Sakin bir yürüyüş

🌊

Sıradan bir yaz akşamı diye başlanan her hikayenin nihayeti, ruhu baştan ayağa değiştiren amansız bir maceraya çıkardı.

Deniz, her zamanki gibi annesiyle kavga etmek ile meşguldü. Sıkılmıştı artık kavga etmekten. Kim isterdi ki annesiyle her gün kavga etmeyi? Eğer ki Deniz gibi bir kızsa hiç istemezdi. Ama alışmıştı artık genç kız. Bu olayla bir döngü gibi devam ediyordu.

Evden gitmek istiyordu, üniversiteye gidip kurtulmak istiyordu. Oraya gidip, belki hayatını kurtarabilirdi genç kız.

Hiç bir zaman umudu bitmedi.

Annesi Deniz'in yere bakan bakışlarını, elindeki vazoyu yere hışımla atarak kendine çevirdi. "Yeter!" diye haykırdı kadın.

İrkildi genç kız, kardeşi korkuyla ablasına sımsıkı sarıldı. Deniz kardeşinin saçlarını şefkatle okşadı.

"Tamam korkma..." diye fısıldadı Deniz.

Kardeşini yavaşça odaya çekti. "Sen burada kal ablacım tamam mı? Ben annemle konuşacağım." dedi oldukça sakin bir ses tonuyla.

Başıyla onayladı küçük çocuk. Tekrar döndü cam kırıklarıyla dolu salona. "Çocuğun yanında ne yapıyorsun anne?" dedi normal ses tonundan yüksek bir tonla.

Kadın o kadar kızgındı ki burnundan soluyordu.

"Çıldırtma beni o zaman! O çocukla bir daha görüşmeyeceksin. Serserinin teki!" dedi tehditkar bir şekilde işaret parmağını havada sallayarak. Derin bir nefes aldı Deniz, "Arkadaşım o benim!" diye haykırdı.

Alaycı bir tavırla kahkaha attı kadın. "Öyle mi Deniz hanım?" dedi. "Sen beni salak yerine mi koyuyorsun? Evin önünde hiç tanımadığın bir çocukla sarılıyorsun ya? Git gözüm görmesin seni!" dedi dişlerinin arasından.

Sadece başını sallamak ile yetindi Deniz, artık kavga etmek dahi bile istemiyordu. Şifonyerin üstündeki küçük çantasını alıp, evden ayrıldı.

Kulaklığını takıp, biraz yürüyüş yapmaya karar verdi. Yürüyüş yapmak, ona iyi geliyordu.

Sessiz sokaklarda, yavaş adımlarla yürürken basketbol sahasına geldiğini fark etti. İstemsizce ayakları onu basketbol sahasına götürmüştü.

Bir çocuk gözüne çarptı.

Tek başına potaya top atıp duruyordu. Anlından adeta inci gibi süzülen ter damlalarını elinin tersiyle sildi. Deniz'in gözleti istemdışı çocuğa kayıyordu.

Çocuk sanki onun birini izlediğini fark etmiş gibi arkasını döndü. Ve o tanıdık yüzü gördü Deniz.

Teoman...