3. / “Bu kız da kim?“

Yatakta oturmuş, üzerimdeki yırtılmış ve kirlenmiş gelinliğe bakarken derin bir iç çektim.

Araf'la konuşmamın üzerinden tam bir saat geçmişti. Kaçmamam için beni odaya kilitleyip çıkmıştı.
Ama kapıda onlarca adamı vardı.

Bakışlarım odayı taradı.
Lacivert örtülü yatak, beyaza boyanmış duvarlar ve yine lacivertle döşenmiş mobilyalar.
Evlilikten kaçarken... kendimi başka bir evliliğin içinde bulmuştum.

İnsan bir günde kaç kere ölürdü, bilmiyorum.
Ama ben... bugün birkaçını yaşadım.

Aynaya yansıyan halime bakarken, üzerimdeki gelinlik midemi bulandırıyordu. Kendimden iğreniyordum.

Ayağa kalkıp dolabına yöneldim.
Koyu renklerle doluydu. Rastgele bir tişört seçip yatağa bıraktım.
Sonra çekmeceleri karıştırarak bir makas buldum ve yere oturup gelinliği kesmeye başladım.
Odaya yaklaşan sert adım seslerini duydum ama umursamadım.
Gelinliği parçalara ayırdım, hırçınca... nefretle.

Tam o sırada kapının altından bir kâğıt sürüldü.
Yavaşça uzanıp aldım. Üzerinde sadece iki kelime yazılıydı:

"İmzala. Sonra görüşürüz."

Ellerim titredi.
Altına iliştirilmiş dosyayı açtım.

Evlilik sözleşmesi.

> "Taraflar 365 gün boyunca birlikteliklerini sürdürecektir...
Anlaşma dışı temas ya da duygu, sözleşmeyi bozmaz...
Medyaya sızacak hiçbir görüntü..."

Daha fazlasını okuyamadım.

"Bu neyin saçmalığı..." diye mırıldandım. Kağıdı buruşturup odanın diğer ucuna fırlattım.
Gerçekten, çaresizliği iliklerime kadar hissediyordum.

Yeniden aynaya döndüm.
Bazı yerlerimde morluklar vardı, yüzümdeki makyaj akmıştı.
Aynadaki ben... ben değildim.

Yatağa dönüp bıraktığım tişörtü aldım.
Giyecek başka bir şeyim yoktu. Mecburen onu giydim.

Araf, izinsiz eşyalarına dokunulmasından hoşlanmayacak bir tipe benziyordu ama...
Umurumda değildi.

Saçlarımı çözüp dağınık bir topuz yaptım.
Sonra banyoya gidip yüzümdeki makyajı yıkadım.
Şu an esir alınmış gibi değil de, sanki ayrı eve taşınmış gibiydim.

Odaya döndüm.
Kapının kilitli olduğunu bilmeme rağmen denedim.
Açılmıştı..
Kaçmayı düşünmüyordum, en azından şimdilik.

Babamın adamları çoktan beni aramaya başlamıştır bile.
Ama babamdan büyük biriyle evlenmektense, buz gibi duran bir düşmana katlanmayı tercih ederdim.
365 gün değil belki ama... biraz sabredip sonra kaçabilirdim.

Bunları düşünerek aşağıya indim.
Tartışmadan sonra hiçbir şey yememiştim.
Mutfağa geçtim.

Tenceredeki yemeğin kapağını kaldırıp kokladım.
Oldukça güzel kokuyordu.
Çekmeceden çatal alıp tencereden bir çatal aldım.
Gerçekten güzel yapmıştı.

Biraz tabağa koymuştum ki o soğuk ses duyuldu:

"Afiyet olsun küçük kız."

"Sağ ol ama yemek konusunda pek iyi değilsin," dedim, alayla.
Ne yani, beğendiğimi söyleyecek değildim ya.

"Tişörtüm..."
Kafasını yana eğdi. Bakışları üzerimde gezindi. Dudaklarında yarım bir gülümseme belirdi.
"Yakışmış."

Bakışlarımı üzerime indirdim.

"Gelinlikten kurtulmak için başka çarem yoktu."

Birkaç adım atarak bana yaklaştı.

"Tek çaren hep ben olacağım gibi, hm?"

Gözlerimi kaçırıp yeniden yemeğe döndüm.
"Sen benim çarem falan değilsin. Ego yığınısın sadece."

"Hatırlatırım ben seni esir almadım. Sen benim arabama saklandın."

Alayla güldüm.
Daha sabah araba değil de "bagaj" dememiş miydi?

Düşüncelerimi sesli söyledim:
"Arabana değil, bagajına saklandım."

Yanıma geldi.
Birkaç adımda beni mutfak tezgahına sıkıştırdı.

O an o kadar hızlıydı ki...
Yapabildiğim tek şey, nefesimi tutmak oldu.
Her yakınlaştığında yaptığım gibi...

"Sadece birkaç saat geçti ve bana benzemeye başladın."
Kulağıma eğilip fısıldadı.
"Müstakbel karım."

O anda elektrikler kesildi.
Nefesimi titreyerek geri verdim. Karanlıkta korkuyla etrafa baktım.

"Araf... Ne oluyor?"

Sıcak bir temasla belimi kavradı.
"Sakin ol. Gelir şimdi."

Derin bir nefes aldım.
"Ben... karanlıktan çok korkarım."

Belimdeki eli sıkılaştı. Beni kendine çekip sarıldı.
Kokusu... Mayıştıracak kadar güzeldi.

"Korkma."
Sesi soğuktu ama bir o kadar da yumuşaktı.
"Yanındayım."

Bir anlığına her şeyi unutup sarılışına karşılık verdim.
Başımı omzuna yasladığım anda, ışıklar geri geldi.

Ve sonra...
Salondan gelen bir kadın sesi buz gibi yankılandı:

"Araf! Bu kız da kim?"