27. bölüm · Aşk Oyunu
27. Bölüm
Aslan
Arabamdan inip asansöre bindim ve kendi katımın tuşuna basıp arkama yaslandım. Giriş katına geldiğimizde asansör tekrar açıldı ve içeri Elisa girdi. "Seni çıkışta göremedim." dedim o kendi katına basarken. Yan tarafıma geçerken omuz silkti. "İşlerim vardı." dedi ve bana bakmadan dümdüz önüne baktı. "Umarım bu iş birini dövmek değildir." dediğimde güldü. "Merak etme eski sevgiline zarar vermedim." dedi ve önüne döndü. "Bana surat asmayı bırakır mısın? Benim ilgilendiğim kişi sensin." Elini kaldırıp beni susturduğunda başını yavaşça bana çevirdi.
"Bana masal okumayı bırak lütfen." dedi yüzündeki alaycı gülümseme ile. "Bugün ne kadar da korktun her odadan çıktığında onun yüzünü incelemekten önüne bakamadın." Derin bir nefes alıp içimden saydım ve bıraktım. "İlgilendiğim ve korumaya çalıştığım kişi sendin. Seni kovmamak için sabahta beri gözüm senin üstündeydi. Ve böyle bir şey yapsan o kadın ortalığı ayağa kaldırıp kendini acındıracak ve sen her şekilde haksız olacaktın." Bu sefer ona baktığımda bana bakıyordu. "Tecrübelerime dayanarak konuşuyorum." Onun nasıl birisi olduğunu çözmek çok zamanımı almıştı ve az kalsın her şey mahvoluyordu ama kendimi bir şekilde kanıtlamıştım zaten o zaman işten çıkmıştı. Aynı şeylerin onun başına gelmesini istemiyordum.
Onun katına geldiğimizde hareketlenip kapıya yöneleceği sırada kolundan tutup bana bakmasını sağladım. "İster inan ister inanma ama düşündüğüm kişi sendin. Kendi yaşadığımı senin de yaşamanı istemiyorum." Kolunu bıraktığımda bana birkaç saniye baktı ve kapılar kapanmadan çıktı.