- BÖLÜM 2 - AYNI MASADA

Ertesi sabah Asher okula normalden iki dakika erken geldi.
Bunun tek bir nedeni vardı: Jack'le karşılaşmadan sınıfa yerleşmek. Sınıf henüz boş sayılırdı.
Asher her zamanki arka sıraya oturdu, çantasını yanına bıraktı ve defterini çıkardı.
Belki şans bu kez ondan yanaydı.
Belki Jack hastalanmıştı.
Belki okuldan ayrılmıştı.
Belki de...
"Burada ne yapıyorsun?"
Asher ilkilerek başını kaldırdı.
Jack tam karşısında duruyordu.
Asher gözlerini kaçırdı.
"Sen neden bu kadar erkencisin?"
"Ben de sana günaydın demeyi düşünüyordum."
"Demesen de olurdu."
Jack, Asher'in yanındaki sandalyeyi çekti ve oturdu.
Asher ona baktı.
Sonra sandalyeye.
Sonra tekrar Jack'e.
"Orası benim arkadaşımın yeri"
Jack kaşını kaldırdı.
"Arkadaşın nerede?"
Asher sustu.
"Gelmedi mi?"
"...Hayır."
"O zaman artık benim."
Jack çantasını masaya bıraktı.
Asher'in ağzı açık kaldı.
"Seninle aynı masada oturmak istemiyorum!"
"Üzüldüm."
Hiç üzülmüş gibi görünmüyordu.
Asher defterini açıp yüzünü sayfaların arasına sakladı.
Jack birkaç saniye onu izledi.
Sonra masaya eğildi.
"Gerçekten benden bu kadar mı nefret ediyorsun?"
Asher başını kaldırmadan cevap verdi.
"Evet."
"Neden?"
Asher kalemini durdurdu.
Bu soruyu beklemiyordu.
Çünkü Jack sürekli onunla dalga geçiyordu. Çünkü onu herkesin içinde utandırıyordu. Çünkü Asher ne zaman huzurlu bir an yakalarsa Jack bir şekilde ortaya çıkıyordu.
Ama bunların hiçbirini söylemek istemedi.
"Çünkü sınır bozucusun."
Jack başını yana eğdi.
"Bu kadar mı?"
"Evet."
"Yalancısın."
Asher bir anlığına ne söyleyeceğini unuttu.
Jack'ın yüzü ona beklediğinden daha yakındı. Asher hemen geri çekilip kulaklarına kadar kızardı.
"Uzak dur!"
Jack doğruldu.
İlk kez gülümsemesi biraz azalmıştı.
"Tamam."
Asher şaşkınlıkla ona baktı.
Jack önüne döndü, çantasından kitabını çıkardı
Ve hiçbir şey olmamış gibi okumaya başladı.
Asher ise birkaç saniye boyunca onu izledi.
Bana gerçekten mi kulak verdi?
Bu düşünce aklına gelir gelmez kaşlarını çattı.
Hayır. Umrumda bile değil.
Tam o sırada öğretmen sınıfa girdi.
"Çocuklar dönem projesi için eşleşmelerinizi açıklıyorum. Asher Everly ve John draven, siz birlikte çalışacaksınız.
Üstelik sunumunuz için okulun kütüphanesine düzenli olarak buluşmanız gerekecek."
Asher'in kalemi yere düştü.
Jack kalemi yerden alıp masasına bıraktı.
Ardından Asher'a döndü.
"Sanırım Kader bizi seviyor."
Asher dişlerini sıktı.
"Ben kaderden nefret ediyorum."
Jack güldü.
"Ortak bir noktamız var."
Asher ona baktı.
Ve hayatında ilk kez, Jack'in gülüşünün neden bu kadar sınır bozucu olduğunu anlamak için gereğinden fazla zaman harcadığını fark etti.
Bu hiç iyiye işaret değildi.