Kapının ardi

Uygulamada Aç → İçindekiler

Bölümler

1 Uzaktan izlemek 2 Fark edilmek 3 Bekleyiş 4 Cizgi 5 10 saniye 6 Tetik çizgisi 7 Cizgiyi aşmak 8 Görünmeden sevmek.. 9 Onu tanimak 10 Tekrar 11 Düşüş 12 Sınırın ötesi 13 Kapının ardi 14 Sessizlik 15 Aynı oda 16 Garip huzur 17 Garip huzur 18 Gece ve sabah 19 Sabahın gerginligi 20 Pazarlik 21 Yanliş izlenım 22 Cikiş 23 Eve dömüş 24 Arada kalan çizgi. 25 Sessiz yakinlik 26 Sınırın kenarı 27 Karanlik taraf 28 Hello kitty kırızı 29 Film gecesi 30 Karanlik 31 Karanlik taraf 32 İşiklar geri 33 İşiklar geri 34 Uyku modu 35 Üclü uyku düzeni 36 Sabaha karşi 37 Bir yıl sonra 38 Teklif 39 Bakiş 40 İlk an 41 İlk kiskançlik 42 Yumuşama 43 Yanliş an 44 Kırılma 45 Kapı ve sessizlik 46 Kapı 47 Düşüş 48 Şimartma modu

bölüm 13 — kapının ardı
kapı ağır bir sesle açıldı.
noah içeri girdi.
luana hâlâ yanındaydı.
ev karanlıktı.
fazla düzenli.
fazla sessiz.
tehlikeli derecede… kontrollü.
luana içeri adım attı.
gözleri etrafı taradı.
her şey sadeydi ama pahalıydı.
duvarlar boştu.
sanki burada yaşayan biri yokmuş gibi.
ama hissediliyordu.
o buradaydı.
noah kapıyı kapattı.
“otur,” dedi.
ama luana dinlemedi.
yavaşça yürüdü.
merak ağır bastı.
salonun köşesinde bir masa vardı.
üstünde dosyalar.
fotoğraflar.
ve…
bir yüz.
luana durdu.
gözleri sabitlendi.
çünkü o fotoğraftaki kişi…
kendisiydi.
sessizlik.
nefesi yavaşladı.
yaklaştı.
fotoğrafı eline aldı.
farklı açılardan çekilmişti.
sokakta.
okul çıkışı.
kafede.
hatta…
az önceki gecelerden biri.
“bu ne…” dedi.
sesi ilk defa ciddi şekilde değişti.
noah arkasında duruyordu.
sessizce.
“cevap zaten önünde,” dedi.
luana yavaşça arkasını döndü.
gözleri bu sefer farklıydı.
şok.
ama korku değil.
daha çok…
anlama.
“beni izliyordun,” dedi.
noah başını hafifçe eğdi.
“uzun zamandır.”
luana kaşlarını çattı.
“ne zamandır?”
kısa bir sessizlik.
sonra noah cevap verdi:
“4 yıl.”
işte o an—
her şey oturdu.
luana’nın nefesi kesildi.
ama geri adım atmadı.
“ben seni izliyordum sanıyordum…” dedi.
noah yavaşça yaklaştı.
“sen başladın,” dedi.
“ben bitirdim.”
luana’nın gözleri karardı.
ama bu öfke değildi.
daha derin bir şeydi.
“neden?” diye sordu.
ilk defa.
gerçek bir soru.
noah birkaç saniye sustu.
sonra gözlerini ona kilitledi.
“çünkü…” dedi yavaşça,
“yanlış yerde, yanlış zamanda bana baktın.”
bir adım daha yaklaştı.
“ve o günden sonra…”
“…seni bırakamadım.”
sessizlik.
ikisi de hareket etmedi.
ama artık her şey değişmişti.
çünkü bu sadece bir takıntı değildi.
iki taraflıydı.
luana hafifçe gülümsedi.
ama bu gülümseme masum değildi.
“demek…” dedi,
“sadece ben deli değilim.”
noah’ın dudak kenarı hafif kıpırdadı.
“hayır yavrum,” dedi.
“senin kadar değilim.”