17. Bölüm: Tanığın Sesi, Şehrin Çatlağı

Zootropolis sabahına tek bir video ile uyandı.
Gideon Grey’in ifadesi.
Ekranlarda ne bağırış vardı ne dramatik müzik.
Sadece net, sakin, inkâr edilemez bir ses:
“Nick Wilde çocukken suçlu değildi.
Suçlu yapılan oydu.
Ve bunu yapanlar bugün Konsey’de oturuyor.”
Şehir durdu.
Kafelerde konuşmalar yarım kaldı.
Metrolarda sessizlik çöktü.
ZPD’de bazı memurlar başlarını öne eğdi.
Çünkü Gideon sadece Nick’i savunmuyordu.
Sistemin nasıl çocukları kırdığını anlatıyordu.
Sokakta yankı büyüdü.
Bir duvarda sprey boya belirdi:
“Nick yalnız değil.”
Bir başka yerde:
“Tanığı susturamazsınız.”
Tilki mahallesinde yaşlı bir rakun başını salladı:
“Biz bunu hep biliyorduk.”
Bir koyun anne çocuğunu kendine çekti:
“Demek doğruymuş…”
Judy, küçük bir evde televizyonun karşısında oturuyordu.
Nick ayakta duruyordu.
Ekranda Gideon konuşmayı bitirdi.
Nick sessizce sordu:
“İnanacaklar mı?”
Judy cevap verdi, hiç düşünmeden:
“Zaten inanmaya hazırdılar.
Sadece birinin yüksek sesle söylemesi gerekiyordu.”
Nick yutkundu.
“Benim yüzümden şehir bölünüyor.”
Judy ona döndü.
“Hayır.
Şehir zaten bölünmüştü.
Sen sadece çatlağı görünür yaptın.”
Aynı anda Konsey binasında…
Bir bardak kırıldı.