8.BÖLÜM (ESKİ ALFA TAKIMI)

--YILLAR ÖNCE—

‘Bütün koruyucular için büyük gün bugün, evet millet en çok beklediğiniz karşılaşma buydu, herkes hazır mı?’ Bütün koruyucular tribünde destekledikleri koruyucu için tezahürat yapıyordu.

‘Kazablanka Takımından Elif Büyükburç ve Elmas Takımından Alya Deniz’e karşı. Bir tarafta Ateş grubu diğer tarafta Su grubu millet. Acaba arenayı Alya’nın ateşi mi yakacak yoksa Elif’in suyu mu bizi ıslatacak, büyük karşılaşma şimdi başlıyor.’

Elif de Alya da değneklerini birbirlerine karşı kendi stillerinde uzatıp gardlarını almışlardı, ikisi de birbirlerinden en ufak bir hamle bekliyorlardı.

“Sel olup aksın, toprak kutsal olan suya bulansın.” Elif ilk hamleyi yapan taraf olmuştu, estetik hareketlerle değneğini sallarken toprak büyük bir gürültüyle yarıldı, spiral şeklinde dışarı çıkan sular Elif’in etrafında dönüyordu, şekil verip yönlendirmesi ise tek bir hareketine bağlıydı.

Alya ise suların doğruca şekillenip kendini bulacağını bildiğinden etrafına bir set yapmaya karar verdi, değneğini havada hızlıca döndürdüğünde ateşini salması için sözleri yeterliydi. “Ey yüce ateş! Önümde, arkamda set olun beni koruyun.”

Elif agresif Alya ise savunmada oynuyordu, Alya bu duruma sadece gülüyordu en güçlü kozunu hep sona saklardı çünkü.

“Benim güçlü aslanım saldırma zamanıdır, atıl!” Elif onu bir anne şefkatiyle saran sularına aslan yetenekleri vermeyi seçmişti, bir nevi buralar benim ormanım demek istiyordu Alya’ya.

Sudan şekillenen yarı saydam aslan kükreyerek doğruca Alya’nın üzerine geliyordu, set neredeyse tamamlanmıştı. Kimse görmese de yarım ağız bir gülüş attı, ateş bütün görüş alanını kapattığından artık hangi ayini yaptığını kimse göremeyecekti. “Yücel benim sevgili ateşim, aç kanatlarını uyanma vakti geldi.”

Estetik hareketlerle değneğini salladığında set şeklinde olan ateş sudan aslan tam yaklaştığında onu içine hapsetti Alya tamamen ateşin çemberinden kurtulduğunda değneğini ateşini yönlendirecek şekilde sallıyordu. “Fazla özgüvenlisin Elif bu sana pahalıya patlayacak, Saldır!”

Elips şeklindeki ateş, sudan aslanı çoktan yutmuştu bile, ateş formunu ejderha şeklinde değiştirdiğinde doğruca Elif’in üstüne doğru gitmek için hareketlendi, ani bir refleksle Elif de kendine set yapmak için atılsa da nafileydi, seti tamamlayamadan ateşten ejderha doğruca onu bulmuştu.

‘Kazanan şimdiden belli değil mi? Evet Alya Deniz.’

Kazanan anonsu yapıldığında seyircilerin bir kısmı kutlama için arenaya inmeye aşlamışlardı bile, Kazablanka Takımı arkadaşları Elif’in yanındaydı birkaç sağlık görevlisi sedyeyle yanlarına koşturuyordu.

“Bu biraz sert olmadı mı?”

“Hadi ama çok hava yapıyordu bunu hak etmişti.”
Elmas takımı tam kadro Alya’nın yanındaydı bile hem sarılıp kutluyorlar hem de düelloyla alakalı görüşlerini esprili bir şekilde belirtiyorlardı.

“İnşallah çok kötü yaralanmamıştır.” Alya ise hala Elif’i düşünüyordu, kazanmak şu an için pek umurunda değildi.

“Sürekli arkandan beceriksiz diye konuşan Elif’ten bahsediyorsun değil mi, yanlış duymadım?” Erdi, kolunu Alya’nın omzuna koymuş ona inanmayan bakışlarını atıyordu, diğer grup üyeleri de benzer bakışlar attığından Alya yerinden rahatsızca kıpırdandı.

“Neler demiş olursa olsun benim yüzümden ağır yaralanmış olması umurumda, hadi millet ne de olsa o da bu karargâhın bir koruyucusu bunu unutmayın.”

Arda, grup içindeki tatsız diyaloglardan sıkılmışa benziyordu. Herkesi yarıp grup halkasının ortasına geçti. “Ee, kim kutlama yapmak ister?”

---

“Her daim Elmas takımının toplanma ve toplantı mekânı olan yaşlı çınar etrafında yine toplanmış bulunuyoruz, bu kutlamamız sizin de bildiğiniz üzere takımımız için statü ve takımlar puanı kazandırmış Alya Deniz’in başarısı için, şerefe sürtükler!”

Takımın neşe kaynağı Âdem her zamanki gibi açılış konuşmasını yaptığında herkes rahatça kurulduğu puflardan bardak tokuşturmak için öne doğru atıldı, radyodan bir kanal açılmış herkes birasından ilk yudumlarını almıştı bile.

“Sadi nerede bilen var mı?” Selin’in bu sorusu herkesi düşünmeye itmişti, arenadan sonra takımından Alya dışında kimse görmemişti.

“Her zaman her yere geç kaldığını bilmiyorsun sanki, ben buraya geleceğimizi haber vermiştim baş koruyucu çağırdı size yetişirim dedi sonra ortada yok.”

Herkes rahatlamış ve keyifle biralarını yudumlayıp radyoda çalan şarkılara eşlik ediyorlardı. Çok geçmeden Sadi, koşarak grubun olduğu alana gelmişti bile, bütün grup üyeleri soluk soluğa kalmış Sadi’ye bakıyorlardı.

“Kutlamanızı bölüyorum ama acil bir takım görevi çıktı.” Nefes nefese kalmasının nedeni belli olmuştu, genelde takım görevlerini Sadi takip eder takımın organizasyonunu sağlardı, gerçi bugün düellodan dolayı görev olmadığını hepsi biliyordu.

“Hani izinliydik lan, ne görevi şimdi?” Erdi uzun zamandır bugünü ayarlamaya çalışıyordu. Alya için romantik bir sürpriz hazırlamıştı, duygularını açıklayacak ve ciddi bir ilişki istediğini söyleyecekti. Enerji ikizi olmalarının getirdiği ayrıcalıkla kabul edeceğine dair de büyük umutları vardı zaten kendisi de onu istediğini birçok kez ima ettiğini düşünüyordu, maalesef bugün için iptal etmek zorundaydı.

“Ben nereden bileyim, 5. Seviye gece yaratıklarından birini şehrin merkezinde insana saldırırken görmüşler, Han Bey’de yüksek seviyedeki gece yaratığı için bizim takımın gitmesini uygun gördü.”

Erdi; “Hay sıçayım böyle işe!” Diyerek yarım ağız küfürler eşliğinde ayağa kalktı. Diğer takım üyeleri de onunla birlikte ayaklandığında Aydan, Erdi’nin sinirlerini yatıştırmak amacıyla elini omzuna koydu. “Sinirlenme bu kadar görev beklemez.” Erdi ise Aydan’ın elini omzundan bir hışımla attı ve hızlıca uzaklaştı.

“Niye delirdi bu yine?” Erdi’nin hareketlerine cevap verebilecek en doğru kişinin Alya olduğunu bilerek muhatabına soru sorduğunda, Alya bilmiyorum dercesine omuz silkti.
“Aman her zaman böyle kuzum bilmiyorsun sanki.” Aydan ile Alya birbirlerine hak verdiklerinde göreve hazırlanmak için karargâha doğru yöneldiler.

“5. Seviye dedi Sadi duydunuz değil mi, bu seviyeden bir yaratık her zaman ortaya çıkmaz korkmuyor musunuz ya?” Takımın her daim ödlek üyesi Sevgi yine yer zamanki gibi formundaydı, Alya ve Aydan’ın arasından geçip geri geri yürüyerek laf anlatmaya çalışıyordu.

“Yani 2 yıldır kimse 5. Seviyeden bir gece yaratığı görmemiş biraz korkabiliriz sanırım.” Aydan engin bilgileriyle ortamı şenlendiriyordu, sürekli okuyan ve araştıran biraz da meraklı bir yapısı vardı, konu takım görevleri olduğunda en bilinmedik ayinler ondan çıkardı, herkesi koruyup kollardı takımın bir nevi annesi gibiydi.

“Bu güzel bilgiyle bizi aydınlattığın için teşekkür ederiz Aydancığım, vallahi ben korkmuyorum ekstra takım görevi ekstra takımlar arası puan demek sende korkma Sevgiciğim partiye gidiyoruz.”

---

Gece yaratığının son tespit edildiği yere geldiklerinde hepsi toplanıp saldırı planı için bir halka oluşturdular. Erdi gayet soğukkanlı bir tavırla konuşmaya başladı, takımın hareket planı genellikle ondan çıkardı. Onun organize ettiği hiçbir görevde yenilgi almamışlardı.

“Âdem, sen savunma hattı için karşıdaki bölgede bekleyeceksin. Selin, senin geri püskürtme için kullandığın geçen ki ayin çok işe yaramıştı yaratık göründüğünde onu şu ilerdeki açıklığa çekmeni istiyorum anlaştık mı? Sevgi, sen her nasılsa yaratığı bağırarak kendine çekeceğin için Selin’e doğru koş gözünü seveyim.”

Herkes gülmeye başladığında Sevgi gücendiğini belli etmek için kollarını göğsünde birleştirdi ve dudaklarını büzdü. “Her neyse Aydan, saldırı ayinleri konusunda fazla bilgilisin açıklıkta Arda ve benimle bekleyeceksin. Alya ve Sadi, siz de yaratığı Selin’in hamlesinden sonra bize doğru çekin gerekirse bizim tarafa ulaşmadan yok edin. Karışımızda güçlü bir yaratık var sadece bir tane görülmüş ama sayısını tam olarak bilmiyoruz, herkese bol şans.” Takım üyeleri ellerini yumruk yaptı yüksek sesle Elmas Takımı diyerek ortada birleştirdiler, görevlerini alan herkes yerlerine dağıldı. “Gergin misin?”

Sadi yerinde duramıyordu, yaratığın bölgelerine girmesini beklerken fazlaca sıkılmıştı oyalanıyordu kendince. “Yok ya sıkıldım, bir de nasıl bir şeyle karşılaşacağız onu düşünüyorum.”

“Aydan ile yolda biraz konuştuk, anlattıklarına göre türünün en büyüklerinden biriymiş. Fakat 6. Seviye olan türleri en tehlikeli olanlarmış, sözde yeraltı halkının kendi yarattığı melezler yönetiyormuş düşünce gücüyle. Tabi ki sadece teoridir bize sadece 5. Seviyeye kadar anlatıldı bir tık üstlerinin var olduğundan şüpheliyim ayrıca kimse de görmemiş.”

Alya, Aydan’ın fazla kitap okumaktan beyninin yandığını düşünmeden edemiyordu, kendi kendine de teoriler üretmeye başlamış olamazdı değil mi? Düşüncelerinde boğulurken dışarıya kısa bir gülüş atmaktan kendini alamadı görev sırasında yine saçma sapan düşüncelere dalmıştı.
“Bilemiyorum artık, Aydan bilgi kurdu olabilir…”

“Konuşuyor lan bu yaratık, nasıl yeneceğiz biz bu mahlukatı, Allahım ölmek istemiyorum!”

Sevgi; Tabiri caizse ayakları götüne vurarak kaçıyordu, koşarken de bin bir çeşit cümleler kuruyordu, fakat haklıydı da diğer bütün gece yaratıklarından farklıydı. Görünüşü kanatlı insansı bir devi andıran yaratığın ten rengi komple geceden bile daha siyahtı, 5. Seviyeden bir yaratığa hiç benzemiyordu.

Sadi göz ucuyla Selin’den tarafa baktığında çoktan yere yığıldığını gördü, üstünden simsiyah dumanlar çıkıyordu. Çok geçmeden de yaratığın birilerinden bağımsız eski dilde ayin cümleleri kurduğunu ve bir arabayı paramparça ettiğine şahit oldu. “Bu yaratık ayin yapıyor Alya ne yapacağız!”

Alya işte şimdi gergindi, aklına bin bir türlü taktik geliyordu ama plana da bağlı kalmalıydı 2. Savunma hattı olarak Sadi ile baş başa kalmışlardı az ileriye gözünü diktiğinde ilk savunma hattı olarak görev verilen Adem’in yerde acı içinde kıvrandığını gördü. “Sadi aklımda bir şey var ama birlikte çalışmalıyız, Gece yaratığını içten zehirleyecek bir ayin biliyorum ama yaratığın aklını karıştırman gerekiyor başka türlü onu zehirlediğimizi anlayabilir, bir yandan da kendimizi korumalıyız.”

“Önce ortak bir set çekmeliyiz, bu şey çok hızlı.”

İkisi de karşıdan birbirlerine onaylarcasına kafa salladı, önce yaratığın etrafını saran yarım daire şeklinde set oluşturdular, yarı saydama dönüşen kalkan yaratığı uzun süre tutacağa benzemiyordu zaten çok geçmeden karşı ayinle seti aşmaya başlamıştı bile. Sadi, yaratığın zihnine girdiğinde en huzurlu olduğu anı yaratığın zihninden yakalayıp onu gerçekmiş gibi gösterdi, Gece yaratığı bariyeri parçalamayı bırakıp oturur pozisyona geldiğinde Alya içten zehirleyecek ayini yaptı, küçük bir ışık topu büyüyerek yaratığın ağzından içeri girdi. Tam o sırada gece yaratığı Sadi’nin yarattığı hayalden sıyrıldı ve büyük bir gürültüyle bariyeri parçaladı.

Alya da Sadi de bunu beklemiyordu, zehirleme ayininin işe yaramış olması ve yaratığın olduğu gibi yere yığılması gerekiyordu ama beklenilen olmadı. Gece yaratığı önce Sadi’yi bir köşeye sonrasında Alya’yı bir köşeye savurdu, bilinçleri kapanmadan önce son gördükleri heybetiyle son hatta doğru yürüyen yaratık oldu.

---

Son kişinin de görev akış raporu bittiğinde olanları anlatmak için baş koruyucu Han Bey’in odasındalardı, herkes gergin ve görev sonrası aldığı yaralar sebebiyle bitkin düşmüşlerdi. “Görev sonu raporlarını inceledim, 6. Seviye bir gece yaratığı ile uğraşmış olduğunuzu görüyorum. İşin garip yanı şu ki öldürücü darbeyi Alya zehirleme ayini kullanarak vermiş.”

Han Bey ilk izlenimlerini anlatırken herkesin aklına yaratıkla karşılaştıklarında yaşadıkları geliyordu, Sevgi haliyle dehşetli bir ses tonuyla ilk konuşmayı devraldı. “Fakat efendim, hiçbir şekilde 6. Seviye bir yaratık olduğundan bahsedilmemişti, aldığımız eğitimler ve yeni duyumlar dahil söylediklerime, kendi başına ayin yapması bile hepimizi dehşete düşürdü.

Tüm grup üyeleri Sevgi’nin dediklerine hak verdiklerini kısa cümlelerle belirttikten sonra Han Bey cevap vermek için yerinden kalktı. “Maalesef gençler 6. Seviye gece yaratıkları aldığımız istihbaratlara göre yeni bir proje, yaratığın oluşumundaki bir diğer iğrenç detay ise; Yeraltı halkının kendi içindeki yapılanmada cezai hüküm giymiş halk suçlularının DNA’sıyla 5. Seviye olduğunu tahmin ettiğimiz gece yaratıklarının DNA’larının yapay döllenmesi ile oluşturulan bir yaratık olduğunu öğrendik.”

“Böyle bir yaratığı, koruyucuların kontrolü dışında nasıl yapabilirler peki?” Han Bey’in detaylı cevabından sonra yeni bir soruyla atılan Âdem, Han Bey’in bir süre düşünmesine ve sonra dolaplara yönelip birkaç belge bile çıkarmasına olanak sağlamıştı, yeni bir seviye yaratık daha ortaya çıkmıştı ve hiçbir koruyucu bu tarz büyük bir mücadeleye hazır değildi.

“Koruyuculardan gizlemeyi başardıkları birkaç gizli sığınak veya yeryüzünde üsleri olduğunu düşünüyoruz hatta muhbirlerden aldığımız birkaç yeni istihbarata göre 2 gizli yeri saptamayı başardık, biri laboratuvar benzeri geniş arazi olduğundan 6. Seviye yaratıkların deneylerini burada yürüttüklerini varsayıyoruz.”

Belgelerin bir kısmını bilgisayar ekranından gösteren Han Bey, Elmas takımının şaşkın bakışlarıyla karşılaştı. Herkes için yeni ve korkutucu şeylerdi çünkü yeraltı halkı kontrolleri dışında güçleniyordu. “Sadece düşünüyor musunuz, peki niye harekete geçmiyorsunuz? 8 kişilik güçlü bir takımız ona rağmen 1 tanesini yarım saatte zor yere serdik. Yılanın başını küçükken ezmezsek ileride 15-20 tanesiyle birden nasıl uğraşacağız, genç takımları güçlenmiş gece yaratıklarına feda edemezsiniz, bana bir çözümle gelin Han Bey!”

Baş koruyucu Han, Erdi’nin ani çıkışına karşı bir şey diyememiş hangi cümleye başlasa yarım kalmıştı, takım üyelerinin tamamı ikili arasında gözlerini gezdiriyordu. “Bir şey diyemediniz değil mi? Çünkü haklıyım bana bir çözüm önerisiyle gelin ihtimallerle değil.”

Erdi tam dönüp gidecekken, Alya kolundan tuttu. “Nereye gidiyorsun?”

“Han Bey kesin bir çözümle geldiğinde haber verirsiniz.” Alya’nın elini nazik hareketlerle kurtardı, çıkmadan önce de Han Bey’e sinirli bakışlarını atmaktan geri durmamıştı.
“Erdi biraz da haklı efendim, gün gelip bir düzine olduklarında nasıl savaşacağız diğer tüm seviyedeki yaratıklar içgüdü ile hareket ediyorlar bu bilinçli üstelik, zihnine girdiğimde kendi duygularını keşfettiğine şahit oldum tabi ki şimdilik 3 yaşındaki bir çocuktan farksız, görev akış raporunda bunun hepsi belgeli efendim.”

Sadi, Erdi’yi doğrular nitelikte üstüne kanıtlar sunarak konuşmuştu, herkes Sadi’ye hak verir şekilde kısa cümleler kurmuştu, Han Bey sessizlik sağlamak amacıyla boğazını temizledi. “Evet Elmas takımı, kurul ile ne kısa zamanda bir karara varılıp gerekli çözüm sağlanacak tabi burada sizin payınız çok büyük, projeyle ilgili en büyük kanıt sizin görev raporlarınız oldu inanın başta bunların hepsi söylentiydi. Erdi arkadaşınızı da çağırın ana kumanda odasında önemli bir açıklama olacak şimdi, gelin hep beraber çıkalım.”

Bütün takım Han Bey ile birlikte odadan çıktığında açıklamanın içeriğiyle ilgili fikirlerini fısıltı şeklinde birbiriyle tartışıyordu, en büyük iddialardan biri de 6. Seviye Gece yaratığının ortaya çıkışı olmuştu. Ana kumanda odasına geldiklerinde bir kenara çekilip toplantı anonsunun yapılışını tüm karargahın toplanmasını beklediler, Erdi’nin de takımın yanına ulaşması çok uzun sürmedi.

“Benim ani çıkışım olmasa bu işe yaramazın kimseye açıklayacağı yoktu.” Gelir gelmez de çekinmeden dile getirmişti.

“Herkes yanlış giden şeylerin farkındaydı, sadece senin çıkışmanla olacak şey değildi yani söylentiler etrafta kol geziyordu artık zamanıydı zaten.” Aydan iğneleyici bir ses tonuyla muhatabının Erdi olduğu cümlesini hiç ne der diye düşünmeden dile getirmişti zaten grup içinde Erdi’yi bozabilen tek kişi de oydu, Erdi bile bir süre sonra cevap yetiştiremediği için pes etmişti çünkü Aydan’ın her şeye bir cevabı vardı.

Baş koruyucu Han boğazını temizledi önce, herkesin ona dikkat kesilmesini beklemek dünyanın en zor işiydi. “Saygıdeğer koruyucular, aldığımız istihbaratlar ve yeterli deliller neticesinde 6. Seviye gece yaratığının ortaya çıkışı kesinleşmiştir. Yeni görev dağılımları ve gece yaratığı ile ilgili gerekli bilgiler bütün koruyucularımızla en kısa zamanda paylaşılacaktır.”

Aniden uğultular yükselmeye başladığında Han Bey’in yanındaki görevli koruyucular karşılarındaki topluluğu sessizlik konusunda uyarıyordu. “Bugün için bir diğer önemli şey ise ilk kez 6. Seviye yaratığın etkisiz hale getirilmiş olması, Elmas Takımı yanıma gelmenizi istiyorum.”

Bütün koruyucular şaşırmış bir şekilde Elmas takımına bakıyorlardı, tabi ki en az diğer koruyucular kadar onlar da şaşkındı. Tek sıra halinde kalabalığın ortasından yukarı basamağa gidiyorlardı, topluluk onların geçmesi için kalabalığı ikiye bölmüşlerdi sırasıyla baş koruyucunun yanına çıkan takım üyeleri Han Bey’in söyleyeceği diğer şeyleri bekliyordu.

“Gün başındaki düello ve 6. Seviyedeki gece yaratığın öldürülmüş olması sizi takımlar arası puan tablosunda 5. Sıradan 1. Sıraya yükseltti, ayrıca artık size Elmas Takımı demem doğru olmaz. Evet saygıdeğer koruyucular sizin de huzurunuzda yüksek azim ve başarı gösteren Elmas Takımını kudretli adı ile efsaneleşmiş her takımın hayali olan adla ödüllendirmek istiyorum, her dönemin azimli takımlarına verilen ‘Alfa Takımı’ unvanı artık sizindir tebrikler.”

---

Adem, elindeki şişeyi sanki mikrofonmuş gibi vurup piyanist şantör gibi; “Se, ah, çh!” Benzeri sesler çıkarıyordu. Eski Elmas Takımı yarım bıraktıkları kutlamalarını yeni Alfa Takımı olarak tamamlıyorlardı, yaşlı çınar etrafına yerleştirdikleri puflarına yaslanmışlardı. Kimi birasından büyükçe bir yudum alıyor kimiyse Adem’in garip hallerine gülüyordu.

“Hadi be başla artık biralarımız ısındı.” Sevgi heyecanla Adem’in konuşma yapmasını bekliyordu, artık o da birasından bir yudum almak istiyordu.

“Kendi adına konuş.” Arda pis sırıtışının ardından birasını kafaya dikti, Aydan sırtına vurduğunda ağızındaki biranın birazını dönüp Aydan’ın yüzüne tükürmüştü.

“İğrençsin ya!” Aydan üstüne gelen tükürükle karışık birayı yüzünden ve üstünden silmeye çalışıyordu.”

“Hadi ama artık, başla şu konuşmana da eğlencemize bakalım.” Sadi de üstüne sitemkar cümlesini eklediğinde herkes gırgırı bırakıp Adem’e odaklandı.

“Evet Elmas Takımı aman Alfa Takımı diyecektim ağız alışkanlığı. Gün sonunda yeni ve efsane isim ile bitirmiş bulunuyoruz, inanın gençler belim bitik kırık var kesin diyorum doktora röntgen sonucun elimde yok kırık diyor ama ben anlarım abi valla var! Aman her neyse, bu kutlamamız batı karargahındaki saygınlığımıza, şerefe sürtükler!”

Grup uzanarak şişelerini ortada tokuşturduğunda Sevgi, Ademi paçasından kavradığı gibi yanındaki pufa oturttu. “İçtin saçmalıyorsun yine salak salak, gel yanıma.”

Herkes onlara gülmeye başladı, enerji ikizi olmalarının yanı sıra birbirlerine ikili olarak da çabucak alışmalarıydı, Sevgi gruba sonradan dahil olmuştu.
Doğu karargahından enerji ikizini bulma umuduyla çıktığı yolda batı karargahına geldiği gün Adem’in; ‘Kesin bu kız benim kaderim’ demesiyle hayat bulmuştu, çok kısa zamanda emin olmuşlar ve sevgili olmak için de hiç vakit kaybetmemişlerdi.

Diğer herkes çiftleriyle gülüp eğlenirken Arda ve Aydan fazla sessizdi.
“Bi’”

“Bi’” İkisi bir anda aynı kurdukları kelimeyle birine döndü sonra garipseyip önlerine döndüler. Aydan; “Önce sen.” Dedi Arda’ya.

“Bi’ şey konuşabilir miyiz, yalnız?” dedi Arda. Aydan da tam aynı şeyi söyleyecekti aslında.

Arda’nın ‘yalnız konuşabilir miyiz?’ sözünü duyan grup üyelerinin; ‘of koçum benim be!’, ‘hadi aslan parçası’, ‘yürü yürü kim tutar seni’ laflarının arasında kimseye aldırmadan ayağa kalktı ve elini hala pufunda oturan Aydan’a uzattı o da elini vererek kalktı, beraber uzaklaşmaya başladıklarında bile diğerleri hala ‘kesin olacak bunlar’ tarzında cümleler kurmaya devam ediyorlardı.

İkili gruptan iyice uzaklaştıklarından emin olduktan sonra sessiz olduğunu düşündükleri bir ağacın altında durdular. “Bak Aydan, konuya nasıl gireceğimi bilmiyorum. Birbirimizi çocukluğumuzdan beri tanıyoruz yani aslında birbirimizin ne düşündüğünü bile az çok tahmin edebiliyoruz.”

Aydan, Arda’nın gereksiz zırvalarından sıkılmıştı, ne diyeceğini az çok tahmin edebiliyordu fakat konuya girene kadar yarım saat boş boş konuşacaktı bu yüzden kendisi dahil olmaya karar verdi. “Selin’e ilgi duyduğunu biliyorum.”

Aydan’ın ani çıkışı karşısında büyük bir şaşkınlık yaşıyordu. “Nasıl ya! O kadar belli ediyor muyum?”

Arda’nın şaşkın halleri Aydan’a ufak bir kahkaha attırmaya yetmişti ellerini Arda’nın omuzlarına koydu rahatlatmak amacıyla. “Bizimkiler salak, benim dışımda anlayan olmadı daha korkma, olsa kızlarla dedikodunu yapardık emin ol. Ayrıca nasıl fark etsinler o kadar iyi anlaşıyoruz ki Selin senin ona arada baktığını bile fark etmiyor.”

Arda, Aydan’ın ellerini omuzlarından alıp sımsıkı tuttu. “İçim öyle rahatladı ki sorma hem senin anlamana hem de Selin’in bir şey çakmamasına, Sadi ılımlı biri ama enerji ikizini çalmaya çalıştığımı düşünebilirdi.”

Arda hislerini saklamaktan fazlasıyla yorulmuştu, herhangi birine anlatamamaktan. Aydan’ın ailesi ile aileleri yıllardır çok iyi dosttu, birbirlerinden doğdukları andan itibaren ayrılmamışlardı enerji ikizi olmaları bile en büyük sürpriz olmuştu aileleri yıllardır birleşeceklerini düşündüklerinden dünür diye hitap ederlerdi.

“Aslında biliyor musun? Bende başkasından hoşlanıyorum.” Aydan arkadaşından aldığı cesaretle pat diye söyleyivermişti.

“Hadi be, kimden, söylesene?” Arda birbiri ardına kelimelerini sıraladığında Aydan söylediğine bir an pişman oldu.

“Aramızda kalacak ama söz mü, eğer söylemeyeceğine söz verirsen Selin’i sana ayarlarım.” Arda meraklı küçük bir çocuk gibi yerinde duramıyordu.

“Söz valla bak, sen bana yeter ki Selin’i ayarla kurana bile el basarım söylemem kimseye.” Tutuştukları ellerini aşağı yukarı sallıyordu, ismi fazlasıyla merak ettiğini savruk halleriyle ifade ediyordu.

“Erdi, Erdi ’den hoşlanıyorum.”

“Hadi be saçmalama! Lan çocuğu her fırsatta yerin dibine sokuyorsun bi’ de hoşlanıyorum mu diyorsun?” Aydan sinirden ellerini Arda’nın ellerinden kurtardı ve hızla uzaklaşmaya başladı. “Sana söylemek hataydı zaten.” Arda, hızla yetişip Aydan’ı kendine döndürerek durdurdu.

“Saçmalama ben ondan söylemedim sana.” Dudaklarını büzüp üzgün bir surat ifadesi takındığında Aydan, kısa bir kahkaha attı. “Büzme öyle dudaklarını kızlar hoşlandıkları erkeklerin zıttına giderler kaçan kovalanır hesabı, bir de siz erkekler anlasanız.” Bu sefer beraber uzun soluklu bir kahkaha atmışlardı.

“Yani sonsuza kadar en iyi arkadaşız o zaman.” Arda elini uzattığında Aydan karşılık vermekten çekinmedi.

“Kesinlikle!”

Biraz uzaklıkta onları dinleyeni fark etmediler bile öylece muhabbet ederek yaşlı çınara doğru giderlerken Alya şahit olduğu andan sonra saklandığı ağacın dibine çöktü, içten içe sevinç gözyaşı döküyordu, çünkü Aydan başka bir şekilde de olsa toksik enerji ikizinden kurtuluş biletiydi. “Size sevdiğinize kavuşma şansı vereceğim arkadaşlarım, hiç şüpheniz olmasın.”

-GÜNÜMÜZ-

Erdi’nin bütün adamları tabiri caizse yere yerildiklerinde Alya, Sadi’nin bağlı ellerini çözmek için yanına koştu. Gözyaşları yanaklarından süzülürken açılmayan kilitleri zorlayarak lanet cümleleri kuruyordu. Yarı baygın olan Sadi, karısının ve diğer arkadaşlarının onu kurtarmaya geldiğini gördüğünde zor da olsa gülümsemeye çalıştı.

Arda bu dramatize sahneyi daha fazla görmek istemediğinden değneğini sallayarak kilidi tuzla buz etti, Adem ile ayağa kaldırmak için atıldılar.

“Gelmişsiniz, hepiniz gelmişsiniz.” Sadi zorla kurduğu cümlelerinin ardından koluna giren Adem ve Arda dikkatli adımlarla ilerliyorlardı. Alya, Sevgi ve Aydan önlerinde gardlarını almış vaziyette, olası bir saldırı daha olabilir endişesiyle gidiyorlardı.

“Tabi ki geleceğiz seni arkada bırakacağımızı düşünmedin herhalde.” Adem ortamın havasını yumuşatmak adına güleç bir şekilde dillendirmişti, Sadi ve Arda da ufak bir gülümseme ile karşılık vermişlerdi arkadaşına.

“Delinin zoruna bak! Seni bizim şerefsiz Erdi’nin insafına bırakacağımızı düşünmüş bir de. Biz Alfa Takımıydık bakıyorum da çabuk unuttun.”