25. bölüm / 49

Bölüm 25-Sessizlikten gelen fırtına

Vaveyla Yazarı: güneş su

Bölümler 49Şu an: Bölüm 25-Sessizlikten gelen fırtına

Gün ağır ağır doğuyordu.Kamp henüz uyanmamıştı ama sabahın sessizliği, geceden kalan duygularla doluydu.
Lina, gözlerini açtığında Kağan hâlâ yanındaydı.Bir an sessizce ona baktı.Yüzünde yumuşak bir gülümseme vardı ama aklının bir köşesinde tek bir cümle yankılanıyordu:“Bu dünya bize ait değil, ama bu an öyleydi.”
Kağan da gözlerini açtı.Sessiz bir bakışmaları oldu.Sözsüz ama güçlü bir anlaşmaydı bu.İkisi de artık geri dönmeyecekti.Kampın diğer ucunda Mira, Yaman’ı bir ağacın altında sessizce beklerken buldu.Yaman bir şey söylemeden ona termos uzattı.“Çay. Gece uzun sürdü.”
Mira gülümsedi.“Bazen bir fincan çay, bin sorudan daha çok şey anlatır.”Sera, Rüzgar’la eğitim alanında kısa bir yürüyüş yaptı.Geceden beri konuşmamışlardı ama göz göze geldiklerinde aynı düşünceyi taşıdıkları belliydi.“Bizi ayakta tutan şey… birbirimize inancımız,” dedi Sera.Rüzgar başını eğdi. “Ve bu inanç… kolay kırılır. Ama biz kırılmayacağız.”Arda ve Nisa, sabahın sessizliğinde çadırların önünde oturuyordu.Nisa, sessizce Arda’nın elini tuttu.“İçimde bir his var,” dedi.“Bugün… bir şey olacak.”Ve o anda Deniz ortaya çıktı.Elinde bir dosya vardı.Yüzü her zamankinden daha ciddi, sesi daha netti.
“Bu sabah konuşmamız gerekiyor,” dedi.Tüm ekip toplandı.Deniz dosyayı yere bıraktı, kapağını açtı.İçinden çıkan sayfaları yere serdi.
“Benim gerçek kimliğim… bu belgelerde yazıyor. Artık gizleyemem. Bilmeniz gerekiyor.”
Kağan bir adım öne çıktı.“Yani anlat artık. Kim olduğunu bilmeden yola devam edemeyiz.”
Deniz derin bir nefes aldı.
“Ben… Halil Kara’nın gizli göreve gönderdiği, ilk deneme grubunun hayatta kalan tek üyesiyim.”
Tüm ekip dondu.Gözler birbirine çevrildi.Lina fısıldadı:“Yani sen… o eski operasyondaki çocuksun?”
Deniz başını salladı.“Adım aslında Deniz değil… Melis.”
Sessizlik çöktü.Bir isim, bütün geceyi, geçmişi ve ilişkileri alt üst etmeye yetmişti.