Yıldızları Kovalayan kitap kapağı

4. bölüm / 5

Saldırı

Uygulamada Aç
Bölümü paylaş
Bu sayfayı paylaş
WhatsApp

Kitap sayfası
Bölümler 5Şu an: Saldırı

Akşama doğru işçiler işlerini bitirmişti. Uzun bir yolun ardından Piri ile kulübenin yolunu tuttular. Orman korkunç gecelerinin kasvetli haline dönüşüyordu. Yol uzadıkça adam içinden işçilerin konuştuğu olayı düşünmeden duramıyordu.

“Beni yakalasa ne olur ki? Kaybedecek hiçbir şeyim yok. Seri katilmiş peh.”

Bu gerçeği, kendini bir şekilde kandırarak atlatmayı düşünürken tekrar gökyüzüne çevirdi gözlerini, yıldızlar kendini yavaşça göstermeye başladı. Parlayan yıldızlar, yıldız takımları bütün güzelliği ile ön plana çıkmıştı.

“Benim tek arkadaşım bu yıldızlar, hepsi birlikte parladığında güzeller” diye söylendi.

Tıpkı zihninde parlayan fikirler ve güzel duygular gibi.

Tam bu sırada Piri vahşice bir yöne doğru havlamaya başladı. Adam yüzünü asla gökyüzünden indirmek istemedi. Eğer mümkün olsaydı, eğer yer birden yarılsaydı o da hiç olmadığı kadar derin bir yere düşerek bu durumdan kurtulmak isterdi, gerçekten çok istedi ama bu durumda asla kaçamazdı.

“Bakar mısınız? Köpeğinizi biraz uzaklaştırır mısınız?”

Adam birden kafasını aşağı indirdi. Ağacın arkasında belli belirsiz bir silüet gördü. Korkudan dili tutuldu, sadece baktı. Ağacın arkasında ki silüet biraz daha belirdi.

“Beyefendi Köpeğiniz..”

Aklını kaçırmış gibi Piri’nin tasmasını tutup geri çekti. İliklerine kadar kanı çekilmişti. Köpeğini sakinleştirdi.

“Beni evinizin olduğu yere götürün. Ben birilerinden kaçmaya çalışıyorum ama kayboldum.” dedi ağacın arkasından çıkarken.

Bu kişi biraz kilolu birisiydi, boyu çok uzun değildi ama gözlüklerinin altında parlayan gözbebeklerinde şimşekler çakıyordu. Takım elbisesi, belli ki yeniydi. Cep saati ve pantolonlarından sarkan altın zincirleri vardı. Adam bu kişiyi hayatında ilk kez görmüştü.

Zorla, “Bilmiyorum” dedi.

Biraz bakıştıktan sonra Adam arkasına bakmadan sanki o kişiyi hiç görmemiş gibi yoluna devam etti.

“Bekleyin beni, kayboldum ben gidecek bir yerim yok!!”

Adam yine umursamadı.

“Seri katili bir de evime mi alacağım, bir an önce kurtulsam da evime gitsem” diyerek koşar adımlarla kulübesine giderken, kendisini bir grup haydutun arasında buldu.

Gökyüzü kara bulutlarla kaplanmıştı. Dünyada zaman durmuştu o an. Piri bütün gücüyle haydutlara saldırgan bir şekilde havlarken, haydutlar kolunun iki tarafından tuttu ve adam birden yere çöktü, ellerinde kesici bir alet vardı. Çığlık atamazdı. Teslim olamazdı. Yıldızlara baktı, onları göremedi. Oysaki ne huzurlu bir hayatı vardı. İnanmadığı Tanrıya bile dua etmeye başladı.

Piri acıyla ağaca çarptı. Haydut gözlerinin içine baktı.

“Kıyafetlerini istiyorum. Kasaba da çok güzel bir Pazar varmış diyorlar, belki de orada satabilirim. Ne dersin?”

Dehşet anları, bütün damarlarına, iliklerine kadar işliyordu sanki. Hiçbir şeyim yoktu kendinden ve birkaç kıyafetinden başka. Pişmanlıklar, yalnızlık hepsi birden önemsiz bir hale geldi.

“Birisi beni kurtarsın!! Biri bana yardım etsin!”

""Bu Kitap Gençlik ve Spor Bakanlığının Hikaye Yarışması'na katılım sağlamıştır.""

Bölüm etkileşimi

Okurlar bu bölümle etkileşime geçti

14okunma 0beğeni 0yorum
Bu iki tercih yalnızca bu tarayıcıda saklanır; yukarıdaki Vaveyla sayaçları gerçek uygulama verisidir.

Kategoriler ve Temalar

Kategoriler ve temalar yükleniyor…