Yaz Bitmesin Diye – 6. Bölüm 🌊📱

Beyza o gece neredeyse hiç uyuyamadı.
Bir an Berk’in ona bakışını düşünüyor, bir an Ece’nin adını görünce değişen yüzünü…
“Saçmalıyorsun,” dedi kendi kendine.
Daha onu doğru düzgün tanımıyordu bile.
Ama yine de telefonu her titreştiğinde içi umutla doluyordu.
Sabah olduğunda telefonda tek bir mesaj vardı.
Berk:
“Dün kötü geçti biliyorum. Ama seni kırmak istemedim.”
Beyza uzun süre mesaja baktı.
Cevap yazdı. Sildi.
Tekrar yazdı. Tekrar sildi.
En sonunda sadece şunu gönderdi:
Beyza:
“Sorun değil.”
Mesaj gider gitmez pişman oldu.
Çünkü sorun vardı.
Hem de düşündüğünden fazla.
Aradan birkaç dakika geçti.
Berk:
“Sorun olduğunu ikimiz de biliyoruz.”
Beyza cevap vermedi.
Telefonu yatağa bırakıp balkona çıktı. Deniz uzaktan görünüyordu. Hava kapalıydı; sanki yağmur yağacak gibiydi.
Tam o sırada aşağıdan bir ses geldi.
“Beyza!”
Şaşkınlıkla aşağı baktığında Berk’i gördü.
Elinde iki kahve vardı.
“Sen deli misin?” diye bağırdı Beyza.
“Biraz.”
“Buraya neden geldin?”
“Mesajdan trip attığını anlayınca.”
Beyza istemsizce güldü.
“Trip atmadım.”
“Attın.”
“Kanıtla.”
Berk elindeki telefonu kaldırdı.
“‘Sorun değil’ yazıp nokta koymuşsun. Bu kızlar sözlüğünde savaş ilanı demek.”
Beyza kahkahayı bastıramadı.
Berk onu gülerken görünce rahatladı.
“İşte bunu özlemiştim.”
Bu cümle Beyza’nın kalbini yavaşça yumuşattı.
Aşağı indiğinde Berk ona kahveyi uzattı.
“Barıştık mı?”
Beyza kahveyi aldı.
“Düşünüyorum.”
“Yine mi?”
“Kolay affeden biri değilim.”
“Tamam,” dedi Berk yaklaşarak. “O zaman uğraşırım.”
İkisi birkaç saniye boyunca birbirine baktı.
Sonra bir anda yağmur başladı.
Önce birkaç damla… sonra hızla çoğaldı.
Beyza çığlık atarak geri çekildi.
“Yağmur yağıyor!”
“Fark ettim,” dedi Berk gülerek.
İkisi de sırılsıklam olurken koşup apartmanın girişine saklandılar.
Ama kahkahaları durmuyordu.
Beyza saçlarından akan suyu silerken Berk ona baktı.
Gerçekten baktı.
Makyajsız hali, ıslanmış saçları, gülerken kapanan gözleri…
O an içinden tek bir şey geçti:
“Galiba ben gerçekten bittim.” ☔✨