- BÖLÜM 1 -

Asher Vey'in hayatında nefret ettiği pek çok şey vardı.
Kalabalık koridorlar, yüksek sesler, insanların ona uzun uzun bakması ve sabahları erkenden uyanmak bunlardan yalnızca birkaçıydı.
Fakat bütün bunların arasında bir şey vardı ki Asher, dünyadaki her şeyden daha fazla ondan nefret ediyordu.
Jack Draven.
Okulun en kibirli alfası. Herkesin çekindiği, öğretmenlerin bile uğraşmak istemediği, yüzünde sürekli o sinir bozucu gülümsemeyi taşıyan çocuk.
Ve ne yazık ki Asher'ın hayatına girmeyi kendine görev edinmişti.
Asher, bembeyaz saçlarını alnına düşürerek okulun koridorunda ilerliyordu. Masmavi gözlerini insanların bakışlarından kaçırıyor, bol kazağının kollarını ellerinin üzerine çekiyordu.
Bugün tek istediği şey sessizce sınıfına gidip arka sıraya oturmaktı.
Sadece buydu.
"Hey, beyaz kafa."
Asher'ın adımları yavaşladı.
O sesi tanıyordu.
Ne yazık ki çok iyi tanıyordu.
Gözlerini kapatıp derin bir nefes aldı. Belki görmezden gelirse Jack de onu görmezden gelirdi.
"Asher."
Bu kez ses daha yakından geldi.Jack, dolabına yaslanmış, kollarını göğsünde birleştirmişti. Koyu gri gözleri Asher'ın yüzünde gezinirken dudaklarının kenarında o bildik alaycı gülümseme belirdi.
"Adını söylediğimde cevap vermen gerektiğini bilmiyor musun?"
Asher kaşlarını çattı.
"Seninle konuşmak zorunda değilim."
Jack hafifçe güldü.
"Vay canına. Bugün cesursun."
"Çekilir misin? Derse geç kalacağım."
"Geç kal."
Asher birkaç saniye boyunca ona baktı.
"Ne?"
"Duymadın mı? Geç kal."
"Sen... sen gerçekten aklını kaçırmışsın."
Jack'in gülümsemesi büyüdü.Jack bu kez önünden çekildi.
Ama Asher uzaklaşırken arkasından seslendi.
"Hey, Asher."
Asher durmadı.
"Yarın sabah benimle aynı projede olduğunu unutma."
Asher olduğu yerde kaldı.
Yavaşça arkasını döndü.
"...Ne?"Asher'ın yüzündeki ifade görülmeye değerdi.
"Hayır."
"Evet."
"Hayır, hayır, hayır."
Jack kahkaha attı.
"Bu kadar heyecanlanmana gerek yok, küçük omega."
Asher'ın gözleri büyüdü.
"Senden nefret ediyorum."
Jack kâğıdı cebine koydu ve yanından geçerken omzuna hafifçe dokundu.
"Bu nefretin ne kadar süreceğini merak ediyorum."
Asher arkasından baktı.
Sonra kendi kendine mırıldandı:
"Umarım bir gün sessizce bir çukura düşersin."
Jack koridorun sonundan seslendi.
"Duydum!"Asher ellerini yüzüne kapattı.
Harika.
Daha günün ilk dersine bile girmemişti ve şimdiden hayatından nefret ediyordu.