14.Bölüm "BAŞKA YER"

Elif, rutubetli kulübenin soğuk zemininde, sandalyeye sıkıca bağlanmış bir şekilde titriyordu. Kerem'in gözlerindeki o karanlık parıltı, Elif'in ruhunu dondurmuştu. Kerem, Ege'yi nasıl öldürdüğünü, en ince ayrıntısına kadar anlatırken, Elif'in kulakları uğulduyor, kalbi dehşetle çarpıyordu. Kerem'in vahşi itirafları, Elif'i bir kabusun içine hapsetmişti.

"Artık sadece benimsin Elif," diye fısıldadı Kerem, sesi kulübenin nemli duvarlarında yankılanıyordu. "Seni kimse benden alamayacak."

Elif, Kerem'in saplantılı sözleri karşısında çaresizce gözyaşlarına boğuldu. Kerem, Elif'i acımasızca kulübenin zeminine fırlattı. Elif, acıyla inlerken, Kerem'in buz gibi soğuk bakışları ruhunu delip geçiyordu.

"Sen benimsin Elif," diye tekrarladı Kerem, sesi buz gibiydi.
"Seni kimseye vermeyeceğim."

Elif, Kerem'in saplantılı sözleri karşısında dehşete kapılmıştı. Kerem'in gözlerindeki o karanlık ifade,
Elif'in tüm umutlarını yok etmişti.

Artık Kerem'in elinden kurtulmanın imkansız olduğunu düşünüyordu.

Ancak Elif, hayatta kalmak için bir umut ışığı arıyordu. O gün, Kerem'in bir anlık dalgınlığıyla kulübenin kapısı aralandı. Elif, bu fırsatı değerlendirerek, ormanın karanlık derinliklerine doğru kaçmaya başladı. Ancak Kerem, Elif'in kaçışını fark etti ve onu yakaladı.

Kerem, Elif'i kulübenin ortasındaki sandalyeye geri bağladı.
"Seni kaçmaya çalışırken yakalamayacaktım Elif," dedi Kerem, sesi öfkeyle titriyordu. "Seni asla bırakmayacağım."

***
Elif'in kaçırıldığı haberini alan annesi ve babası, yüreklerinde tarifi imkansız bir endişeyle İstanbul'a doğru yola çıktılar. Arabaları, gecenin karanlığında, yolları yutan bir canavar gibi ilerliyordu. Anne ve baba, kızlarının akıbeti hakkında tek kelime edemiyor, sadece birbirlerinin endişeli bakışlarında teselli arıyorlardı.
Ancak kaderin acımasız cilvesi, bu umut yolculuğunu bir kabusa dönüştürdü. Şiddetli bir fırtına, gökyüzünü yırtarcasına patladı ve yağmur, arabanın camlarına öfkeyle vurmaya başladı. Görüş mesafesi sıfıra inerken, yol kaygan bir buz pistine dönüştü. Elif'in babası, arabanın kontrolünü kaybetmeye başladı. Çaresizce direksiyonu çeviriyor, ancak araba kaygan yolda savruluyordu.
Ve sonra, o korkunç an geldi. Araba, ıssız bir uçurumun kenarından aşağıya doğru kaymaya başladı. Anne ve baba, birbirlerine son bir kez baktılar, gözlerinde derin bir sevgi ve çaresizlik vardı. Araba, defalarca takla atarak uçurumun dibine yuvarlandı. Metalin yırtıcı sesi, rüzgarın uğultusuna karıştı. Elif'in annesi ve babası, o korkunç kazada hayatlarını kaybettiler.

***
Ege'nin cenazesi, sevenlerinin gözyaşları ve dualarıyla yapıldı. Elif'in yokluğu, cenazede derin bir hüzün yaratmıştı. Herkes, Elif'in nerede olduğunu, başına ne geldiğini merak ediyordu. Meliha teyze, Ege'nin en yakınlarından biri olarak, bu acıya dayanamıyordu.
Cenaze töreninin en acı anlarından biri, Cemile ablanın getirdiği haberle yaşandı. Cemile abla, Elif'in annesi ve babasının korkunç bir trafik kazasında hayatlarını kaybettiğini söyledi. Bu haber, cenazeye katılan herkesi şoke etti. Meliha teyze, bu acı haberle birlikte, dizlerinin bağı çözülmüş gibi yere yığıldı.

Gözyaşları sel gibi akarken, "Allah'ım, bu nasıl bir acı?" diye feryat etti.

Meliha teyze, hem Ege'nin hem de Elif'in ailesinin kaybıyla yıkılmıştı.

Bu acı olaylar zinciri, Elif'in etrafındaki herkesi derinden etkilemişti. Deniz ve Neda, Elif'i bulmak için daha da kararlı hale gelirken, Kerem'in saplantılı dünyası, Elif için daha da tehlikeli bir hal almıştı.

Gamze ise, Kerem'in yanında kalmaya devam ediyordu. Kerem'i kendi saplantılı aşkına inandırmaya çalışıyordu. Gamze, Kerem'e Elif'in onu sevmediğini, sadece onunla birlikte olmak istediğini söylüyordu. Gamze, Kerem'in Elif'e olan saplantılı aşkını kullanarak, onu kendi amaçları için kullanmaya çalışıyordu.
Kerem, Elif'e acımasızca davranmaya devam ediyordu. Elif'i sürekli aşağılıyor, ona fiziksel ve psikolojik şiddet uyguluyordu. Elif, Kerem'in elinde adeta bir esir gibiydi. Elif, Kerem'in elinden kurtulmanın bir yolunu bulmaya çalışıyordu.

Ancak Kerem, Elif'i sürekli gözetim altında tutuyordu. Elif'in kaçma ihtimaline karşı, kulübenin tüm pencerelerini ve kapısını kilitledi.
Elif, Kerem'in elinde geçirdiği her gün, biraz daha tükeniyordu. Elif, artık hayata tutunmakta zorlanıyordu. Kerem'in saplantılı aşkı, Elif'in hayatını sonsuza dek değiştirmişti.

O gün Elif çok bitkindi. Hayattan kopmuş gibiydi ve Kerem de bunun farkındaydı. Bir an Elif'e acıdı, çünkü bir zamanlar Elif'le geçirdiği güzel günler aklına geldi. Ve Elif'e yemek verdi.

Elif yemekten bir lokma alınca kendine gelmeye başladı.

Kerem'in bir an olsun yumuşadığını anlayan Elif, Kerem'den "Bana bir şarkı açabilir misin?" dedi.

Kerem, "Tabii, hangisi olsun?" diye sordu.

Elif, Melike Şahin'den "Deli Kan" şarkısını açmasını istedi.

Ve Melike Şahin'in şarkısı kulübenin sessizliğini bozdu:

"Başka yerde arama,
Bak, göğsümde izin var.
Uzaklarda duramam ki,
İçimde bir deli kan var."

Kerem, bu şarkının nedenini merak etti.

Elif, "Bu, Ege ile dinlediğim ilk şarkıydı. Sanaldan tanıştığımız zaman bunu dinlemiştik," dedi. "Ve cidden, şu anda da başka yerlerdeyiz."

Kerem, bu sözleri duyunca ani bir öfke patlaması yaşadı ve Elif'e şiddetli bir tokat attı. Elif, acıyla yere yığıldı ve bayıldı.

Kerem, sinirden kendini dışarı attı ve kulübenin soğuk duvarlarına yaslanarak, içindeki karmaşık duygularla baş başa kaldı.

14.BÖLÜM SONU

Acaba yeni bölümde neler yaşanacak?

Bölümü beğenmeyi ve yorum yapmayı unutmayın ERENOVELA ♥️