1. Bölüm

Merhabalar ben İrem 17 yaşında lise son sınıf öğrencisiyim bir abim (samet(21)) ve 2 kez boşanma eşiğine gelen ama şuan çok mutlu olan annem (filiz) ve babam (Mehmet) var. İşte bu benim çekirdek ailem. Birde ailem olmasını istediğim abimin kardeşinden bile öte tuttuğu Sedat (24) abi. Biliyorum 6 yıldır en ufak ümit vermedi biliyorum bana o gözle asla bakmadı biliyorum asla da o gözle bakmayacak ama bu benim sevgime ve içime gömdüğüm aşkıma da engel olamaz ya değil mi ? En azından eda (Sedat abinin kardeşi ve aynı zamanda benim en yakın arkadaşım) ben öyle düşünüyoruz.

Yine bir pazar kahvaltısı ile günümüze gözümüzü açıyoruz zor da olsa sıcacık yatağımdan mırıldanarak kalktım. Tuvalete geçip hemen elimi yüzümü yıkayıp üzerime birşeyler giydim. Daha sonra aşağı kahvaltı için indim sofrada fazladan 1 sandalye ve o sandalyede oturan Sedat abiyi gördüm. Bi yanında babam diğer yanında abim oturuyordu çok isterdim şuan onun yanında oturmayı ama maalesef kader..
Bu düşünceleri ayakta dikilirken içimden geçirdiğimi fark ettiğimde sofradaki herkesin bana boş gözlerle baktığını gördüm o an ne diyeceğimi bilemeyip saçma sapan bi tebessümle sedat abiye dönüp günaydın dedim. Abimde koluma vurarak;

- bizde bu sofradayız ya küçük hanım acaba bizede mi bi günaydın desen ?
- ben zaten genel olarak hepinize şey yapmıştım
Dedim rezilliğimi fark ederek. Küçüklükten beri hep böyle potlar kırardım artık alışmışlardı o yüzden kimse garipsemiyordu.

….
Bişeyler atıştırırken izlendiğimi fark ettim o an beni izleyen kişinin sedat olmasını diledim ama kafamı çevirdiğimde o gözlerin abime ait olduğunu gördüm. Bi an üzülsemde çaktırmadım ve kafamı salladım o da beklemeden söze girdi “Sedat abin çıkarken eda senin onlara bi uğramanı istemiş” dedi ben bunu duyunca tabiki de hemen Sedat abiye baktım ve onunda bana baktığını gördüm. Yanaklarım ısınmaya başlıyordu fark ediyordum ama çaktırmamam lazımdı peki söylermisiniz ben o derin gözlerinden nasıl alacaktım gözlerimi. Daha fazla bakmamam gerektiğini idrak ettiğimde gözlerimi kaçırdım ve ağzıma son 2 tane daha zeytin atıp sofradan kalktım ve giderken yüksek sesle “ben odama çıkıp hazırlanacağım edalara gidiyorum” dedim. Ve koşar adım odama çıkıp tepindim evet evet kelimenin tam anlamıyla tepindim. Sedat’ın bakışları beni eritmeye yetmişti bile. Hemen üzerime birşeyler girip aşağı indim o esnada abimlerin de çıktığı fark ettim ve onlara benide bırakıp bırakamayacaklarını sordum. Ve evet şuan Sedat abinin arabasındaydım tabikide arkaya atmışlardı beni. Şaşırmadım.
Yaklaşık bi 10-15 dakika sonra edaların oturduğu mahalleye gelmiştik tam o esnada dikiz aynasına gözüm çarptı ve Sedat abinin bana baktığını gördüm. O an işte içimde bitip kül olan ümidim tekrardan yanmaya başladı. Umarım bi gün bu anları düşünüp ne kadar safmışım diye içimden geçirmem…..