14. bölüm · 𝓣𝓪𝓴𝓲𝓷𝓽𝓲

Sınırın ötesi

Nediret Nediret

bölüm 12 — sınırın ötesi
motor yavaşça durdu.
gece sessizdi.
noah’ın evi karanlığın içinde yükseliyordu.
luana hâlâ önündeydi.
ama inmedi.
hiç kıpırdamadı.
noah bunu fark etti.
“indik,” dedi kısaca.
ama luana cevap vermedi.
bir an geçti.
sonra—
aniden döndü.
ve hiç düşünmeden…
hafifçe noah’ın kucağına oturdu.
bu hareket o kadar ani ve yakındı ki—
noah’ın elleri refleksle beline dolandı.
sıkı.
kaçmasına izin vermeyecek şekilde.
gözleri karardı.
“ne yapıyorsun…” dedi alçak bir sesle.
ama geri itmedi.
itmedi.
luana gözlerini ondan ayırmadı.
yavaşça yaklaştı.
ve bu sefer—
onu öpmeye başladı.
yumuşak.
ama kararlı.
kaçışsız.
sanki 4 yılın sessizliği o anda çözülüyordu.
noah ilk başta dondu.
çünkü bu…
kontrol ettiği bir şey değildi.
ama birkaç saniye sonra—
elleri belinde biraz daha sıkılaştı.
nefesi ağırlaştı.
ama hâlâ…
tam teslim olmadı.
luana geri çekildiğinde aralarındaki mesafe neredeyse yoktu.
nefesleri karışıktı.
sessizlik ağırdı.
noah gözlerini ondan ayırmadı.
“yavrum…” dedi düşük bir sesle,
“oynadığın şeyin farkında değilsin.”
luana hafifçe gülümsedi.
“çok iyi farkındayım.”
noah’ın çenesi gerildi.
ama elleri hâlâ belindeydi.
“ben…” dedi yavaşça,
“senin alışık olduğun biri değilim.”
luana başını yana eğdi.
“zaten bu yüzden buradayım.”
kısa bir sessizlik.
rüzgar geçti.
ama bu sefer…
geri dönüş yoktu.
noah bir an gözlerini kapadı.
sonra tekrar açtı.
karar vermiş gibiydi.
elleri belinde sabitlendi.
“içeri geliyorsun,” dedi.
bu bir teklif değildi.
luana hafifçe yaklaştı.
“zaten gitmiyorum.