49. Bölüm

Aslan

Asil ile yaptığımız şeyin üzerinden bir gün geçmişti ve ara ara başımı kaldırıp camdan bakıyordum. Elisa bendeki tuhaflığı fark ettiği için birkaç kez sormuştu ama ona bir şey söylemeyi düşünmüyordum tabii ki.

Elisa: Çok tuhaf görünüyorsun farkındasın değil mi?

Siz: O kadar da tuhaf değil.

Elisa: Ne olduğunu neden söylemiyorsun?

Siz: Benim söylememe gerek yok kendin gör istiyorum.

Siz: Daha zevkli olur bence.

Elisa: Delirmedin değil mi?

Elisa: Gülme görüyorum seni.

Siz: Senin için sormadıysan hayır delirmedim.

Başımı kaldırıp ona baktığımda attığım mesaja gülüyordu.

Öğlen olduğunda Elisa ile yemeğe çıktık tabii orada da sorgusu devam etti ama söylememeye kararlıydım. Ofisime geçtiğimde Asil'in attığı mesajı gördüm.

Asil: Geliyorlar.

Siz: Tamamdır.

Asil: O kayıtlara bakabileceğimi söylediğini unutma.

Siz: Tamam bakacaksın merak etme.

Aradan kısa bir zaman geçince girişten gelen arama ile gelenlerin yukarı çıkması için izin verdim ve bende kapının önüne çıkıp asansörden gelen görevlilere baktım. Elisa'ya baktığımda bana bakıp sonra gelenlere şaşkınca bakmaya başladı.

Elisa

Aslan ofisinden çıkıp kapının önünde ellerini cebine koyup beklemeye başladığında ona baktım ama o bana değil diğer tarafa bakıyordu. Sabahtan beri üzerinde bir tuhaflık vardı ama ne söylediysem ne olduğunu bir türlü bana anlatmadı. Benim görmem daha iyi olacakmış artık ne göreceksem? Onun baktığı tarafa baktığımda birkaç görevli göründü ve en öndekinin elinde beyaz bir şey vardı. Kimseye bir şey söylemeden Göktuğ'nun çalıştığı masaya gittiler ve bir anda onu tutup kaldırdılar. Bağırış çağırış devam ederken o adamın tuttuğu şeyi anladım. Bu deli gömleğiydi ve şimdi ona giydirmeye çalışıyorlardı.

Ağzım bir karış açık onlara bakarken herkes şok olmuş bir şekilde onları izliyordu. Aslan'ın bahsettiği şey bu muydu yani? Ama bunu nasıl yapmıştı? Yerimden kalkıp onun yanına gittiğimde o yüzünde son derece keyif aldığını belli eden gülümsemesi ile onları izliyordu. "Bunu nasıl yaptın?" Adamlar sonunda onu giydirip arkasından bağlıyorlardı. "Asil sağ olsun." Ona anlamsızca bakınca bana döndü. "Üvey kardeşim." Görevliler onu götürürken Aslan'a öyle bir ifadeyle baktı ki ben bile korktum. "Orada iyi eğlenceler." dedi Aslan memnun bir şekilde. "Üvey kardeşin bunu nasıl başardı Aslan?" Bana güldü ama ben onları izliyordum. Gerçekten götürüyorlardı, nasıl oldu, ne yaptılar bilmiyorum ama hastaneyi gerçekten ikna etmişlerdi.

"Bunu sana kendisi de anlatabilir. Artık sorunumuz çözüldüğüne göre ilişkimizin devamını rahatça geçirebiliriz." Ona döndüğümde gülümseyerek bana bakıyordu.

Kabul edelim arkadaşlar güzel bir hamle yaptı ve bitirdi!

Yarın son bölümümüz geliyor!!!!!