5.bölüm

🦅 ATMACA KALBİM
5. BÖLÜM
#bazıyaralarhiçkapanmaz
Fadime dışarıyı izlemeye devam ederken bir anda telefonu çalar.
Fadime: Aa dayım arıyor!
Sevim: Aç aç.
Fadime: Efendim dayıcım?
Sarp: Güzelim, nasılsın? Doğum günün kutlu olsun prensesim. Gelemedim malum… Nasıl geçti?
Fadime etraftakilere bakarak:
Fadime: İyi dayıcığım, iyi güzeldi. (Sesi titrer.)
Sarp: Bir dakika ya, siz arabada mısınız?
Arkadan olayları anlatmasın diye işaret yaparlar.
Fadime: Aynen dayıcığım, arabadayız. Babam restorana götürüyor.
Sarp: İyii, maşallah aslan abime bak sen. Ver de konuşuyum.
Fadime: Dayı şimdi vermesem, araba sürüyor da…
Fadime bunu söylediği esnada camdan dışarıda İso ve Kaan'ı görür. Işıklardadırlar.
Fadime: Hadi dayıcığım, öptüm. Baybaay.
Fadime Güneş'e dışarıyı gösterir.
Güneş: Aa Kaangil?!
Fadime: Sussana kızım, ne bağırıyorsun!
Serkan: Nerde o çocuklar!
Fadime: Hiç babacığım, yolda geçerken onları görür gibi oldum da…
Serkan: Hmm. Ben de görüyüm bari.
Serkan arabadan iner.
(Herkes peşinden iner.)
Kaan: Abicim, şu sabahki adam geliyor. Bittik biz.
İso ve Kaan şaşkınlık içinde Serkan'a bakarken bir anda Engin arabası ile yolun ortasına fırlar.
İso: Eyvah! Babam geldi, bittik biz!
Engin süratle İso ve Kaan'ın yanına gider.
Engin İso'ya tokat atar.
Engin: Ben seni böyle mi yetiştirdim oğlum! Sen emanete sahip çıkmayı bilmez misin? Bizi millete daha ne kadar makara ediceksin, yeter ya!
İso donakalır, gözleri dolar.
Fadime hemen İso'nun yanına doğru gider. Serkan da onunla birlikte gider.
Fadime: Abi, bildiğin gibi değil. Bak İso'nun bir suçu yok…
Engin: Siz kimsiniz ya?
Serkan: Asıl sen kimsin ya! Böyle çocuğunu sokak ortasında dayak atıyorsun!
İso'nun gözleri daha da dolar.
Fadime: Abi sen şuraya geç otur. Ben sana olayı izah edeceğim ama nolur otur…
İso: Yapma Fadime. Kendini yakmana değmez.
Fadime: Hayır! Benim yüzümden suçlu duruma düşmeni istemem!
Fadime bir şekilde Engin'i ikna eder, oturtur ve olayı özetler.
Bu esnada Serkan da yanda sessizce dinliyordur.
Serkan: Kızım…
Fadime: Baba nolur sen başlama. Ben sana anlatacaktım ama… Baba doğum günümdü ya, mahvetmek istemedim. Zaten her yıl bir şekilde mahvoluyor ama…
Engin: Sizin ne mal olduğunuz belli. Annen sana hiç terbiye vermedi be kızım!
Ortalık bir anda buz keser.
Fadime'nin gözlerinden yaşlar süzülür.
Fadime: Terbiye verecek bir annem olsaydı bunlar yaşanmazdı. Üzgünüm…
Serkan bir anda deliye döner ve Engin'in üstüne doğru yürür.
Serkan: Sen ne hakla bunu söylersin be benim kızıma! Seni mahvederim, bak adam kendine gel!
(Serkan eliyle Engin'i ittirir.)
Serkan cüzdanını çıkartır.
Serkan: Alın şu parayı. Arabanın ne hasarı varsa giderin! Hadi Fadimem, gidelim.
Fadime göz yaşlarını silerken İso ona öyle bir bakar ki…
Fadime ile Serkan arabaya biner ve gider.
İso babasının üzerine doğru yürür.
İso: Baba sen ne yaptın ya… Ne yaptın? İnanmıyorum be sana! Nerde ne konuşulacağını öğren artık! Bıktım senden! Bu yüzden gitti annem zaten… Sana katlanamadığı için gitti!
Ortamda derin bir sessizlik oluşur.
Engin hiç bir şey demeden arabaya binip gider. Paraları da yerden alır.
İso kaldırıma doğru oturur. Yanına Kaan gelir.
İso: Ya gerçekten aile bir imtihanmış be…
Kaan İso'ya sarılır.
Serkan, Fadime ve Güneş eve gelir.
Serkan: Hadi geldik kızlar.
Fadime uyumuştur.
Güneş: Abi, Fadime uyudu da…
Serkan: Ah benim minik kelebeğim. Ben alırım onu.
Serkan arabadan inip Fadime'yi kucağına alır.
Serkan: Bak Güneşim, bir daha asla öyle kişiler ile muhatap olmanızı istemiyorum. Asla!
Güneş: Tamamdır abi…
Serkan Fadime'yi odaya götürür ve yatırır.
Güneş: Abi beni artık annemgil çağırıyor da, ben de gitsem olur?
Serkan: Geç oldu kızım, dursaydın yat sen de burada.
Güneş: Yok abi sağ ol. Fadime de yatsın dinlensin. Ben de tüm gün buradaydım zaten. Gitsem iyi olur.
Serkan: İyi, sen bilirsin kızım ama seni kendi başına salmam ben. Götüreyim.
Güneş: Sağ ol abi.
Sevim: Hayatım, ben de yatıyorum. Sen anahtarı al.
Serkan: Tamam canım.
Serkan Güneş'i bırakmaya gider. Sevim uyur. Fadime zaten uyuyordur.
Ve gecenin o karanlığında, o sessizliğinde…
Bir anda Fadime'nin camına bir taş gelir.
Sonra bir daha…
Ve bir daha…
Fadime kımıldamaz. Hâlâ uyuyordur.
Ama kalkmasına gerek yoktur.
Çünkü Teoman zaten cama gelmiştir…
— 5. BÖLÜM SONU —