- BÖLÜM 6 - BENİ SEÇ

Pazartesi sabahı Asher sınıfa girdiğinde her şey normal görünüyordu.
Jack arka sırada oturuyordu. Asher'ı gördüğünde ona yalnızca kısa bir bakış attı, ardından önüne döndü.
Asher da hiçbir şey olmamış gibi kendi yerine geçti.
Kimse şüphelenmemişti.
En azından Asher öyle sanıyordu.
Öğle arasında sınıftan çıkarken okulun popüler alfalarından biri olan Ethan, Asher'ın yanına geldi.
"Eğer müsaitsen bugün birlikte öğle yemeği yiyebiliriz."
Asher şaşırdı.
"Ben mi?"
Ethan gülümsedi.
"Evet, sen."
Asher nazikçe başını salladı.
"Olur, sanırım."
Koridorun diğer ucunda Jack bu konuşmayı görüyordu.
Yüzündeki ifade değişmedi ama elindeki su şişesini biraz fazla sıkmıştı.
Asher, Ethan'la yemekhaneye doğru ilerlerken Jack'in yanından geçti. Göz göze geldiler.
Jack hiçbir şey söylemedi.
Bu, Asher'ın beklediğinden daha kötü hissettirdi.
Bana neden bir şey söylemiyor?
Yemek boyunca Ethan konuştu, Asher dinledi. Arada birkaç kez güldü ama aklı sürekli başka yerdeydi.
Jack'in onu kıskanmasını istemiyordu.
En azından kendine böyle söylüyordu.
Öğle yemeğinden sonra Asher boş bir sınıfa girdiğinde Jack'i pencerenin yanında buldu.
Asher kapıda durdu.
"Burada ne yapıyorsun?"
Jack başını çevirdi.
"Seni bekliyorum."
Asher'ın kalbi hızlandı ama yüzünü ifadesiz tutmaya çalıştı.
"Neden?"
Jack pencerenin yanından ayrıldı.
"Ethan'la eğleniyor muydun?"
Asher kaşlarını çattı.
"Bu seni ilgilendirmez."
Jack'in çenesi gerildi.
"Haklısın."
Asher böyle bir cevap beklemiyordu.
"Ne?"
"İstediğin kişiyle vakit geçirebilirsin."
Jack kapıya doğru yürüdü.
Asher aniden kolunu tuttu.
"Bir dakika."
Jack durdu.
Asher elini hemen çekti ama bu kez kaçmadı.
"Bana kızgın mısın?"
"Hayır."
"Yalan söylüyorsun."
Jack ona baktı.
Asher'ın kendi sözlerini tekrarlaması ikisinin de aklına ilk kütüphane buluşmalarını getirdi.
Jack hafifçe gülümsedi.
"Belki biraz."
Asher dudaklarını birbirine bastırdı.
"Ethan sadece benimle yemek yemek istedi."
"Biliyorum."
"Ben de kabul ettim çünkü kaba olmak istemedim."
"Anladım."
Asher birkaç saniye sustu.
Sonra yüzünü başka tarafa çevirerek mırıldandı:
"Ama bütün öğle boyunca senin nerede olduğunu düşündüm."
Jack'in gülümsemesi kayboldu.
"Asher..."
"Ve bu çok sinir bozucu! Çünkü senden hoşlanıyorum ama senden hoşlanmak istemiyorum. Sen kibirlisin, kabasın ve sürekli beni kızdırıyorsun!"
Jack bu kez güldü.
Asher ona öfkeyle baktı.
"Yine neye gülüyorsun?!"
"Hiçbir şeye."
"Jack!"
Jack'in yüzü ciddileşti.
"Ben de seni düşündüm."
Asher sustu.
Jack devam etti:
"Ethan'ın yanında seni görünce kıskandım. Bunun sana haksızlık olduğunu biliyorum. Sana kiminle konuşacağını söyleyemem."
Asher gözlerini kaldırdı.
"Gerçekten mi?"
"Evet. Ama senden hoşlanıyorum, Asher. Ve bunu saklamak sandığımdan daha zor."
Asher'ın yanakları kızardı.
"Ben de..."
Jack bekledi.
Asher derin bir nefes aldı.
"Ben de senden hoşlanıyorum, aptal."
Jack gülümsedi.
"Bu, duyduğum en güzel hakaretti."
Asher istemsizce güldü.
İkisi de bir anlığına sustu.
Sonra Jack elini uzattı ama Asher'a dokunmadan önce durdu.
"Elini tutabilir miyim?"
Asher'ın gözleri büyüdü. Böyle bir soruyu Jack'ten asla beklemezdi.
Yavaşça başını salladı.
Jack elini tuttu.
Ne büyük bir hareketti ne de dünyayı değiştirecek bir şey.
Ama Asher için, Jack Draven'ın elini kendi elinde hissetmek bütün o tartışmalardan daha gerçekti.
Asher parmaklarını hafifçe sıktı.
"Kimseye söylemeyeceğiz, değil mi?"
Jack ona baktı.
Jack ona baktı.
"Şimdilik bu bizim sırrımız."
Asher başını eğdi.
"Ya bir gün herkes öğrenirse?"
Jack onun elini bırakmadan cevap verdi:
"O gün geldiğinde ne yapacağımıza birlikte karar veririz."
Asher ilk kez rahat bir nefes aldı.
Fakat kapının diğer tarafında birinin durduğundan ikisinin de haberi yoktu.
Ve o kişi, Jack ile Asher'ın el ele durduğunu görmüştü.