2. Bölüm:Çarpışma

Ertesi sabah Nova, okulun kalabalık koridorunda yürürken yüzüne çarpan soğuk hava kadar keskin bir gerilim hissediyordu. Uyumamış, adeta geceyi Uzay’ın söylediği tek bir cümleyi tekrar ederek geçirmişti:
“Sen ilgilendiriyorsun.”
Bu kelime, içini ısıtmaktan çok yakmıştı. Çünkü Nova’nın kalbinde yıllardır sakladığı o şey… artık saklanamayacak kadar büyümüştü.
Ama Nova’nın buna hazır olduğundan emin değildi.
Kafasını sallayıp spor çantasını omzuna çekti. Bugün voleybol takımının önemli bir hazırlık maçı vardı. Koç sinirliydi, kızlar stresliydi, Nova ise… Nova sadece Uzay’ın onu hâlâ izleyip izlemediğini merak ediyordu.
Tam o anda arkadan tanıdık bir ses geldi.
“Sabah enerjin sıfır… korkutucu.”
Nova istemsizce gülümsedi.Uzay’dı.
Basketbol forması omzuna asılıydı, saçları hala ıslak, demek ki antrenmandan çıkmıştı. Ellerini ceplerine sokmuş, sanki hiçbir şey olmamış gibi yanında yürüyordu.
Ama bir şey olmuştu.Hem de büyük bir şey.
Nova göz ucuyla ona baktı. “Sen de pek parlak görünmüyorsun.”
“Sende bir şey var,” dedi Uzay, durup ona dönerek. “Yorgun değil… kafa karışıklığı.”
Nova kalbini bastırmak ister gibi spor çantasının sapını sıktı. “Kafam karışık falan değil.”
Uzay başını yana eğdi, hafif bir gülümseme ile. “Tabii, kesinlikle değilsin.”
“Değilim!”
“Nova.”Sesi alçaldı.“Ben seni dün gece… yani… yanlış bir şey söylediğim için gerdiğimi düşünme. Ama doğruydu.”
Nova irkildi. “Ne doğruydu?”
“Senin beni ilgilendirdiğin.”
Bu kadar doğrudan bir cümle duymaya hiç hazır değildi. Hâlâ değildi.
Nova bir adım geri çekildi. “Bunu söyleme.”
“Niye?”
“Çünkü… çünkü ben—”Sözleri boğazında düğümlendi.Onun önünde böyle dağılmak istemiyordu.
Tam o sırada kız voleybol takımının kaptanı, Çiğdem, koridorun başından bağırdı:
“Nova! Maç toplantısı beş dakika sonra. Koç seni arıyor!”
Nova’nın kalbi derin bir nefesle normal ritmine dönmeye çalıştı. “Gitmem lazım.”
Uzay bir şey söyleyecek gibiydi ama söylemedi. Sadece gözleriyle, kelimeler söylemese de her şeyi anlatan bir bakışla ona baktı.
Gitme… ama gidersen de dön.Sanki böyle diyordu.
Nova, kalbi karmakarışık bir halde toplantıya koştu.