YABANCI

Geçmiş-
“Kim o?” Babamın sesini duymamla yüzümde ufak bir tebessüm belirdi.”Benim!” Diye heyecanla cevap verdim.
Babam hızla kapıyı açtı ve hemen kollarını bedenime sararak beni kendine çekip sarıldı.”Babacığım,neden hiç gelmiyorsun yanıma?”diye sordu özlemle “annem gelmeme izin vermiyor burayada evden kaçarak gelebildim zaten baba.”
“Annen çok telaşlanır ama bari arayıp haber ver.”yüzümü sıkıntıyla ellerimin arasına aldım.”Baba ondan gizli geldiğim yerde neden ona haber vereyimki?”.
Gelen adım sesiyle kafamı yan tarafıma çevirdim.”Onun haber vermesine gerek yok!ben bizzat kendim alıcam zaten.”Bir adım geriledim ve babama üzgün gözlerle baktım. Anneme doğru döndüm ve bana attığı tokatla kafamı diğer tarafa çevirmek zorunda kaldım.dilimdeki kanın tadını hissettim ve anneme döndüm.Babam şaşkın ve bir o kadarda sinirli gözlerle anneme bakıyordu.”Sen ne yaptığını sanıyorsun!?”Babam kolumdan tutacakken annem hızlıca beni kendi tarafına çekti ve hızlıca merdivenlerden aşağıya indirdi.
Arabasına bindi ve bende yanındaki koltuğa oturdum.”Sen bekle,Sana göstericem ben! Evden kaçmakda neyin nesiydi.Sırf o aptal babana gitmek içinmiydi bunların hepsi?”
Gözümden akan birkaç damla yağa engel olamadım ama görmemesi için kafamı önüme eğdim.
“Zırlamayı kes!”
Ağlamam şiddetlendi.Nefes alıp vermekte zorlandığımı farkediyordum.”B-babamı özlemiştim sadece sen izin vermeyince kaçmak zorunda kaldım.”
Cevap vermeden arabadan indi ve Benide zorla indirdi.Evin içine girdiğimizi anladım.Oturma odasına girdiğimizde saçımdan tuttu ve beni merdivenlerden yukarı doğru çıkartmaya başladı.”Anne bırak!lütfen lütfen bırak!”Saç köklerimin uyuştuğunu hissediyordum.
Saçımı bırakmadan beni odam götürdü betere doğru sertçe itti.
Bana nefretle bakarken tek bir şey söyledi.
“Gebersende kurtulsam.”
Bu söz ondan nefret etmeme neden olucaktı ama onun bundan haberi yoktu.

•~
Bacağımda hissettiğim hareketlenmeyle gözlerimi yavaşça araladım. Bacağıma baktım ve sargı bezini gördüm. Ne olduğunu tam olarak anlamayadığım için etrafı incelemeye başladım.
Kendi evimde değildim. Tekli siyah bir yatağın üstünde yatıyordum çarşafları oldukça düzenliydi. Yatağın hemen yanında komodin vardı. Gözlerimi odanın etrafında gezdirmeye devam ederken karşımdaki adamı gördüm. Kahverengi saçları ve kahverengi gözleri vardı. Yüzündeki ağız tarafını kaplayan maskeden dolayı sakalı olup olmadığını göremiyordum.
Bakışlarını bana değdirmeden elindeki telefonu açtı ve birisini aradı. “Sargının iki hafta kalması lazım sonra çıkarabiliriz ayrıca çok hareket etmemesi lazım.” Bozuk bir Türkçesi vardı aksanı Rus aksanına benziyordu.
Hiç birşey demeden odadan çıktı. Ayağımı haraket ettirmeye çalıştım, ancak aniden gelen acıyla dişlerimi sıktım.
Yerime geri yaslandım ve neden burada olduğumu düşünmeye başladım. Sergi işte hatırladım. En son sergideydim ve,hatırladığım şeyle gözlerim fal taşı gibi açıldı ve bacağımdaki acıyı dert etmeden kapıya doğru yürümeye başladım daha doğrusu koşmaya çalıştım.
Babam vurulmuştu ve ben şu an onun son durumu bilmiyordum. Kapıya doğru yöneldim ve kapıyı açmaya çalıştım kapının kilitli olduğunu anlayınca nefes alamadığımı farkettim. Kapıya vurmaya başladım.
“Çıkarın beni burdan! Yardım edin! Kimse yokmu?”
Aynı zamanda hem kapıya vurup hemde bağırıyordum ve bir yandanda ağlıyordum. Kalbimin çok hızlı attığını farkettim ve nefes almaya çalıştım ancak yapamıyordum.
Yavaş yavaş gözlerimin karardığını farkettim ancak durmamakta kararlıydım. Tam o sırada kapı açıldı ve karşımda onu gördüm.
Mağazadaki adamı aynı zamanda babamı vuran adamı.
“Ne oldu? Bir problem mi var?”
Bakışları bacağıma kaydı ve kaşları çatıldı. “Hareket etmemen gerektiği söylenmedimi sana ?” Kolumdan tutmaya çalıştığında hızlıca elini geriye doğru ittim.
“Babam nerede benim? Durumu nasıl?”
Derin bir iç çekti ve bıkmış gözlerle bana baktı. “Durumu iyi sadece salak bir adamım yanlış kişiyi vurmuş.”
Rahatlamıştım fakat belli etmedim ve alaycı bir kahkaha attım. “Yanlış kişiyi mı vurmuş? Şaka mısın sen?”. Bana sakince ve hiç bir şey söylemeden bakmaya devam ettiğinde dahada sinirlendim.
“Peki beni neden buraya getirdiniz acaba?”
“Almam gereken bir intikam var.”
Sorgularcasına baktım “Sen kimsinki bizden alman gereken bir intikam olsun”
“Ben Barlas Kağan Aybars”
Soy adını duymamla içimde Birşeyler yanmaya başlamıştı. Gözlerimin dolduğunu çenemin kasıldığını hissettim. Aybars aklımda defalarca tekrarlanıp durdu bu kelime. Kardeşimi bizden alanlardan birinin karşısında durmanın verdiği yükle sarsıldım.
“Daha ne alıcaksınız? Aldıklarınızın acısı daha bitmeden başka ne alıcaksınız!”
“Babanın bu hayatta değer verdiği tek insansın bu benim işimi kolaylaştırdı. Siz benden ailemi aldınız benim sizden aldıklarım ne ki onun yanında?”
“Benden ne istiyorsun?”
“Babanı bitirmeni.”

•~