5.bölüm

Oy ve yorum atmayı unutmayınız

Seom-ji sunar 💃🏻

Önceki bölümde olanlar

Tam karşımda Karahanlılar ailesi vardı ve tek dikkatimi çeken bu değildi bana şaşkın gözlerle bakan geçen sefer kurtardığım çiçekten başkası değildi

Gözlerim fal taşı gibi açılmıştı hızlı adımlarla içeriye girdim

Bir gün önce tanıştığım kız benim gerçek kardeşimmiydi tabi şuanlık gerçek diyemeyiz ama yinede kendimi ona çok yakın hissetmiştim

Aileye göz gezdirdiğim zaman herkes boylu poslu kaslı falandı tamam benimde kasım varda ben bunların yanında çük gibi kalırım

"Evet öncelikle hepiniz hoş geldiniz hastanemizide seçtiğiniz için teşekkür ederiz şimdi hiç uzatmadan DNA testine geçelim isterseniz"

Bizim haricimizde bir doktor birde hemşire vardı az önce doktor konuşmuştu derin bir nefes aldım

Bu odada kaldıkçça içim daralıyordu duvarlar resmen üstüme üstüme geliyor du

"Kayra gel ilk senden başlayalım" dedim sessizce giderek odanın ortasında ki yatağa oturdum

Zaten kısa kollu giydiğim için sadece deri ceketime çıkartıp yatağın kenarına koydum yavaşça kolumu uzattım

"Yanlız benim damarlarım ince bulmanız zor ola bilir" dedim hemşireye bakarak

O ise sadece kafasını sallamakla yetindi
Hemşire iğneyi damarıma geçirirken kafamı hemen yana geçirdim çünkü...

Ben iğneden çok korkuyordum

Ama yalan değil he öyle böyle değil herşey küçükken bir tane hemşire gelip damarımı patlatana kadar harbiden kendimi gebertmelik korkuyordum

Tabi annem bunu bildiği için hemen yanıma gelip başımı tutarak göğsüne yasladı bende hemen yüzümü göğsüne gömdüm

Tamam boksör olabiliriz ama ana kuzusu olmayada hakkımız var yani öyle değil mi

Buarada benle gerçekten okulda çok dalga geçildi orta okul falandı biz ders işlerken bianda kapıdan müdür yardımcısı girdi hocaya dediki topla çocukları aşı yaptırcaz

Yani biliyorum aşı ile kan almanın bir alâkası yoktu ama çocuktum işte nerde bilebilirdim ki

Ben sınıf hocama anlatmaya çalıştım ama beni dinlemeden gitti o aşıyı bana yaptırdı

Ortaokulun son gününe kadar benimle dalga geçtiler ben o zaman bağıra çağıra ağlamıştım

İğnenin sonunda derimden çıktığını hissedince hemen annemin göğsünden ayrılıp derin bir nefes aldım

Yanıma oturan iri beden ile hızla başımı yana çevirdim Ailenin en büyüğü Arif karahan oturmuştu o yatağa oturunca resmen yatak onun tarafına çökmüştü

Hemşire benden aldığı kan tüpünü bıraktıktan sonra yavaşça Arif karahana yürüyüp onunda kolundan kan almıştı

En son kan tüplerine isimlerimizi yazıp odadan çıktı o odadan çıkar çıkmaz doktor konuştu

"DNA sonuçlarınız iki hafta sonra çıkar iki hafta sonra yani kasımın yedisinde burda olun saat öğlenden sonra çıkar sonuçlarınız sizde altı da gele bilirsiniz"

Bunu dedikten sonra da hemen doktor hızlıca odadan çıktı sadece iki aile kalmıştı

Karşımda ki aile hiçbirşey söylemeden sadece bana bakıyordu bende aynı şekilde sadece onlara bakıyordum

"Kayra gidelim mi annecim hem senin dersin yokmu" dedi annem

"Anne ben bugün okula gitmicem" bunu derken gözlerim hâlâ onlardaydı en son anneme dönüp konuşmaya devam ettim

"Salona geçip antrenman yapıcam hem iki gündür gitmiyorum yaman hocadan her an azar işite bilirim o yüzden bence gidiyim" dedim

"Tamam annecim sen nasıl istersen" dedi annem

Hemen gülümseyip kapıya doğru adımladık tam o sırada arkadan bir ses geldi

"Kayra"dedi biri arkamı döndüğümde ailenin ortancı abisi Atalay konuşmuştu

"Efendim" dedim sessizce

"Belki bize bir şans vermek istersin hem bizimle tanışmış olursun" dedi içtenlikle ben ise ona ters ters bakıp gülümsedim

"Bakın ne ben sizi tanıyorum nede siz beni tanıyor sunuz belki DNA testi gerçek çıkmicak belki sizin oğlunuz çıkmicam her ne olursa olsun ben hayatımın geri kalanını

yüzlerini sadece televizyon da gördüğüm sadece isimlerini bildiğim insanlarla geçirmek istemiyorum

benimde bir ailem var sizin beni gerçek ailem olup olmamanız umrumda değil beni zaten bir ailem var ve onları bırakmayı hiçte düşünmüyorum"

Dedi lafımı bitirerek belki kendilerini kötü hissediceklerdi ama umrumda değil di beni tek umrumda ola annem ile teyzem di

Belki söylediklerim onlara ok gibi saplanmış ola bilir ama kimene ki

Kapıdan tam çıkarken yine birses duymuştum ama bu baya sessizce söylenmişti

"Bence DNA testine gerek yok bu çocuk Ares abimin atarlarının birebir aynısını yapıyordu"

2 Hafta sonra:

Ellerimde boks eldivenleri kum torbasını yumrukluyordum baya tempo arttırmıştı yaman hoca her gün en az üç saat aralıksız antrenman yapıyorduk

Spor çantamın yanında ki telefonum çalınca hemen onun yanına gittim bugün tarih yedi kasımdı ve saat dört falandı

Arayan kişiye baktığım zaman 'Annem'
Yazdığını gördüm hemen telefonu açıp kulağıma yaklaştırdım

"Seni eşşek sıpası nerdesin saat şuan dört farkında mısın yemin ediyorum teyze ise seni asar hemen eve gel" dedi annem

"Annecim tamam yarım saatlik işim daha var siz oraya gidersiniz ben sonrada gelirim senin için sorun olurmu biricik kraliçem" dedim anneme yalakalık yaparak

"ama bak hızlı ol tamam mı seni seviyorum kapat" annem bunu derdemez hemen yüzüme kapattı gülümseyerek çalışmaya devam ettim

Hastaneye gittikten sonra:

Tekrar iki haftaki odanın kapısının önüne gelmiştim hemen içeriye girip annem ile teyzemin yanına geçtim

Doktor ise hiç bizi bekletmeden konuşmaya başladı

"Evet hiç uzatmadan konuya giriyim yaptırdığınız DNA testinin sonucu şöyledir Kayra çelik %99.999 Arif karahanın oğludur ve ayrıca Arif karahan %99.999 Kayra çelikin babasıdır"

SELAMMMMMMMMMM arkadaşlar yeni bölümle hoşgeldiniz bu bölümü aceleyle yazdım üzgünüm umarım beğenmişsinizdir
buarada izlenme sayısına göre oy sayısı baya düşük
Eğer yazım hatalarım varsa lütfen söyleyin 💋
Size spoil vericem şimdi kitabın sonlarına doğru biri öle bilir yani garantisini vermiyorum neyse

Bu bölüm nedense hiç içime sinmedi yani bilmiyorum belki silip tekrar yaza bilirim bence baya kısa oldu ama olsun yinede yazdım

Ama keşke aceleci yazmasaydım aslında yarın yazıcaktım ama baya geç olurdu o yüzden bugün yazdım

Oy ve yorum atmayı unutmayınız 💃🏻 💃🏻

Seom-ji kaçar💃🏻💃🏻💃🏻