15.Bölüm "MUTSUZLUK"

Kulübenin nemli duvarları arasında Elif'in gözlerindeki bitkinlik, Kerem'in ruhunda derin bir çukur açıyordu.

Kerem, Elif'in solgun yüzüne baktıkça, içindeki saplantılı aşk ve pişmanlık duyguları birbirine karışıyordu. Elif ise, her an Kerem'in elinden kurtulma umuduyla, titrek bir nefes alıyordu.

Dışarıda, rüzgarın uğultusu ve yağmurun şiddeti, kulübenin etrafındaki karanlığı daha da koyulaştırıyordu. Neda, Elif'in kaybolduğu günden beri, her izi takip ediyor, her ipucunu değerlendiriyordu.

Sonunda, Gamze'nin tutarsız davranışları ve Kerem'in saklandığı kulübenin yerini öğrenmesiyle birlikte, Neda vakit kaybetmeden polisi aradı.
Polis ekipleri, kulübeye doğru yaklaşırken, Kerem'in kaçma ihtimalini de göz önünde bulunduruyordu.

Kulübeye vardıklarında, kapının aralık olduğunu fark ettiler. İçeri girdiklerinde, Elif'i sandalyeye bağlı ve bitkin bir halde buldular. Kerem ise Polisleri gördüğü anda kaçmıştı.
Elif'i kurtaran polisler, hemen ambulans çağırdı. Elif, bitkin bir haldeyken bile, Kerem'in peşini bırakmamalarını istiyordu.

"Onu durdurun," diye fısıldadı Elif, sesi titriyordu. "O durmayacak."

Kerem, kulübeden kaçtıktan sonra, eski, bakımsız bir arabaya bindi. Arabanın motorunu çalıştırdığında, bir an önce bu lanetli yerden uzaklaşmak istiyordu.

Ancak, arabanın frenlerinin tutmadığını fark ettiğinde, panikledi.
Kerem, arabayı kontrol etmeye çalışırken, dar ve virajlı yollarda hızla ilerliyordu.

Elif'e olan saplantılı aşkı, onu adeta bir kör kuyuya sürüklemişti.

"Elif, seni asla bırakmayacağım," diye mırıldandı Kerem, gözleri öfkeyle parlıyordu.

O sırada, Elif'in bulunduğu ambulans ve polis araçları, Kerem'in peşine düşmüştü. Neda, polis telsizinden Kerem'in kullandığı arabanın modelini ve plakasını öğrenmişti.

"Frenleri tutmuyor," diye uyardı Neda, sesi endişeyle titriyordu. "Dikkatli olun!"

Kerem, arabanın kontrolünü kaybetmeye başladığında, uçurumun kenarına doğru yaklaştığını fark etti. Çaresizce direksiyonu çevirmeye çalıştı, ancak araba kaygan yolda savruluyordu. Tam o anda, araba şarampole yuvarlanmaya başladı.

Araba, defalarca takla atarak uçurumun dibine yuvarlandı. Metalin yırtıcı sesi, rüzgarın uğultusuna karıştı. Polis ve sağlık ekipleri, olay yerine vardıklarında, enkazdan Kerem'i çıkardılar. Kerem, ağır yaralanmıştı ve bilinci kapalıydı.

***

Elif, hastane odasında gözlerini açtığında, kendini bitkin ve kırılgan hissediyordu. Kerem'in saplantılı aşkının yarattığı kabus, ruhunda derin izler bırakmıştı. Neda, Elif'in yanında oturuyor, ona destek olmaya çalışıyordu.

"Nasılsın Elif?" diye sordu Neda, sesi endişeyle titriyordu.

"İyiyim," diye fısıldadı Elif, sesi güçsüzdü. "Kerem... O nasıl?"

Neda, Elif'e Kerem'in durumunu anlattı. Elif, Kerem'in yaşadığı kazayı duyduğunda, içinde karmaşık duygular hissetti. Hem öfke, hem de bir parça acıma.

"Onu durdurmalıydık," diye mırıldandı Elif, gözleri dolmuştu. "Belki de her şey farklı olurdu."

Neda, Elif'in elini tuttu. "Artık güvendesin," dedi Neda, sesi titriyordu. "Artık hiçbir şey eskisi gibi olmayacak."

O sırada, hastane odasının kapısı açıldı ve içeri Cemile abla girdi. Elif'in annesi ve babasının ölümünden sonra, Elif ve Meliha teyzenin yanına taşınmaya karar vermişti.

Elif, Cemile ablayı gördüğünde, gözleri doldu. Cemile abla, Elif'e doğru koşarak sarıldı. İkisi de gözyaşlarına boğuldu. Cemile abla, Elif'in çocukluğundan beri yanındaydı ve onun için bir anne figürüydü.

"Elif'im, kuzum," diye hıçkırdı Cemile abla. "Sana neler oldu böyle?"

Elif, Cemile ablanın kollarında ağlarken, çocukluğunun güzel anıları gözlerinin önünden geçti. Annesi ve babasıyla geçirdiği mutlu günler,

Cemile ablanın şefkatli gülümsemesi... Ancak bu güzel anılar, Kerem'in yarattığı kabusla gölgelenmişti.

"Cemile abla," diye fısıldadı Elif, sesi titriyordu. "Annemle babamı çok özledim."

Cemile abla, Elif'in saçlarını okşadı. "Biliyorum kuzum," dedi Cemile abla, sesi titriyordu. "Onlar seni görüyorlar ve seninle gurur duyuyorlar."

Elif ve Cemile abla, uzun süre birbirlerine sarılarak ağladılar. Geçmişin acı dolu izleri, gözyaşlarıyla akıp gidiyordu. Elif, Cemile ablanın varlığıyla bir nebze olsun teselli buldu.
Neda, Elif ve Cemile ablanın duygusal anına saygı duyarak, odadan çıktı. Meliha teyzenin yanına giderek, Elif'in durumunu haber verdi. Meliha teyze, Elif'in iyi olduğunu duyduğunda, derin bir nefes aldı.

Elif, Cemile ablanın varlığıyla, hayata yeniden tutunmaya başladı. Geçmişin acı dolu izleri, yavaş yavaş siliniyordu. Elif, Kerem'in yarattığı kabustan uyanmış, yeni bir başlangıç için hazırdı.

Ancak, Kerem'in yarattığı kabusun etkileri, Elif'in hayatında derin izler bırakmıştı. Elif, bu izlerle yaşamayı öğrenmek,geçmişin acı dolu hatıralarıyla yüzleşmeye mecburdu.

Ama hâlâ hiçbir şeyin bitmediğini henüz bilmiyordu.

15.BÖLÜM SONU

Bölümü beğenmeyi ve yorum yapmayı unutmayın ERENOVELA ♥️ 🥰