17. bölüm · 𝓣𝓪𝓴𝓲𝓷𝓽𝓲

Aynı oda

Nediret Nediret

bölüm 15 — aynı oda
“hayır.”
luana’nın cevabı netti.
kaçış yoktu.
geri dönüş yoktu.
noah birkaç saniye ona baktı.
uzun.
sessiz.
sanki verdiği cevabı tartıyormuş gibi.
sonra hafifçe başını salladı.
“o zaman kalıyorsun,” dedi.
oda sessizdi.
sadece ikisinin nefesi.
ve aralarındaki o garip bağ.
luana yatağın kenarında oturuyordu.
kımıldamadı.
gitmeye çalışmadı.
çünkü zaten gitmek istemiyordu.
noah yavaşça arkasına yaslandı.
ama gözlerini kapatmadı.
hâlâ onu izliyordu.
“rahat mısın?” diye sordu.
luana omuz silkti.
“olurum.”
kısa bir sessizlik.
sonra—
luana yavaşça geriye doğru kaydı.
ve yatağa uzandı.
hiç çekinmeden.
sanki burası zaten onun yeriymiş gibi.
noah bunu izledi.
tek kelime etmeden.
ama bakışları ağırlaştı.
luana başını yana çevirdi.
göz göze geldiler.
“bakmayı bırakmayacak mısın?” dedi.
noah çok hafif gülümsedi.
“hayır.”
birkaç saniye geçti.
sonra noah da hareket etti.
yanına uzandı.
aralarında az bir mesafe vardı.
ama o mesafe…
çok şey anlatıyordu.
“yavrum,” dedi alçak bir sesle,
“bu kadar yakın olmak… iyi bir fikir değil.”
luana gözlerini kısmadan baktı.
“geç kaldın.”
sessizlik.
gece ağırlaştı.
bir süre sonra—
luana farkında olmadan biraz daha yaklaştı.
nefesi ona değecek kadar.
ama geri çekilmedi.
noah bunu hissetti.
ama kıpırdamadı.
sadece…
izledi.
ve kontrol etti.
“uyumaya çalış,” dedi sonunda.
ama sesi sert değildi.
daha düşüktü.
luana gözlerini kapatmadı.
“ya uyumazsam?”
noah başını hafifçe yana çevirdi.
gözleri karardı.
“o zaman…” dedi,
“ikimiz de uyumayız.”
gece uzundu.
ve ikisi de biliyordu…
bu sadece başlangıçtı.