım zaman annemin koltuğun köşesine çökmüş ağladığını gördüm...

Selam bu benim burda ilk hikâyem umarım beğenirsiniz buarada en yakın arkadaşımında hikayesi var ismi

@Moonlit

Onunda hikayesi kamp fotoğrafrafını okuyinnn

Seom-ji kaçar 💃🏿 💃🏿 💃🏿 💃🏿