"Muhammed Mirza✨"

"selam"dedim masaya yaklaşarak
Sevo beni görünce gözleri parladı
"Selaam canım"
Masadakiler tek tek bana baktı
Reha"nın gözleri parladı
"Hoşgeldin güzel gözlü "
Dedi kalbim çarptı
"Bana öyle seslenme"dedim
Güldü..
"Ama öylesin"
Milan şaşkınlıkla rehaya bakıyordu
Muhammed Mirza çenesini sıkmıştı
Sandalye çekip oturdum
.....
1 hafta sonra
Yağmurda ıslanmamak için koşuyordum.
Çok hızlı gidiyordum sis de önümü görmemi engelliyordu
Bir anda birisine çarptım.
Kız yere düştü ve o küçük çığlığı kulağıma geldi
Başımı eğip kıza baktım
Geçen yemin törenindeki kızdı
Eğilip kalkmasına yardımcı oldum
"Biraz dikkatli olmaya ne dersin ha"dedi kız
"Özür dilerim sis yüzünden fazla göremedim"
Kız bana baktı çok tanıdıktı.
"Ozaman şuradaki kafede bana bir kahve ısmarlarsın"
Dedi
Kız şuan kahve ısmarlamam için bana emir veriyordu
Güldüm...
"Tabi neden olmasın"

***
Bir kafeye geçip oturduk
Garson gelip siparişlerimizi aldı
"İsmim leya"dedi kız
"Hüma asra" kız şaşkınlıkla bana baktı
"Çok sevdiğim Bir isim sevdiğim birinin İsmi de böyle"dedi
Kıza baktım dalmıştım
"AY selam kızlar"diyen ses beni kendime getirdi
Reha✨
Bunun hep burda olmasımı gerekiyordu.
Bir günümü yine rehayla geçirmiş oldum.
Şaşırtıcı olan ise reha'nın leyay'la çok samimi olmasıydı.

***
Kafamı dağıtmak için bara gitmiştim. Aslında öyle çok eğlenmek gibi bir niyetim de yoktu. Sadece birkaç saatliğine düşüncelerimden uzaklaşmak istiyordum.
İçeri girdiğimde müzik sesiyle birlikte bütün düşüncelerim birbirine karıştı. Boş bir masaya geçip oturdum. Tam telefonumu çıkaracaktım ki karşımdaki sandalyeye biri oturdu.
Başımı kaldırdığımda yüzümdeki ifade anında değişti.
"Senin burada ne işin var?"
Reha, sanki kendi evindeymiş gibi rahatça arkasına yaslandı.
"İyi akşamlar sana da hümacığım."
"Gördüğüm en kötü tesadüfsün, haberin var mı?"
"Var. Ama yine de beni görünce yüzün güzelleşti."
Gözlerimi devirdim.
"Reha, sabrımı zorlama."
"Sabır mı? Senin sabrın mı varmış? Ben seni tanıyalı beri her şeye sinirleniyorsun."
"Çünkü sen her şeye burnunu sokuyorsun!"
Reha kahkaha attı. Sinirle çantamı alıp ayağa kalktım.

***
Evin kapısını açıp içeriye girdim.
Çantamı bir kenara fırlatarak televizyona odaklandım.
Haberler açıktı, hastalığın yayıldığını söylüyordu.
"Offf"
Akşama kadar evde oyalandım
Karşıma birisi taşınmıştı.
Odam'dan karşı tarafın evi gözüküyor'du
Perde çekmem gerekiyordu
Ama umursamadım odama gidip şortumu ve üzerime bol tişörtümü giydim.
Karşı tarafa bakmaya başladım
Sadace meraktan.
Bir adam banyodan çıktı sadece havlu vardı altında.
Sonra bu tarafa döndü
Beni görmezdi demi.
Ne olsa siyahtı pencere
Adamı tanıyordum
Muhammed Mirza.
Bir anda havluyu çekti ve çıkardı
Şaşkınlıkla gözlerim büyüdü
Adamın aletine bakıyordum ve kafamı çeviremiyordum
Hassiktir
Büyük-
BEN NE SAÇMALIYORUM!?
Adam eşofmanını alıp giydi ve ışığı kapattı
Ben gördüğüm şeyi nasıl aklımdan çıkaracaktım
Of.
Yatağa uzandım ve telefonla oynamaya başladım
Sonra bilinmeyen numaradan bir mesaj geldi
0536#####:seni küçük fare.
0536####: gördüğün şey hoşuna gittimi bari.
gözlerimi açmış ekrana bakıyordum
Rezil oldumm
Hemde ikincikez.