32. bölüm · 10.Ev

Bölüm 32-Kaybedilen zaman

güneş su

Bölümler
1 Bölüm 1-Sessizlikten kalan 2 Bölüm 2-Kırık yerlerden güçlenmek 3 Bölüm 3-Kırılma noktası 4 Bölüm 4-Gölgeler içinde 5 Bölüm 5-Güvensizliğin karanlığı 6 Bölüm 6-İhanetin gölgesi 7 Bölüm 7-Yara ve Umut 8 Bölüm 8-Karanlığın derinliği 9 Bölüm 9-Kırılma anı 10 Bölüm 10-Maskenin ardındaki yüz 11 Bölüm 11-Çatlaklar 12 Bölüm 12-Sessiz çığlık 13 Bölüm 13-Ateşin içinden 14 Bölüm 14-Gölgenin sırrı 15 Bölüm 15-Kırılma ve yakınlaşma 16 Bölüm 16- Gecenin sessizliği 17 Bölüm 17-Gecenin sırrı 18 Bölüm 18-Nova’nın sırrı 19 Bölüm 19-Güven ve aşk 20 Bölüm 20-İz sürme ,tehlike ve kalplerin sıcaklığı 21 Bölüm 21-Yıldızların altındaki aşklar 22 Bölüm 22- Sırlar 23 Bölüm 23-Sırlar ortaya çıkarken 24 Bölüm 24-Garip geçen günün ardındaki tutku 25 Bölüm 25-Sessizlikten gelen fırtına 26 Bölüm 26-Melis 27 Bölüm 27-Gölge 0’ın yankısı 28 Bölüm 28-Gölgenin diğer yüzü 29 Bölüm 29-Geriye dönüş:Gölgenin kalbine 30 Bölüm 30-GRU -9’un kapısı 31 Bölüm 31- Çelik kafesin içindeki adam 32 Bölüm 32-Kaybedilen zaman 33 Bölüm 33-Karanlıkta kalan 34 Bölüm 34-Sessizlik bozulurken 35 Bölüm 35-Kafesin içinde yan yana 36 Bölüm 36-Göz altında 37 Bölüm 37-Sınırdaki nefes 38 Bölüm 38-Ateşin içinden kodlara 39 Bölüm 39-Duman dağılırken 40 Bölüm -40 41 Bölüm 41-Sessiz bir sabah 42 Bölüm 42-Kırık kökler 43 Bölüm 43-Son plan 44 Bölüm 44-Savaşın sessiz cephesi 45 Bölüm 45-Göz gözeyiz 46 Bölüm 46-Herkesin savaşı 47 Bölüm 47-Üç ay sonra 48 Bölüm 48-Ateşli gün 49 Bölüm 49-Güzel günler

Yer sarsılıyordu.GRU-9’un içindeki sistem, çökmeye başlamıştı.Borulardan dumanlar yükseliyor, çelik kapılar kapanıyor, alarmlar kulakları deliyordu.
Halil Kara, iki yandan Kağan ve Rüzgar’a yaslanmıştı.Nefesi düzensizdi, ama ayakta kalmaya çalışıyordu.
Nova içeride kalmıştı.Arda önlerine çıkan koridoru tararken bağırdı:“Çıkışa iki dakika var! Şimdi karar vermemiz gerekiyor!”
Lina gözlerini Kağan’a dikti.“NOVA!”
Kağan durdu.Nefesi kesilmişti.Omzunda Halil Kara vardı ama kalbi çok daha ağır bir yük taşıyordu.Melis araya girdi.“Eğer Halil’i şimdi kaybedersek, her şey biter. Nova bunu bilir. Geri dönmemizi istemez.”
Sera dişlerini sıktı.“O, bizim ailemiz! Onu orada ölüme terk edemeyiz!”Halil Kara zorlukla konuştu.“NOVA… güçlüdür. Karanlıkta bile yolunu bulur. Ama sizi kaybedersem, bu savaş sonsuza kadar kaybedilir.”
Lina bir adım geri attı.Eli silahındaydı.Ama gözlerinden yaş süzülüyordu.O an, kulaklıklarına bir tıkırtı geldi.Statik bir ses.
“…Kağan… beni duyuyor musun?”
Kağan anında kulaklığına dokundu.“Nova?!”
Statik sesler arasında bir cümle net duyuldu:
“Kaçın. Burası… kapanacak. Bu benim görevim.”Ve bağlantı kesildi.
Arda dişlerini sıktı.“Çıkıyoruz!”Dışarı çıktıklarında hava soğuktu.Kaçış aracı hâlâ onları bekliyordu.Kapılar açıldı, ekip içeri atladı.
Halil Kara gözlerini yarı açık tutarak mırıldandı:“Nova… bana en zor kararı vermeyi öğretti. Şimdi sıra sizdeydi.”Kamyon ilerlerken içeride kimse konuşmadı.Sadece Kağan, Lina’nın elini sıktı.Melis, Halil Kara’nın başucunda sessizce duruyordu.
Ve Nova’nın gittiği karanlık… onların kalbinde yankılanıyordu.
Ama hiçbiri bilmiyordu:
Nova hâlâ hayattı. Ve GRU-9’un içinde yalnız değildi.