Yaz Bitmesin Diye – 5. Bölüm 🌧️💔

Telefonun ekranındaki isim ikisinin arasındaki bütün büyüyü bozmuştu.
Ece arıyor…
Berk birkaç saniye ekrana baktı.
Sonra telefonu kapattı.
Ama Beyza geri çekilmişti bile.
“Önemli biri galiba,” dedi sakin görünmeye çalışarak.
“Beyza—”
“Hayır, sorun değil.”
Sorundu aslında.
Çünkü az önce Berk ona öyle bakmıştı ki…
Bir an gerçekten özel hissetmişti.
Berk derin nefes verdi.
“Bak, olay düşündüğün gibi değil.”
“Ben hiçbir şey düşünmüyorum zaten.”
“Yalan.”
Beyza sustu.
Lunaparkın ışıkları etraflarında dönüyor, insanlar gülüyor, müzik çalıyordu ama onların arasında garip bir sessizlik vardı.
Berk sonunda telefonu cebine koydu.
“Ece’yle üç yıllık ilişkimiz vardı.”
Beyza istemsizce şaşırdı.
Üç yıl…
“Bir ay önce ayrıldık,” diye devam etti Berk. “Ama o hâlâ bitmesini kabullenemiyor.”
“Peki sen kabullendin mi?”
Bu soru Berk’i durdurdu.
İlk kez cevap vermekte zorlandı.
Beyza bunu fark edince içi sıkıştı.
“Demek ki tam bitmemiş,” dedi yavaşça.
“Öyle değil.”
“O zaman neden gözlerin değişiyor onun adı çıkınca?”
Berk cevap veremedi.
Çünkü Beyza haklıydı.
Ece’yi artık eskisi gibi sevmiyordu belki… ama geçmişlerini silmek de kolay değildi.
Beyza başını eğdi.
“Ben karışık şeyleri sevmem Berk.”
“Sen karışık değilsin.”
“Ama sen öylesin.”
Bu cümle ikisinin de canını acıttı.
Bir an sonra Beyza hafifçe gülümsedi ama o gülümsemenin içinde kırgınlık vardı.
“Ben artık eve geçsem iyi olur.”
“Bırakayım seni.”
“Gerek yok.”
“Beyza.”
“İyi geceler Berk.”
Ve yürümeye başladı.
Berk arkasından bakarken ilk kez gerçekten kötü hissediyordu.
Çünkü bu kez birinin gitmesini istememişti.
Beyza lunaparktan çıkarken elindeki mor ayıya baktı.
Bir an durdu.
Sonra ayıyı sıkıca sarılıp yürümeye devam etti.
Ama bilmediği şey şuydu:
Berk o gece sadece onu düşünmüştü… 🌙✨