2.Bölüm

Umarım bunuda seversiniz yorum ve oy vermeyi unutmayınız

Seom-ji sunar

En son olanlar
Annemin ayakkabıları kapının önündeydi bana teyzem ile dışarı çıkacağını söylemişti

Hızlıca kapıyı açıp ayakkabılarımı çıkarttım evin içine girer girmez kapıyı kapatıp deri ceketimi askıya astım

Salona doğru adımladığım zaman annemin koltuğun köşesine çökmüş ağladığını gördüm...

🍀

"Anne bana bakar mısın ne oldu niye ağlıyorsun" dedim hızlıca

Dayanamayarak anneme sımsıkı sarıldım yavaşça saçlarını okşamaya başladım

"Annecim ne oldu bana anlatır mısın lütfen" dedim endişeyle ne olduğundan hiçbir bilgim yoktu

"Özür dilerim..." Dedi annem sonunda konuşarak

"Anne neden özür diliyorsun anlamıyorum bana ne olduğunu düzgünce anlatır mısın" dedim

"Anlatırım ama beni ya birdaha istemezsen ya beni birdaha sevmezsen benden nefret edersen" dedi annem sesi çok yorgun çıkıyordu

"Anne ben senden neden nefret ediyorum sen istemiyim bak bana herşey düzgünce anlatırsan çöze biliriz tamam mı" dedim yavaşça ayağa kalkıp annemin yanına oturdum

"Seni seviyorum Kayra beni asla bırakma olur mu" dedi annem

"Ben ve seni bırakmam ölümü çineseler seni bırakmam" dediğimde annem omzuma bir tane geçirmişti

"Töbe de geri zekalı" dedi annem

"Anne az önce bana demedin mi beni bırakma diye şimdi bana resmen sövüyorsun" dedim gülerek

"Tamam sus ve anlatıcam ama beni dikkatli dinle tamam mı" dedi annem yavaşça kafamı olumlu anlamda sallayıp dinlemeye başladım

"Yıl 2009 ve ekimin üç'ü akşam saat dokuz veya on işten yeni gelmişim salonda oturuyorum

Sonra birden dışarıdan bebek ağlama sesleri gelmeye başladı ben ise umursamadan televizyon izliyorum ama bebek ağlama sesleri durmuyordu durmak bilmiyordu

Acaba binada birşey mi oldu diye kafamda soru işaretleri çıkmaya başlamıştı

En sonda merakıma yeni düşerek ayağa kalktım salondan hızla çıkarak evi dış kapısına geldim evi kapısını gittikçe sesler dahada netleşti

Sesler netleşince bende korktum tabi korkarak kapıyı açtım birde baktım ki betonda incecik bir battaniye ile bir bebek duruyor

Soğuktan tirtir titreyen minik bir bebek tahmini 15 günlük ya vardır ya yoktur ama yeni doğmuş yani belli yavaşça yavru cağızı elime aldım okadar vücudu soğuktu ki

Hemen kapıyı kapatıp yatak odama gittim bebeği kat kat sardım ısınması için benim eski evimin karşı dairesindede Nazmiye tezye vardı

Kadın okadar çok tatlıydıki. Onunda birtane torunu vardı kızı ile damadı çalıştığı için torununa belirli günler o bakıyordu bebeği hemen alıp Nazmiye tezyenin yanına gittim

Nazmiye teyze beni o halde görünce hemen evine aldı olanları hızlıca anltıp bebeğe mama yapmak için Nazmiye teyze mutfağa gitti

Ben ise bebekle yavaş yavaş ilgilenmeye başladım Nazmiye teyze sonunda mama ile gelince hızla biberonu bebeğe verdim sanki ilk ve son defa içiyormuş gibi o mamayı içiyordu

"Kızım nereden geldi bu bebek kimindir" dedi Nazmiye teyze

"Bilmiyorum ki nazmiye teyze bilsem sana mı gelirim" dedim nazikçe

"Peki kızım bu bebekle ne yapmayı planlıyorsun daha 21 yaşında gencecik kızsın anne ile baban zaten yok senin kimsen yok nasıl bakıcaksın" dedi Nazmiye teyze

"Bilmiyorum işte Nazmiye teyze yetiştirme yurdunada vermek istemiyorum kim bilir bu bebeğe orda ne yaparlar" dedim

Nazmiye teyze ise "senin en yakın arkadaşın Laleye ne oldu"

"Hadi ama Nazmiye teyze kız zaten Amerika'ya gidicek sırf benim yüzümden hayallerini bırakamaz kız bu iş için sabahını geceye kattı" dedim

Nazmiye teyze derin bir nefes aldı sonra bana dönüp dediki "belki kimsen yok ama ben sana bakarım kızım merak etme tamam mı"

Hemen başımı sallayıp onaylamıştım o günden beri tam 5 yıl geçmişti ama kara bulutlar insanı bırakmıyor Nazmiye teyze aniden kalp krizi ile hastaneye kaldırıldı

Ondan sonra öğrendim ki Nazmiye teyze vefat etmiş artık biz bize kalmıştık" dedi annem sonunda konuşmasını bitirerek

Yavaşça başımı yere eğdim gözlerimden yaşlar akıyordu

Annem ise konuşmaya devam etti "ama günün sonunda ne oldu biliyormusun Kayra o soğuktan tirtir titreyen minik bebek şuan 17 yaşında annesini sonuna kadar gururlandıran bir çocuğa dönüştü"

Annem bunu söyledikten sonra elini yavaşça uzatıp çenemin altına koydu başımı yukarıya kaldırıp gözlerime baktı

"Başını sakin yere eğme Kayra eğme ki seni kimin yetiştirdiğini kimin büyüttüğünü anlasınlar" dedi annem gururla

Hemen gülümseyip anneme sımsıkı sarıldım"kim olursan ol seni her zaman annem gibi bilicem iyi ki varsın annem"

"Sende iyi ki varsın bebeğim" dedi annem iki üç dakika boyunca böyle kalmıştık

En sonunda geri çekilip o soruyu sordum "peki ben gerçek ailemi nasıl bulucam" dedim

"Senin bulmana gerek yok Kayra onlarseni buldular bile" dedi annem

Selammm bu seferki bölüm birazcık kısa oldu ama olsun diğerki bölümde uzun yazıcam emin ola bilirsiniz

En yakın arkadaşım şura'nın kamp fotoğrafını okuyinnn derimm

Seom-ji kaçar 💃🏿 💃🏿 💃🏿 💃🏿