Küçük Bir Not

Merhaba arkadaşlar, ben Gülnar.
Bazı hikâyeler yazılmaya başlamadan önce insanın içinde bir yerde yaşamaya başlar. Defne’nin hikâyesi de benim için biraz böyle oldu. Onu yazdıkça, yalnızca bir karakterin hayatını anlatmadığımı; bazen onunla birlikte düşündüğümü, sustuğumu, bazı yerlerde durup nefes aldığımı fark ettim. Bu hikâyeyi yazarken her şeyin kolayca çözüldüğü bir dünya kurmak istemedim. Çünkü hayat da öyle değil. İnsan bazen geçmişini yanında taşırken büyüyor, bazen güçlü kalıyor, bazen yoruluyor, bazen de yalnızca birinin yanında olduğunu bilmeye ihtiyaç duyuyor.
Yeşil Kış benim için biraz da bunun hikâyesi. Henüz bu hikâyenin sonuna gelmedim. Defne’nin yolculuğu devam ediyor. Ben de onunla birlikte yazmaya, öğrenmeye ve bazen yeniden düşünmeye devam ediyorum. Eğer bir gün bu sayfalarda kendinizden küçük bir parça bulursanız, bilin ki yalnız değilsiniz.
Siz de bu yolculuğun bir parçası olduğunuz için burada küçük bir “merhaba” demek istedim ve bu yolculukta bana eşlik ettiğiniz için teşekkür ederim. Umarım Defne’yle birlikte çıktığımız bu yolda, siz de kendinize ait güzel bir yer bulursunuz. 🌿