GÖREV ÇAĞRISI

Yorgunluğun izleri eve vardığımızda kendini belli etse de mutfağa geçip bizim için zerdeçallı , kremalı makarna ve tavuk yapmıştım. Sofrayı abimle birlikte kurduktan sonra karnımızı doyurduk, ikimiz de çok sessizdik ,aramızdaki bu sessizliği bozan ise benim çalan telefonumdu ,albay arıyordu normalde izindeydim ama görünüşe bakılırsa görev vardı .Çok geciktirmeden telefonu açtım.
"Defne yarın sabah karargahta ol ."
" Emredersiniz komutanım ."
Ardından telefon kapandı ,abim bana bakıp " görev mi var ?" diye sordu, korkuyordu kardeşi için ama bir yandan da onunla gurur duyuyordu Defne güçlü bir kızdı ilk doğduğu andan beri ...
"Evet,abi yarın karargâha gitmem gerek ."doyduğumuzdan kalktık .
Bulaşıkları abim makinaya dizdi ,ben de evi toparalayıp odama çıktım, yorucu bir gündü ve bu yorgunluğu üstümden atmam gerekiyordu, her ne kadar abim her gördüğünde dalga geçsede çok sevdiğim ayıcıklı pijama tamımı giydim ve yatağa uzandım, yatağın duvara bakan tarafına döndüğümde aklım bu gün yetimhanenin önünde gördüğüm adama kaydı ,yapılı bir vücuda sahipti saçları ve gözleri toprak rengine sahipti ama beni asıl meraklandıran bakışlarıydı öyle derin bakıyordu ki ... Öfff akşam akşam bu adam neden senin aklına geliyor defo ya sanane adamdan yat uyu .

Sabah 05:45
Yaaa yeteeeerr ,telefonda durmak bilmeyen alarma söve söve uyku mahmuru halimle yataktan kalktım,ilk işim banyo oldu tabi aynadaki halim içler acısıydı çünkü azıcık tipim kaymıştı ama hemen toparlayacağız ,yüzümü yıkadım ve dişlerimi fırçaladım, banyodan çıktım yatağımı toparladıktan sonra dolabımı açtım ve sabah antrenmanı için giyindim ,saçımı tepeden sıkı bir at kuyruğu yaptım .

Silahımı ve telefonumu da yanıma aldıktan sonra evde çıktım.Hava daha tam açılmamıştı, sokakta gezen kediler ve ağaçların sessiz çığlıkları dışında pek de bir ses yoktu ama tahmin edin kim uyanık tabi ki de been ,düşmanlarımız hayin planlar yaparken ben yerimde oturmayacağım onların tepelerine çökmek için her gün daha çok çalışacağım çünkü bir yeminim var vatanıma milletime hayırlı bir evlat olacağım.Düşüncelere dalmış bir şekilde koşarken bacaklarımın ağrısını dahi yeni hissediyordum çünkü deli gibi koşuyordum .
Saate baktığımda artık dönmem gerektiğini anladım ve gittiğim yolu aynı şekilde geri döndüm eve vardığım gibi kendimi duşa attım ,akan su vücudumu gevşetirken yeni görev ne olacak diye düşünmedim değil düşüncelerden sıyrılıp duştan çıktım . Bornozumu giydikten sonra saçlarımı kuruttum odama dönüp hava nasıl diye bir baktım dışarısı hafif esiyordu, bu gün karargâha giderken giyebileceğim rahat bişeyler seçtikten sonra giyindim

Saçlarımı yukarıdan topladıktan sonra silahımı ve telefonumu alıp asağıya indim abim çıkmıştı evden ama tezgahın üzerinde hâlâ dumanı tüten bir bardak çay ve sandviç vardı yaaa kimin abisi yaaa..
Evden çıktım ve arabayı karargaha doğru sürdüm içimde tarif edemeyeceğim garip bir his vardı müzik açtım ve karargaha Varana kadar hem araba sürdüm hemde şarkıya eşlik ettim .
Giriş kapısında askerlere selam verip içeri geçtim,bir kaç gözün üstümde olduğunu bilsem da çok önemsemedim askeriyede bana verilen odaya geçtim ve üniformamı giydim bir üniforma bir insana bu kadar mı yakışır yaa evet bu kadar yeter kendimi övme seansım da bittiğine göre artık çıkabilirim .Odamdan çıktım albayın postası geldiğimi haber verdikten sonra içeri geçtim selam verdikte sonra albay bana bakıp
"Rahat üsteğmen ,geç otur bakalım."
Valla komutanım kusura bakmayın ama sabah sabah ceza yemeye hiç niyetim yok ,albay bana bakıp "kızım bu bir emirdir ."dedi geçip oturdum. "kızım seni ne için çağırdığımı az çok tahmin edebiliyorsundur ama ben yine de söyleyeyim, görev var ve bu görevi layıkıyla yapabilecek becerikli askerlerimizden birisin .Bu görevde silahını değil zekanı konuşturacaksın ....bu şekilde ve yeni görev yerin Şırnak ,yerleşmek için bir haftan var ."
"Emredersiniz komutanım ." dedim çünkü burda laf ağızdan bir kere çıkar ve nettir .Odadan çıktıktan sonra timim için ayrılan odaya doğru yol aldım kapıyı açtığımda gördüğüm görüntüye pek de şaşırmadım doğrusu oğuz karanı kovalıyor ,melek ve zülfikar çekirdek çitleyip dedikodu yapıyor ve timimizin yaşça büyük olanı yiğit abim ise onları izliyordu büyük ihtimalle ben nasıl bu time düştüm diye düşünüyordur.Geldiğimi gördülerinde topatlandılar "rahat "dedim. Geçip oturduğumda görev yerimin değiştirildiğini ve gitmem gerektiğini dile getirdim başta inanmadılar çok üzüldüler ama onlar da biliyor ki emir demiri keser bende çok üzüldüm çünkü bu tim benim için çok değerli bana abi ,kardeş ve arkadaş olmuşlardı aramızdaki bağ çok güçlüyüdü bu yüzden nereye gidersem gideyim onları asla unutmayacaktım .Yiğit abim elini omzuma atıp "Defne ,her nereye gidersen git sen hep bu ailenin bir parçası olarak kalacaksın kızım ."dedi diğerleri de onu onayladı. oğuz "komutanım yarın akşam bize gelsenize timle uzun zamandır zaman geçirmemiştik hem Elif de sorup duruyor ."
"Olur ,gelirim ." tebessüm ettim ve kalkıp hepsine sarıldım ve odadan çıktım askeriyedeki odama gidip olan bir kaç eşyamı aldım ve arabama binip askeriyeden uzaklaştım. Yol akıp giderken etrafıma baktım bu şehirden iki gün sonra gidecektim, derin düşüncelere dalmışken eve geldiğimi yeni farkettim arabamı Park ettim ve eve doğru baktım, abim daha gelmemişti akşama kadar ne yapacağım diye düşünürken aklıma evimize yakın olan çocuk parkı gelmişti geçen koşarken fark ettim çok kirlenmişti aklıma gelen fikirle gerekli eşyalarımı yanıma alıp parka doğru yol aldım.

Selaaaam nasılsınız sevgili okurlarım yorum yapmayı ve desteklemeyi unutmayın ❤❤SEVİLİYORSUNUZ.