21. Bölüm: Telefonun Ucundaki Dehşet

Masanın üzerinde delice titreyen telefona bakarken kalbimin göğüs kafesimi zorladığını hissediyordum. Ekranda yanıp sönen o "Gizli Numara" yazısı, az önce siyah zarftan çıkan kırmızı mürekkep lekeleriyle birleşip odanın duvarlarında adeta bir kabusa dönüşüyordu.
"Aynaya her baktığında kaçtığın o büyük çığlığı hatırla..."
Elimi yavaşça telefona uzattım. Alıp almamak arasında saniyelerce tereddüt ettim ama bu bilinmezlik beni canlı canlı yutuyordu. Ekranı kaydırdım ve telefonu kulağıma yasladım. Sesimi çıkarmadım, nefesimi bile tuttum. O ilk adımı onun atmasını bekledim.
Karşı taraftan gelen o derin, nefes nefese kalmış ses koridorun soğukluğunu odama taşıdı. Ama bu seferki bir fısıltı değildi. Bu seferki ses, doğrudan canımı yakmak isteyen bir canavarın hırıltısı gibiydi.
"Zarfı aldın," dedi, sesinde tüyler ürperten bir memnuniyet vardı. "Çığlığını hatırladın mı yoksa hâlâ o sahte güvenli limanında saklanabileceğini mi sanıyorsun?"
"Benden ne istiyorsun?" diye bağırdım aniden, içimdeki korku saf bir öfkeye dönüşmüştü. "Kimsin sen? Evimin önüne kadar gelip o zarfı bırakacak cesareti nereden buluyorsun?"
Karşı taraftan kısa, kesik bir gülüş duyuldu. O gülüşün tınısı, az önce kapımın önünde duran o tanıdık yüzün sesine o kadar çok benziyordu ki, zihnimdeki bütün şüpheler bir anda devasa bir yangına dönüştü. Olamazdı... O olamazdı, değil mi?
"Ben sana çok yakınım demiştim," dedi ses aniden ciddileşerek. Ses tonu gitgide buz kesti. "Ama asıl soru şu; şu an kapının hemen arkasında duran gölgenin, elinde neyle beklediğini biliyor musun?"
O an, odamın kapı kolunun yavaşça, milim milim aşağıya doğru indiğini gördüm. Biri kapıyı dışarıdan zorluyordu ve telefonun ucundaki ses, tam o saniyede son darbesini vurdu:
"Arkana bakma demiştim... Çünkü bu gece, o kaçtığın çığlık odanın içinde yankılanacak."
Telefon yüzüme kapandı. Kapı kulbu sonuna kadar aşağıya indi ve kapı büyük bir gıcırtıyla ardına kadar aralandı...

Evvet bir bölümümüzün daha sonuna geldik beğeni ve yorumları unutmayalım can okurlarım...❤❤

Sessiz kalem
—Kelimelerim sesimdir...