28. bölüm · 10.Ev

Bölüm 28-Gölgenin diğer yüzü

güneş su

Bölümler
1 Bölüm 1-Sessizlikten kalan 2 Bölüm 2-Kırık yerlerden güçlenmek 3 Bölüm 3-Kırılma noktası 4 Bölüm 4-Gölgeler içinde 5 Bölüm 5-Güvensizliğin karanlığı 6 Bölüm 6-İhanetin gölgesi 7 Bölüm 7-Yara ve Umut 8 Bölüm 8-Karanlığın derinliği 9 Bölüm 9-Kırılma anı 10 Bölüm 10-Maskenin ardındaki yüz 11 Bölüm 11-Çatlaklar 12 Bölüm 12-Sessiz çığlık 13 Bölüm 13-Ateşin içinden 14 Bölüm 14-Gölgenin sırrı 15 Bölüm 15-Kırılma ve yakınlaşma 16 Bölüm 16- Gecenin sessizliği 17 Bölüm 17-Gecenin sırrı 18 Bölüm 18-Nova’nın sırrı 19 Bölüm 19-Güven ve aşk 20 Bölüm 20-İz sürme ,tehlike ve kalplerin sıcaklığı 21 Bölüm 21-Yıldızların altındaki aşklar 22 Bölüm 22- Sırlar 23 Bölüm 23-Sırlar ortaya çıkarken 24 Bölüm 24-Garip geçen günün ardındaki tutku 25 Bölüm 25-Sessizlikten gelen fırtına 26 Bölüm 26-Melis 27 Bölüm 27-Gölge 0’ın yankısı 28 Bölüm 28-Gölgenin diğer yüzü 29 Bölüm 29-Geriye dönüş:Gölgenin kalbine 30 Bölüm 30-GRU -9’un kapısı 31 Bölüm 31- Çelik kafesin içindeki adam 32 Bölüm 32-Kaybedilen zaman 33 Bölüm 33-Karanlıkta kalan 34 Bölüm 34-Sessizlik bozulurken 35 Bölüm 35-Kafesin içinde yan yana 36 Bölüm 36-Göz altında 37 Bölüm 37-Sınırdaki nefes 38 Bölüm 38-Ateşin içinden kodlara 39 Bölüm 39-Duman dağılırken 40 Bölüm -40 41 Bölüm 41-Sessiz bir sabah 42 Bölüm 42-Kırık kökler 43 Bölüm 43-Son plan 44 Bölüm 44-Savaşın sessiz cephesi 45 Bölüm 45-Göz gözeyiz 46 Bölüm 46-Herkesin savaşı 47 Bölüm 47-Üç ay sonra 48 Bölüm 48-Ateşli gün 49 Bölüm 49-Güzel günler

Sabahın ilk ışıkları kampa vurmadan hemen önce, kampın çevresindeki güvenlik sistemi harekete geçti.Bir sensör kırmızıya döndü.Arda hemen kontrol paneline koştu.
Kağan ve Mira dışarı fırladığında, kampa yaklaşan silüet buz gibi bir sessizlik yarattı.
Bir silüet, adım adım ilerliyordu.Sırtı yaralı, yüzü yorgun ama tanıdık…
Nova.Lina nefesini tuttu, “Bu… o mu?”
Nova, yavaşça yaklaştı, yere diz çöktü.“Geç kaldım,” dedi boğuk bir sesle. “Ama sonunda buradayım.”Kağan hemen yanına çöktü, “Nerelerdeydin? Sana ne oldu?”
Nova gözlerini kaldırdı. Yüzündeki kararlılık hâlâ canlıydı, ama bakışlarının altında koca bir yorgunluk vardı.“Siyah Maske bana ulaşmaya çalıştı. Eski kimliğimi öğrendiler. Onların içine sızmıştım… ama onlar çoktan içimize sızmış.”Bir sessizlik oldu.Sonra Nova gözlerini Melis’e çevirdi.Uzun bir süre, kimse konuşmadı.
Melis öne çıktı.“Neden bana böyle bakıyorsun?”
Nova, dudaklarının kenarında acı bir tebessümle, “Çünkü… seni yıllar önce ölmüş sandım.”Kağan araya girdi, “Ne demek bu?”
Nova doğruldu, elleri titriyordu.“Melis… onunla aynı operasyondaydım. Gölge 0’da. Biz birlikte eğitildik. Ama son görevde… o bina çöktüğünde sadece ben kurtuldum sanmıştım.”Melis’in gözleri doldu.“Demek ki… beni gerçekten unutmamışsın.”
Nova başını salladı.“Unutmak mı? Sen benim kardeşim gibiydin. Senin öldüğünü düşündüğümde… içimde bir şey öldü.”O an ekip, Nova ve Melis’in bir zamanlar aynı geçmişi paylaştığını, aynı kâbuslardan geçtiğini öğrendi.İkisi de Halil Kara’nın “ilk çocuklarıydı.”Sadece hayatta kalanlar farklı yönlere savrulmuştu.Kağan başını eğdi, kendi kendine mırıldandı:“Demek… biz ilk değilmişiz.”Nova döndü, gözleri buz gibi oldu.“Siyah Maske bu görevden haberdar. GRU-9’a siz gitmeden önce… orada bekliyor olabilirler.”
Arda sordu:“Sen nasıl biliyorsun?”
Nova gözlerini kapattı.“Çünkü GRU-9’a ben döndüm. Onlar bana… içeriden bakan gözler sundu. Ve ben birini tanıdım.”
Kağan, sessizce sordu:“Kim?”
Nova gözlerini açtı.
“Halil Kara.”Tüm ekip dondu.Sadece Melis’in dudağından tek kelime döküldü:“Yaşıyor.”